header sanne juiste kleur Beeld redactie
Beeld redactie

PREMIUM

‘Cathy acteert op ­emotie. Dit kan voor niemand goed aflopen. Noch voor haar, noch voor het gezin dat ze opvangt,’ zegt Schaapje

Als Sanne de volgende dag verslag doet van het verhaal van haar zus, terwijl ze koffie drinken in De Roos en de Koekoek, krijgen Daan en Abel een lachbui. Juffrouw Schaap hoort en ziet het allemaal hoofdschuddend aan.

Vorige week: Cathy verwijt Sanne dat ze geen Oekraïense vluchtelingen wil opvangen.

“Ja, sorry hoor,” hikt Daan, “moet je je voorstellen dat je al een hele vlucht achter de rug hebt, met alle ontberingen en afschuwelijke dingen die er zijn gebeurd en dan kom je bij jouw zus in huis! Bij Cathy! Die arme mensen gaan halsoverkop terug, denk ik. Alles beter dan bij Cathy op de bank!” Daan valt tegen hem aan van het lachen. “Het is afschuwelijk dat ik hier zo om moet lachen,” snikt hij. “Maar Daan heeft zo gelijk! Alleen al die stem van jouw zus! Die is al niet te verdragen!”

“Of je elke keer weer een kruisraket hoort naderen. Dat is ook zo’n akelig snerpend geluid!” gilt Daan.

“Daan!” Sanne heft haar hand. “Dit gaat echt te ver. Stop alsjeblieft met dit soort grappen. Het is allemaal erg genoeg. En het is wel heel goed bedoeld van Cathy.” Daan en Abel knikken en kijken schuldig, maar Sanne ziet dat ze manhaftig een hernieuwde aanval van de slappe lach proberen weg te slikken.

In de stolp van Jaap

“Het is zeker goed bedoeld,” zegt Schaapje kalm. “Maar niet verstandig. Cathy acteert op ­emotie, zonder te overzien wat de gevolgen zijn. Dit kan voor niemand goed ­aflopen. Noch voor haar, noch voor het gezin dat ze opvangt.” Die rustige reactie maakt gelukkig Daan en Abel ook kalmer.

“Ja, sorry, wij zitten hier wel te snikken van het lachen, maar we doen in wezen ook niks aan die hele rotsituatie,” erkent Daan. Sanne knikt.

“Ja, zoiets zei Jaap gisteren ook. Hij viel bijna van zijn stoel van het lachen toen ik het hem vertelde. Het is ook wel absurd. Maar zo ontzettend lief bedoeld! Ik vind het lastig.”

“Er is natuurlijk ruimte in de stolp van Jaap,” zegt Schaapje.

“Ja, dat bedacht Jaap gisteravond ook. Hij gaat het overleggen met Rinke en met Anna en Marja. Als zij er iets voor voelen, dan is daar een prima plek, totaal zelfstandig ook, met eigen badkamer, eigen keuken en een eigen stuk tuin. Maar Jaap wil er eerst rustig over praten met iedereen.”

In een impuls

“Heel verstandig. Je hebt ook van die mensen die in een impuls een hond nemen. Ook zo stom,” flapt Daan eruit. Sanne kijkt hem verontwaardigd aan.

“Nou, wat jij vanochtend mankeert!”
Daan zet grote ogen op.
“Wat nou weer?!”

“Nu vergelijk je het opnemen van vluchtelingen uit Oekraïne met de aanschaf van een hond!”

“Ja! Qua impulsiviteit en emotie en het niet overzien van alle consequenties! Wat is daar nou mis mee?” Hij kijkt haar oprecht verbaasd aan.

“Nou ja, ik vind het gewoon onaardig klinken,” zegt Sanne. “Misschien sla ik ook wel een beetje door in mijn gevoeligheid. We leggen de laatste tijd op alle slakken zout. Daar ga ik in mee, denk ik. Ik vind het snel kwetsend als iemand iets zegt.” Schaapje knikt.

“Dat voel ik ook zo. Het is de tijdgeest. Misschien ook omdat er op social media de idiootste dingen worden gezegd over Jan en alleman. Dat is zo’n griezelige ontwikkeling.” Daan kijkt verbaasd op. “Jij zit toch niet op Twitter, hè juffrouw Schaap?” vraagt hij.

“O, zeker wel,” zegt Schaap. “Ik doe er alleen niks mee. Maar ik volg het wel. Ook die bagger van de juicekanalen en zo. Je kunt er nauwelijks omheen. Ik ben blij dat ik geen BN’er ben. Als ze je eenmaal op de korrel hebben, maken ze je met de grond gelijk.”

Naar Samos

Dan rinkelt Sannes telefoon. Het is Jaap. Ze staat op en loopt een stukje de winkel in. “Hé, schatje,” zegt ze.

“Hé, liefie. ik doe even snel verslag: Bertus belde! De oude man uit Zweldijk! Hij was nog even bij een stokoude vriendin van de moeder van Leontien langs geweest. En die vertelde dat ze nog een tijdje contact had gehad met Izak, ook nadat hij met Leontien naar Amsterdam was verhuisd. Het verwaterde al snel, maar ze heeft wel ooit een kaart van hem ontvangen van Samos. Die kaart heeft ze nog. Bertus heeft hem meegekregen en hij stuurt hem naar mij per de post. Gaaf, hè.”

“We moeten dus echt naar Samos”, zegt Sanne tevreden.

Volgende week: Cathy belt Sanne totaal in paniek op over haar plannen met de vluchtelingen.

Marjan van den Bergredactie
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden