null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

‘Waarom had hij niks gezegd toen we vroegen naar eventuele gehorigheid van het huis?’

Toen Conny en haar man een nieuw huis kochten, verzekerde de verkoper hen dat hij nooit iets merkte van zijn buren. Dat bleek toch even anders te liggen...

Conny (62): “Omdat we dichter bij de kinderen wilden wonen, verhuisden we een paar jaar geleden naar een ander deel van het land. We vonden er een leuke twee-onder-een-kapwoning met tuin, grenzend aan een park, waardoor we heerlijk rustig zouden wonen. Het huis had alleen geen dubbele spouwmuren, wat ons bang maakte voor gehorigheid. We vroegen aan de makelaar of bij de tweede bezichtiging de bewoner aanwezig wilde zijn, zodat we hem hiernaar konden vragen. De bewoner verzekerde ons in dat gesprek dat hij zelden iets hoorde van de buren. Met die geruststelling besloten wij het huis te kopen en na een paar weken begonnen wij met klussen. Bij onze buren belden we een paar keer aan om kennis te maken, maar steeds troffen we hen niet thuis.

Enorm kabaal

Eenmaal verhuisd hoorden we ’s avonds laat ineens een enorm kabaal. De oorzaak bleek de wasmachine van de buren, die op het nachttarief draaide. Naast geluiden van de stofzuiger en elke ochtend om 06.15 uur de keukenmachine, hoorden we bovendien geregeld schoenen met hakken de trappen op en af lopen, soms tot laat in de nacht. Moesten we spijt hebben van onze verhuizing, vroegen we ons af? Kort daarop kwam de vorige bewoner bij ons langs om zijn post op te halen. Wij vertelden wat we allemaal hoorden van de buren en vroegen waarom hij niets had gezegd, toen we hem hadden gevraagd naar eventuele gehorigheid. Hij werd boos en snauwde dat hij snel zijn huis kwijt moest.

Excuses aanbieden

Wij beseften dat onze nieuwe buren in onze klusweken vast ook geluidsoverlast van ons hadden ervaren. Met een grote bos bloemen belden we daarom bij hen aan om onze excuses aan te bieden. We werden binnen gevraagd en hebben tijdens een heel gezellig gesprek ons verhaal op tafel gelegd. De buren vertelden dat de huizen inderdaad gehorig waren – en dat dáárom de vorige bewoner wilde verhuizen (!). We hebben daarop in goed overleg afspraken kunnen maken en gelukkig: die werken nog steeds heel goed. We houden simpelweg rekening met elkaar. En als er werkzaamheden of feestjes zijn laten we dat even weten. Hoe fijn dat we na die eerste schrik van destijds kunnen zeggen dat we ons geen betere en leukere buren kunnen wensen! Enorm waardevol is dat.”

Wat is jouw verhaal?

Voor het Mijn verhaal in Praat mee zijn we altijd op zoek naar mooie verhalen. Waarover gaat dat van jou? Wellicht over een mooie ontmoeting die je nieuwe inzichten gaf? Heb je een beslissing genomen, waardoor je leven een andere wending nam? Is jouw verhaal zó uit het leven gegrepen, dat het anderen herkenning biedt?

We horen het graag! Of je verhaal nu inspireert, emotioneert, aan het denken zet en/of de lezer doet glimlachen, wij zijn benieuwd. Belangrijk: je hoeft het niet zelf te schrijven.

Stuur een mail waarin je wat uitleg geeft naar praatmee@margriet.nl. Kunnen we je verhaal plaatsen, dan nemen we contact op.

Laura KraegerGetty Images
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden