Header Puberperikelen NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

De covid-test is tot haar grote teleurstelling negatief. Het is dus gewoon een beetje keelpijn, kun je prima mee naar school

De dochter van Josephine heeft haar huiswerk niet op orde en komt in tijdnood. En daar komen de smoesjes om thuis te kunnen blijven.

Schreef ik vorige keer nog heel liefdevol over mijn pubermeisje met haar nieuwe verkering, deze keer kan ik er weinig goeds uit krijgen. Ze heeft afgelopen week werkelijk van elke ochtend een drama gemaakt. Want die verkering is natuurlijk superleuk, maar neemt ook veel tijd in beslag. Los van de andere tijdslurpers zoals vriendinnen, volleybal, zaterdagbaantje en oja… school en het daarbij horende huiswerk.

Dat Wouter vwo doet en is gezegend met een fotografisch geheugen helpt niet echt zo lekker mee. Mijn dochter doet havo en is dyslectisch, dus heeft voor alles gewoon echt drie keer zo veel tijd nodig. Zo komt het dus dat ze geregeld behoorlijk klem komt te zitten in haar tijd en daar komt paniek van, die zich vooral in de ochtend nogal uit (in de avond heeft ze gek genoeg nooit ergens last van).

Dagje respijt

Maandagochtend staat ze al vroeg in volledige paniek naast mijn bed. Ze wil duidelijk niet naar school en begint haar relaas. Ze heeft verkeerde keuzes gemaakt, haar huiswerk voor die dag wel af maar verder in de week proefwerken en ze weet niet hoe ze alles voor elkaar moet krijgen. Ze heeft beginnende keelpijn en is verkouden. “Mag ik dan vandaag thuisblijven om alles in orde te maken? Dan beloof ik dat ik ook mijn kamer opruim en dat ik de rest van de week gewoon naar school ga.”
Ik twijfel maar zie zo veel paniek, dat ik toegeef nadat ze nogmaals belooft alles op orde te maken. Ook moet ze van mij een schema maken voor rest van de week én een plan. Ik vertrek een halfuur te laat zonder ontbijt naar kantoor.

Op dinsdagochtend word ik wakker van de wekker en heb zin in de dag. Tot ik mijn ontbijt sta te maken en mijn dochter naast me op het aanrecht komt zitten. Ik voel ’m al aankomen… Als een volleerde onderhandelaar knipt ze de boel op in stukjes tot ze een ingang vindt.

Haar laatste troef is lelijk!

Eerst zegt ze dat ze ziek is. Ik laat haar een covid-test doen en die is tot haar grote teleurstelling negatief. Het is dus gewoon een beetje keelpijn, kun je prima mee naar school. Dan gaat ze enorm huilen en zegt dat ze wordt gepest door een meisje in de klas. Dat ze al weken zich ellendig voelt en dat dat de reden is dat ze niet wil gaan. Weer geef ik niet toe en zeg dat ze gewoon naar school moet gaan.

Maar dan komt laatste troef: lelijk doen. “Jij begrijpt mij gewoon niet, je doet altijd zo onaardig tegen mij, je vindt de tweeling gewoon leuker en liever,” en als klapper op de vuurpijl: “Als ik nu de deur uit ga en ik word doodgereden dan is het jouw schuld!” Ik geef geen millimeter toe en uiteindelijk vertrekt ze naar school, maar ik start mijn werkdag met een grote steen op mijn maag.

Josephine van LaarRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden