null Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Karin verloor haar man: ‘Het verdriet over je heen laten komen, hoe doe je dat?’

Hoe doe je dat, een rouwproces goed doorkomen en het verdriet een plek geven? Karin ging gewoon weer naar haar werk, maar had moeite met zich te concentreren. “Ik zat met mijn pantoffels aan op de fiets.”

null Beeld

Karin (54):

“Ruim vier jaar geleden overleed vrij plotseling mijn partner, waarna ik ontredderd achterbleef. Zoals mensen om me heen mij adviseerden, probeerde ik in eerste instantie het verdriet over me heen te laten komen, al had ik eigenlijk geen idee hoe ik dat moest doen. Binnen een week was ik weer op kantoor, waar ik me vertrouwd en gesteund voelde door mijn collega’s en houvast had aan de routine. Maar ik moest bekennen dat het lastig was om me te concentreren, op mijn werk maar bijvoorbeeld ook tijdens het autorijden. Bovendien deed ik rare dingen: ik zat met mijn pantoffels aan op de fiets, had mijn leesbril op terwijl ik zeker wist dat ik mijn zonnebril had gepakt… Enkele gesprekken met een psychologe brachten wat meer rust en ruimte voor wandelingen en museumbezoeken met vriendinnen. Ik begon zelfs met yogalessen.

Persoonlijke verhalen over rouwen

Door het lezen van boeken over rouw realiseerde ik me dat in rouwprocessen evenveel herkenningspunten als verschillen voorkomen. Wat zou ik graag met lotgenoten práten en hun persoonlijke verhalen opschrijven, bedacht ik. Ik had zo veel vragen. Had de dood hen ook overvallen? Wat hield hen op de been na dit trauma? Waar piekerden ze over? Hoe dachten zij over leven na de dood?

null Beeld

Een zoektocht naar antwoorden

Aangespoord door vrienden startte ik dertien maanden na het overlijden van mijn partner mijn zoektocht naar de antwoorden op al mijn vragen. Een emotioneel en omvangrijk proces, waarin het me lukte om mooie contacten te leggen. Vele bijzondere gesprekken volgden, die me inzicht gaven in de wijze waarop anderen omgaan met hun verlies en die me enorm hielpen bij het ordenen van mijn eigen gedachten, hoe verschillend de omstandigheden ook waren. De lotgenoten die ik sprak, vonden het op hun beurt prettig om hun verhaal (weer) te kunnen vertellen, want daar lijkt in het dagelijkse leven soms geen ruimte meer voor te zijn. We deelden allemaal het gevoel van onrecht over wat onze geliefden was overkomen en hoe wij intens verdrietig achterbleven. De verhalen heb ik gebundeld in een boek waar wij, overlevers, allemaal trots op zijn.

Ik hoop dat iedereen die een geliefde verliest op zijn of haar eigen wijze een manier kan vinden om vooruit te komen. Voor mij heeft dít proces mij verder gebracht op mijn reis.”

Laura KraegerRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden