Header Sanne NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Iedereen bij de Roos en de Koekoek ergert zich aan de houding van Marion, Schaapje in het bijzonder

Bij de koffie wachten Daan, Abel en Sanne op Schaapje die altijd wat lekkers bij zich heeft. Maar ze komt niet. Marion weet waarom.

Vorige week: Cathy is nogal overstuur vanwege het vertrek van haar Oekraïense gasten.

“De twee Oekraïense oma’s die nu in de stolp wonen, zijn die ook mee terug naar Kiev?” bedenkt en vraagt Sanne ineens, als Cathy klaar is met haar verhaal. Haar zus schudt haar hoofd.

“De oma’s blijven hier. Ze hebben het fijn, met de moestuin en de ruimte om hen heen. Ze willen niet naar de stad. Ze hebben besloten pas terug te gaan, als ze naar hun dorp kunnen. En wat ik heb begrepen, is daar niet veel van over.”

Een ideaal plan

“Wat verdrietig toch,” zegt Sanne. Ze schudt haar hoofd. Maar er rijpt wel ineens een plan. Als hun dochters met de kleinkinderen terug zijn naar Kiev, hebben Lenka en Yulia eigenlijk alle tijd om op Jeppe Jan te passen! Ze wonen nota bene in dezelfde stolp. Twee keer de hoek om en ze zijn bij Rinke. En ze zijn met z’n tweetjes. Kunnen ze elkaar nog afwisselen ook. Hoe ideaal wil je het hebben? Dat idee gaat ze bij Rinke opperen. Wie weet?

De volgende dag maakt ze zich klaar om een bezoek te brengen aan de accountant. Maar eerst koffie drinken bij De Roos en de Koekoek. Ze verheugt zich op het gezelschap van juffrouw Schaap en op Daan en Abel. Marion, de nieuwe hulp die is aan­genomen om Sanne deels te vervangen, is ook aanwezig. Ze heeft de grote kast vol kristallen glazen al onder handen genomen. Het glimt en blinkt je tegemoet. Nu laat ze zich op een stoel ploffen en zegt: “Ha, fijn. Een bakkie.”

“Ha Marion,” groet Sanne. En tegen de jongens: “Hebben we er wat bij?”

“We zijn in stille afwachting!” lacht Daan. Als de deur opengaat, kijken ze vol verlangen om. Daar komt immers Schaap. Met taart. Een citroen­probeer­sel, een appelproef of een rabarberexperiment; het is iedereen om het even. Schaapje staat een seconde in de deuropening. Dan doet ze een grote pas terug en sluit de deur. Sanne kijkt verbaasd naar Daan en Abel en die kijken minstens zo verwonderd terug. Alleen Marion haalt haar schouders op.

“Die is beledigd,” zegt ze. “Maar ik heb cake. Hij is wel van de supermarkt. Iedereen een plakje?” Ze vist een hotelcake uit haar tas; hij is al aangesneden, ziet Sanne.

“Ik bedank,” zegt ze. “Ik eet alleen lekkers als ik het een tien kan geven.” Daan lacht.

“Daarom blijf je zo slank, schat. Je bent een slimmerd. Maar je hebt dan wel pech met Schaapje die altijd een tien levert!” Hij bedankt ook. Abel breekt een klein hoekje van zijn plak, steekt het in zijn mond en besluit dan dat hij toch ook bedankt voor dit baksel.

“Dan eet ik het wel op,” besluit Marion. “Ik beweeg zo veel dat ik makkelijk vijf cakes per dag verbrand!”

“Maar waarom is Schaapje beledigd?” vraagt Sanne.

Stinkende rommel

“O, ze liep hier vanochtend met een schaal met een bos smeulende troep rond. Ik zei dat ze met die stinkende rommel naar buiten moest. Dat zei ik.” Marion kijkt iedereen tevreden aan.

“Die rook gaat overal in zitten. Is ze nou helemaal. Dat doet ze maar in haar eigen heksenwagen.” Ze steekt nog een stuk cake in haar mond, knikt er tevreden bij en besluit: “Heel goed te eten, die cake.” Sanne kijkt haar verontwaardigd aan.

“Dat was witte salie. Daarmee verdrijft juffrouw Schaap kwade gedachten en verdrietige herinneringen. Dat doet ze regelmatig. Het is een reinigingsronde.”

“Ik moet niks van die onzin hebben,” snuift Marion.

“Maar wij wel,” zegt Daan. Zijn stem trilt van woede.

“Het is hekserij,” snauwt Marion.

“Marion, luister,” zegt Sanne, “Overal bestaan rituelen om ruimtes vrij te maken van boosheid. In de katholieke kerk zwaait meneer pastoor met een wierookvat en wij doen het met witte salie. Alles is goed, zolang de intentie zuiver is en goed bedoeld. Snap je dat?” Marion maakt een afwerend gebaar.

“Wij hebben niet van die rare rituelen in de kerk,” zegt ze.

“Ja hoor,” zegt Sanne. “De doop bijvoorbeeld is een wonderlijk ritueel. En de zegen. Daar word je toch ook blij van?” Marion snuift.

“Ik moet erover nadenken,” zegt ze.

“Goed idee,” vindt Sanne. “Ik ga naar de accountant.”

Volgende week: Schaapje bereidt een viering voor met een groep vrouwen.

Marjan van den BergRedactie
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden