null Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Marja: ‘Lieve papa, wat heb jij veel moeten doorstaan door nooit over dit grote verdriet te praten’

Marja ontdekte op een gegeven moment dat haar vader eerder nog kinderen met een andere vrouw gekregen had. Maar dat was niet het hele geheim...

Marja (76):

“Toen ik ­negentien was, hoorde ik via via dat mijn vader naast mij en mijn broertje nog een kind zou hebben. Ik vroeg mijn moeder ernaar en zij vertelde dat mijn vader inderdaad eerder getrouwd was geweest met ene Jacje en dat hij met haar een dochter en een zoon had ­gekregen. De scheiding was een pijnlijk onderwerp, zei ze, waar mijn vader niet over wilde praten. Daarom had ik er natuurlijk nooit iets over gehoord. Wat was ik benieuwd naar mijn halfzus en halfbroer! Ik heb gewacht tot mijn vader overleed; niet langer, omdat ook mijn halfzus en halfbroer ouder werden.

Makkelijk was het niet, maar uiteindelijk vond ik Tilla, mijn halfzus. Het klikte enorm goed tussen ons. Wat was ik blij met ons contact. Tilla was van veel meer op de hoogte dan ik, dankzij de verhalen van haar moeder Jacje, en samen konden we de ontbrekende puzzelstukjes invullen. Ik ontmoette Jacje, een heel lieve en warme vrouw, en ook mijn halfbroer. Maar vooral met Tilla sprak ik veel af en ik leerde zo ook haar kinderen kennen: een jongenstweeling en een jonger broertje.

null Beeld

Een tweeling

Uiteindelijk vertelde zij me iets wat haar al langere tijd ­bezighield. Namelijk dat haar tante, toen zij op kraambezoek kwam en de twee jongetjes van Tilla voor het eerst zag liggen, tegen haar zus zei: ‘Och, Jacje, een tweeling net als jij had…’ Moeder Jacje schrok daarvan en gebaarde haar zus om stil te zijn. Pas later zette dit Tilla aan het denken. En nu vroeg ze of ik misschien een en ander kon uitzoeken. Ik heb dat geprobeerd, maar zonder resultaat. Niet veel later ­stopte tot mijn grote spijt de omgang met Tilla en heb ik het feit jaren laten rusten. Tót ik een paar weken geleden een nieuwe site onder ogen kreeg. Hierop vond ik inderdaad een doodgeboren tweeling, een jongen en een meisje, met als ouders vermeld: mijn vader en zijn eerste echtgenote Jacje. Wat er dan door je heen gaat…

Lieve, lieve papa, denk ik nu, wat heb jij toch veel ­doorstaan door nooit over zo veel verdriet te praten. De eerste jaren van mijn leven was ik zijn oudste dochter, de laatste jaren ben ik zijn jongste. Ik kan ermee leven. Het belangrijkst is dat mijn vader mijn vader was. Daar ben ik ongelooflijk trots op en dat kan niemand mij afnemen.”

Wat is jouw verhaal?

Voor Mijn verhaal in Praat mee zijn we altijd op zoek naar mooie verhalen. Waarover gaat dat van jou? Wellicht over een mooie ontmoeting die je nieuwe inzichten gaf? Heb je een beslissing genomen, waardoor je leven een andere wending nam? Is jouw verhaal zó uit het leven gegrepen, dat het anderen herkenning biedt?

We horen het graag! Of je verhaal nu inspireert, emotioneert, aan het denken zet en/of de lezer doet glimlachen, wij zijn benieuwd. Belangrijk: je hoeft het niet zelf te schrijven.

Stuur een mail waarin je wat uitleg geeft naar praatmee@margriet.nl. Kunnen we je verhaal plaatsen, dan nemen we contact op.

Laura KraegerRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden