null Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Wat deed de toen vijfjarige Bram? Die rende naar boven en drukte op de rode noodknop. Ik was de trotste oma’

De kleinzoon van Marianne werd gediagnosticeerd met ASS. Ondanks en misschien ook dankzij deze diagnose kan hij heel veel bereiken. “Ik weet zeker: als hij het wil, dan kan hij het!”

null Beeld

Marianne (67):

“Mijn kleinzoon Bram (16) was een vrolijke en ook bijzondere dreumes. Al vroeg waren er vraagtekens bij zijn ontwikkeling en hij kreeg als kleuter de diagnose ASS (Autisme Spectrum Stoornis). Als ik hem vasthad, voelde zijn compacte lijfje als een brok samengebalde energie. Elke ochtend als hij net wakker was, ging hij meteen enthousiast aan de slag met het verplaatsen van alle meubels in de kamer. Stond alles op een andere plek, dan moest het toch weer naar de andere kant. Een flinke klus voor een kind dat nog maar net kan lopen.”

Oog voor detail

Hij zat graag op schoot, maar niet te lang en altijd liever met zijn rug naar me toe. Oogcontact met hem was altijd vluchtig. Maar Bram ontwikkelde zich goed, volgens ‘schema’ en hij kreeg nieuwe interesses. Automatische deuren waren favoriet. Ontdekte hij ergens nieuwe schakelaars, dan was hij helemaal blij. Bijna ongemerkt deed hij heel wat technisch inzicht op door al dat ontdekken en uitproberen.”

null Beeld

Rode noodknop

“Zijn oog voor detail begon mij steeds meer op te vallen. We zijn een keer naar Schiphol gegaan om vliegtuigen te kijken. Op de loopband werd iemand onwel. Terwijl mijn man de vrouw overeind hield, hing ik aan de bagagekar om te voorkomen dat die eigenhandig omlaag zou glijden. Wat deed de toen vijfjarige Bram? Die rende naar boven en drukte op de rode noodknop die hij eerder had gezien. Zo veel tegenwoordigheid van geest! En ik natuurlijk de trotste oma.”

Een doel

“Nu is hij een puber van deze tijd. Hij kan goed uit de voeten in deze digitale, technische wereld. Hij regelde op eigen initiatief een bijbaantje voor zichzelf en op sociaal vlak gaat het ook steeds beter. Op school ging het minder voorspoedig. Door zijn hyperactiviteit is concentreren lastig. Bovendien doet hij liever zijn eigen ding. Er is menig gesprek gevoerd met leerkrachten en gedragsdeskundigen om de juiste begeleiding te bespreken, maar op school was er niet altijd even veel begrip voor Bram. Een paar weken geleden ging hij samen met zijn moeder voor het eerst van zijn leven naar een concert in het Gelredome. Compleet gefascineerd door het spektakel heeft Bram met een glimlach van oor tot oor alles geabsorbeerd. Het concert was nog maar net afgelopen toen hij zei: ‘Ik wil belichtingstechnicus worden.’ Bij thuiskomst heeft hij direct uitgezocht welke opleiding hij hiervoor moet volgen. Bram heeft een doel! En ik weet zeker: als hij het wil, dan kan hij het!”

RedactieRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden