Header Puberperikelen NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Ik zag allerlei doemscenario’s voor me met kotsende pubers in een voor hen vreemde stad, de weg kwijtrakend

De zoon van Mascha wil een dag en een nacht met vrienden naar Antwerpen. En dat vindt zij nogal spannend.

Afgelopen zomer vierden we met onze pubers vakantie op een zonovergoten Spaans feesteiland – wij zaten aan de niet-feestkant. Toegegeven, als we er ’s avonds op uit gingen, was er bar weinig te beleven in de omgeving van ons resort. Dus begon onze zoon nog tijdens deze vakantie te googelen wat een weekje naar de andere kant van het eiland zou kosten. “Voor volgend jaar, dan wil ik met mijn vrienden op vakantie naar Spanje. Daar mag je als je zestien bent al naar een club, en drinken.”

Feesttripje

Aan het drukke over en weer geapp met zijn vrienden te zien, hadden die ook wel oren naar zo’n feesttripje. Wij waren vooral blij dat hij nu nog met ons mee was, dat we hem af en toe drankje zónder alcohol zagen bestellen en dat volgend jaar nog heel ver weg leek.

Maar afgelopen weekend kwamen zijn plannen voor komende zomer weer boven drijven. Als opmaat naar die vakantie hadden hij en zijn vrienden het plan opgevat ‘even’ een dag én een nacht naar Antwerpen te gaan, het was immers herfstvakantie. Ze hadden al een appartement gezien en iedereen had toestemming van zijn of haar ouders, ze wachtten alleen nog op onze zoon voor het kopen van de treinkaartjes. Of hij dus, please, ook mocht gaan.

Doemscenario’s

Ik wilde al nee zeggen – zag weer allerlei doemscenario’s voor me met kotsende pubers in een voor hen vreemde stad, de weg kwijtrakend, foute figuren ontmoetend – maar mijn man zei: “Laat ’m maar gaan. Maar wel onder een paar strikte voorwaarden. Als hij zich daar niet aan houdt of achteraf blijkt te hebben gehouden (want laten we eerlijk zijn, het is niet dat we hem vanuit Nederland een alcoholtest konden laten doen), kan hij komende zomer op zijn buik schrijven.”

Zoon blij, ik ook voor hem dat hij zo blij was, maar nog steeds verre van gerust op deze trip. Die de volgende dag (!) al moest gaan plaatsvinden. Op een maandag. Niet de leukste dag om door een stad te struinen leek me, al helemaal niet met de tachtig procent kans op neerslag. Dus appte ik mijn zoon: ‘Heb je dat weerbericht gezien!?’ en: ‘Heb je de openingstijden van de winkels en zo wel gecheckt? Het is morgen namelijk maandag. Niet de leukste dag om in een stad rond lopen!’

Wennen aan het idee

Zijn antwoord: ‘Ja inderdaad, wat een k**-weer. En ze willen om 7.00 uur gaan!’
Ik hoor twijfel, dacht ik, nú erop doorgaan (gemeen, ik weet het).
‘Hoezo om 7.00 uur? Dan zijn jullie daar 9.00 uur, in de regen en alles is dan nog dicht!’
‘Ja inderdaad, ik weet ook niet waarom het allemaal opeens nu moet. Ik ga denk ik zeggen dat ik niet meega… En X neemt ook zijn vriendin mee, dus daar heb ik al geen zin in.’
‘Ja, dat begrijp ik wel. Misschien kun je het nu vast plannen voor de kerstvakantie ofzo. Dan hangt er een leuke sfeer. En kun je nu alvast googelen waar jullie dan allemaal naartoe willen.’ (en ben je weer wat maanden ouder en misschien wijzer. En kan je moeder wennen aan het idee).

Hij cancelde zijn trip. Zijn vrienden vonden het eigenlijk allemaal wel prima. En deze moeder slaakte een diepe zucht van opluchting.

Mascha StekelenburgRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden