null Beeld Getty images
Beeld Getty images

PREMIUM

‘Waarom is tóén nooit een scan gemaakt van zijn hoofd?’

Nellies man bleek na een ongeluk hersenletsel te hebben opgelopen. Maar niet tijdens het ongeluk, al jaren eerder.

null Beeld

Nellie:

“Eind oktober 2019 werd mijn man op het fietspad aangereden door een afslaande automobilist. Hij viel en gelukkig werd snel 112 gebeld. Toen ik bij het ziekenhuis aankwam, werd hij op de eerste hulp al onderzocht. Ook een scan van zijn hoofd hoorde daarbij, waarna de dienstdoende arts mij het heftige nieuws kwam vertellen dat mijn man behoorlijk hersenletsel had. ‘Maar niet van deze val,’ zei hij, ‘het letsel is al veel ouder. En in zijn dossier is hierover niets terug te vinden.’ Ik was met stomheid geslagen. Hersenletsel? Zou ik dat dan niet hebben gemerkt? Heel graag wilde ik ontkennen en tegenspreken, maar de scan loog niet. Mijn man mocht daarna vrij snel weer mee naar huis.”

Hersenletsel door chemokuren

“Omdat de woorden van de arts ons bleven bezighouden, kwamen we uiteindelijk terecht bij een neuroloog die een tweede MRI-scan liet maken. Daarop was te zien dat het letsel kwam door een ongeluk dat mijn man vele jaren geleden moet hebben gehad. Mijn wereld stortte in. Zo veel vragen gingen er door mijn hoofd. In 2002/2003 heeft mijn man slokdarmkanker gehad en onderging hij zes chemokuren en een zware operatie. Van chemokuren blijft altijd wat ‘hangen’ wordt gezegd. Dus dat hij wat veranderde in die tijd, gooide ik daarop. Maar waarom is tóén nooit een scan gemaakt van zijn hoofd?”

Puzzelstukje

“Volgens de huisarts was er hulp voor mij als partner. Maar helaas kwam corona, waardoor het hele land – inclusief deze hulplijn – werd lamgelegd. Ik begon te piekeren. Mijn hele 48-jarige huwelijk trok in gedachten aan mij voorbij en daarbij herinnerde ik me dat mijn man op zestienjarige leeftijd een brommerongeluk heeft gehad. Tien dagen lag hij in een coma, waarna hij opnieuw moest leren lopen. Bij het lezen van een boekje van de Hersenstichting vielen langzaamaan alle puzzelstukjes op hun plaats. Ik had wel vaker het gevoel gehad dat mijn man iets miste – empathie, inlevingsvermogen? – maar was ik hier inmiddels niet al járen aan gewend? Ik had hier nu toch niet opeens hulp bij nodig? “

“Nu, ruim twee jaar later, merk ik dat dat laatste toch wat gemakkelijk was gedacht. Het laat me niet los, zoals ik hoopte, en ik heb behoefte mijn ervaringen te delen, zodat we uiteindelijk met pais en vree in ons hoofd samen van onze oude dag kunnen genieten.”

Laura KraegerGetty images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden