Header Sanne NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Marion blijft een stempel drukken op de sfeer bij de Roos en de Koekoek

Marion staat niet open voor deelname aan de viering van Schaapje en Sanne ziet hoe fijn Jeppe Jan het heeft bij de Oekraïense oma's.

Vorige week: Een aanvaring tussen Marion en Schaapje is niet echt goed voor de sfeer.

“We vieren morgenavond Lammas met een groep vrouwen,” zegt Schaapje.

Op een ochtend in De Roos en de Koekoek. Marion is er nog niet, dus Schaap is neergestreken met gemberkoek en citroenschuitjes. Ze deelt stukjes uit. Daan en Abel praten niet meer. Die laten alles op hun tong smelten en maken zó veel gelukzalige kreungeluiden, dat Sanne zegt: “En nu klaar met dat gekreun. Geniet maar geluidloos. Ik word er ongemakkelijk van!”
Midden in hun lachbui gaat de deur open. Marion komt binnen. Ze maakt verontschuldigende gebaren. Als ze allemaal haar kant opkijken, zegt ze: “Juffrouw Schaap, blijf alsjeblieft zitten. Ik wilde na de koffie komen, maar ik was zo klaar bij de tandarts. Ik was helemaal oké.”

Tovenarij

“Jij zegt het,” bromt Schaap. Daan proest. Sanne schudt haar hoofd. En Abel geeft een stukje gemberkoek aan Marion die, aarzelend nog, gaat zitten. Ze stopt het in haar mond en zegt meteen: “Wow, dit lijkt wel tovenarij! Wat een smaak! O, sorry, sorry, zo bedoelde ik het niet. Ik bedoelde niet dat jij kunt toveren! Ik bedoelde...”
Ze komt niet meer boven het lachsalvo van Daan en Abel uit.
Sanne zegt: “Stil maar. Je maakt het alleen maar erger. Leg maar niks uit. Proef nog even die citroenschuitjes!”

Schaap herpakt zich. “Oké, Lammas dus. Ofwel Lughnasad. Het is het Oogstfeest. We maken samen graanpoppetjes en bezinnen ons op de vraag ‘Wat heb jij geoogst sinds Ostara, het lentefeest? Je mag dan nadenken over wat je kreeg en dat hardop uitspreken. Je dankbaarheid tonen.”
“Wat mooi,” zegt Sanne. “Ik wil graag meedoen!”

Heidense rituelen

Marion heeft al die tijd zwijgend voor zich uitgekeken. Nu zegt ze: “Dat doen wij ook in de kerk. Dankdag voor Gewas en Arbeid. Een oogstfeest. We tellen onze zegeningen.”
“Doe ook mee!” oppert Sanne in een opwelling. Maar Marion heft meteen haar handen op.
“O nee, er is wel degelijk een verschil natuurlijk! Nee, nee, ik laat de heidense rituelen aan jullie. Ik vier de mijne op mijn manier.”

“En dat kan allemaal makkelijk naast elkaar bestaan,” zegt Schaapje op haar onnavolgbare laconieke toon.
“Amen,” zeggen Daan en Abel in koor. Maar daar moet Marion weer haar hoofd om schudden.

“Het blijft een gedoe om steeds rekening te houden met Marion,” vindt Daan op een goed moment fluisterend tegen Sanne. Ze staan samen de inventaris achter in de winkel te inspecteren en verzamelen items die ze een plekje voorin willen geven. Abel is bezig met een klant die een groot notariskantoor sfeervol wil inrichten. Verder is het rustig in de winkel.
Sanne knikt en fluistert terug: “Voor Marion moet het ook moeilijk zijn om rekening te houden met ons.”
“Waar is ze eigenlijk?” fluistert Daan.

“Buiten. Ze zou het pad vegen en onkruid weghalen rondom.” Sanne steekt haar vinger in de lucht en houdt haar hoofd schuin. Nu hoort Daan het ook. Het geluid van een krabmes tegen de stenen en de heldere stem van Marion die zingt: ‘Tel je zegeningen één voor één, tel ze alle en vergeet er geen!’ “Marion viert dat feest van juffrouw Schaap,” grijnst Daan. “Ze telt haar zegeningen.”
“Lammas,” glimlacht Sanne. “Wat prachtig.”

Oekraïense grootmoeders

De volgende avond zit ze met nog twintig anderen in een kring. Juffrouw Schaap leidt het feest en tijdens een geleide meditatie naar de plek waar je het gelukkigst mag zijn, loopt ze als in een droom naar de moestuin bij de boerderij van Jaap. Daar staat Rinke in een stralend witte jurk met een kroon van korenaren op haar hoofd. Ze wijst naar Jeppe, die tussen de Oekraïense grootmoeders in stapjes zet tussen de bietjes. Hij lacht haar toe, zijn mondje met eerste tandjes wagenwijd open. Lenka en Yulia lachen met hem mee. Ze zwaaien naar haar en roepen: “Wij zullen goed op hem passen!”

Dat beeld geeft haar de moed om haar idee die dag erop daadwerkelijk aan Rinke voor te leggen. Wat vind je? Denk er eens over na? Ze ziet haar twijfelen. “Ze spreken natuurlijk geen Nederlands. Hoe moet dat met zijn taalontwikkeling?” vraagt Rinke zich hardop af.

Volgende week: Vlak voordat Sanne en Jaap vertrekken, lijkt het even flink mis te zijn met hem.

Lees nu ook het dagboek van Sannes kleindochter Rinke op margriet.nl/rinke

Marjan van den bergRedactie
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden