null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

‘Soms fantaseer ik erover hoe het zou zijn als dit alles niet was gebeurd’

Het verhaal van Saskia in Margriet 16 over het verlies van haar tweelingzus, bracht Noortje meteen weer terug in de tijd. “Ook ik voelde mij geamputeerd.”

null Beeld

Noortje (60):

“In Margriet 16 las ik het verhaal van Saskia, waarin zij vertelt over het verlies van haar tweelingzus door een herseninfarct. Het bracht mij terug naar 45 jaar geleden. Ook ik ben één van een tweeling en tot ons zestiende waren Kitty en ik onafscheidelijk. Wat was de schok gróót, toen zij op die leeftijd een zwaar verkeersongeluk kreeg. Er volgden vier beangstigende maanden, waarin zij in een coma lag. Maar uiteindelijk overleefde ze dit alles wel.”

Mijn bijzondere zus

“Herkenbaar in het verhaal van Saskia vind ik het gegeven dat je alleen verder moet met zo veel vragen en onzekerheden. Ook ík voelde mij geamputeerd en ook ík was de weg kwijt toen ik dacht dat ik mijn lieve tweelingzus verloor. Gelukkig leeft ze nog, maar door de coma heeft ze blijvende hersenschade opgelopen en is onze band totaal veranderd. En gek genoeg mis ik ‘ons’ naarmate ik ouder word steeds meer. Kitty woont nu op een woonpark met allemaal mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Ik trouwde en kreeg twee kinderen; wat zal dat moeilijk zijn geweest voor mijn zus. Verstandelijk weet ze nog heel veel van voor het ongeluk. De kleinste details die ik allang ben vergeten, kan zij nog precies navertellen. Ze blijft daarmee mijn bijzondere zus. Ik heb nog vier zussen en een broer, maar Kitty houdt die speciale plek.”

null Beeld

Zielsverwant

“Soms fantaseer ik erover hoe het zou zijn als dit alles niet was gebeurd. Ik kan hier niet altijd goed over praten, omdat ik het niet goed kan uitleggen hoe het precies voelt. En iemand die geen tweeling is kan dat, denk ik, ondanks de beste bedoelingen, ook nooit écht begrijpen. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik haar nog lijfelijk kan zien, met haar kan praten, een rondje op het woonpark kan lopen. Kitty kan meepraten over actuele zaken, maar haar kortetermijngeheugen werkt niet meer. Als ik vandaag ben geweest, weet ze dat morgen niet meer.”

“Maar ik kan nog altijd van haar leren. Niet zo moeilijk doen over zaken waar je toch geen invloed op hebt, bijvoorbeeld. ‘Zonde van je energie,’ zegt ze dan. Als iedereen zo dacht en handelde, zou de wereld er een stukje mooier uitzien. Zoals gezegd, we zijn nu 45 jaar verder. En nog altijd blijf ik zoekende naar mijn zielsverwant, zoals mijn tweelingzus dat was, en naar hoe het zou zijn als ze dat ongeluk niet had gekregen.”

Laura KraegerGetty Images
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden