Zwemles: deze herinneringen hebben jullie nog aan die uren in het zwembad Beeld ANP /  ANP
Beeld ANP / ANP

Zwemles: deze herinneringen hebben jullie nog aan die uren in het zwembad

Zwemles: de één genoot van die uren in het water, terwijl een ander al bij het opdoen van die knellende badmuts het liefst het zwembad weer verliet. Om nog maar te zwijgen over de haak van de zwemleraar. Als je terugdenkt aan zwemles, maakt dat ook bij jou vast nog veel herinneringen los.

Kriebelende badpakken, ijskoud water, maar ook plezier met vriendjes en vriendinnetjes.

Zwemles in Nederland

Wist je dan zwemlessen al in de negentiende eeuw ontstonden? Zwemmen was iets wat je lange tijd gewoon leerde van je ouders, maar in het jaar 1893 startte de Nationale Zwembond (nu KNZB) met het uitgeven van lessen en diploma’s voor zwemmers. In de decennia daarna ontstonden steeds meer plekken waar je zwemlessen kon volgen, vaak vroeg in de ochtend en in buitenbaden. Brrr. Het

Rond het einde van de jaren zestig van de twintigste eeuw ging het door de gemeente gesubsidieerde schoolzwemmen van start, zodat alle kinderen een diploma konden halen in Nederland als echt waterland. De meeste leerlingen begonnen rond hun achtste, en kregen lang genoeg les om in ieder geval één zwemdiploma te halen.

Jullie herinneringen aan zwemles

Maar die zwemlessen, of het nu via school was of niet, waren niet altijd een pretje. Veel Margriet-lezeressen hebben het direct over de haak van de zwemleraar, als we vragen naar jullie herinneringen aan zwemles. Op facebook.com/MargrietNL lezen we jullie ervaringen. Een greep uit de reacties:

  • Marjoleine van der Waal: “Netjes zwemmen, riepen ze altijd. Met de handen in de zij en de knieën onder water. Ik vond het wel leuk. Als ik nu baantjes zwem en er wordt ook zwemles gegeven, doe ik nog automatisch mijn handen in de zij.
  • Marian van Opstal: “We kregen les in een natuurbad: al in mei moesten we in dat ijskoude water zwemmen, vreselijk. Ik heb zes jaar zwemles gehad, maar inmiddels zeventig en ik heb nog steeds geen diploma.”
  • Veroni Sterken: “De haak, die was het ergst van alles.”
  • Froukje Lof: “Ik was altijd doodsbang en sloot mezelf regelmatig op in de toiletten. De badjuf sleurde me er dan weer uit, waarna ze me zo in het diepe bad kukelde. Een waar trauma, ik heb nog steeds geen diploma en durf niet meer onder water.”
  • Yvonne Metten: “Ik vond het heerlijk, elke vrijdag met de bus naar de Mauritskade om te zwemmen. Het leukste was destijds dat wij in het meisjesbad warm water kregen, terwijl de jongens in de kou zwommen.”

Bron | De zwemlesspecialist, Facebook

Ilse van RoekelANP / ANP

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden