Header Puberperikelen NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Onze puberende dochter vindt alles stom omdat ze… alleen maar oog heeft voor zichzelf

Mascha vond het knap lastig op vakantie met haar ‘alles is hier stom’-pubermeisje, die nergens oog voor had. Behalve voor zichzelf.

“Kijk wat een mooi haventje!”

“Kom, gaan we even dit leuke winkeltje in.”

“Kijk eens om je héén!”

We zijn op vakantie op een prachtig Spaans eiland en ik betrap mezelf erop dat ik onze pubers wel heel vaak aanspoor om te genieten van de omgeving, het land, de aardige mensen et cetera.

Dorpjes en kerkjes

De manier waarop ze zuchtend achter ons aan slenteren doet me terugdenken aan de vakanties met mijn ouders vroeger. In mijn herinnering liepen we dan wéér door een of ander dorpje of waren we op weg naar een kerkje dat mijn vader per se wilde bezoeken en fotograferen. Dan zei hij dat ik niet de hele tijd naar de grond moest kijken, maar omhoog, naar de balkonnetjes, de gevels van de gebouwen of naar de kerktoren. Het kon me niet boeien. Vond het vooral irritant. Wilde naar het zwembad.

En nu… doe ik precies hetzelfde bij mijn pubers. En loop ik me net als mijn ouders vroeger te ergeren aan de totale desinteresse bij de kinderen.

De wereld draait om haar

Maar er is één groot verschil. Mijn broer en ik vonden het gewoon stom omdat we nu eenmaal de leeftijd hadden waarop je alles met betrekking tot je ouders stom hoort te vinden. Onze zwaar puberende dochter daarentegen vindt alles stom omdat ze… alleen maar oog heeft voor zichzelf. De wereld draait om haar, om filmpjes die ze van zichzelf maakt met getuite lippen, haar handen door haar haar halend en haar kleding van dat moment showend.

Halverwege de vakantie - wij hadden al dagenlang genoten van het heerlijke zwembad met hemelbedden, de azuurblauwe zee, de omgeving, het eten – was mevrouw nog steeds hartstikke bleek; ze had het overgrote deel van de tijd met haar vriendin op de kamer gezeten om te snappen, tiktokken of reels bijhouden. Bínnen dus.

Golden hour

Als dat haar idee van vakantie vieren was, dan lieten wij onze vakantie daar niet door verzieken, besloten we. Wat natuurlijk niet waar was; we vonden het knap lastig, zo’n ‘alles is hier stom’-pubermeisje. Dus moest ze gewoon mee als we een hele dag de hort op gingen en kozen we prachtige baaitjes uit om in te gaan zwemmen. En op die dagen bleek dat ze wel degelijk om zich heen keek. Niet naar details, maar meer naar het grotere plaatje. Plaatjes die het op Insta goed zouden doen, plaatjes waarin zíj op haar best naar voren zouden komen. Met getuite lippen, vingers in het peaceteken of met uitgestoken tong.

Dus rende ze opeens naar het strand tijdens het golden hour: ‘Ik heb nu mooi licht, ik ben zo terug’, moesten wij absoluut die ene straat met die palmbomen zien, en moest er in die ene heel hippe bar een mocktail mojito worden besteld – en een selfie gemaakt.

Achteraf bleek ze best genoten te hebben van de vakantie, want de likes waren haar om de oren gevlogen. Hét bewijs van een geslaagde vakantie…

Ik moet eraan wennen.

Mascha StekelenburgRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden