MT24 M24 Praat mee Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

In beweging!

Wat doe je om aan je wekelijkse portie beweging te komen? De reacties op facebook.com/margrietnl en praatmee@margriet.nl:

MT24 M24 Praat mee Beeld

Karin de Ruijter:

“Ik ga twee keer per week naar de sportschool en wandel dagelijks met de honden. Ik woon in een buitengebied en doe het meeste op de fiets. Ook besteed ik veel tijd aan tuinieren.”

Tini Westerwoudt:

“Als mantelzorger ben ik al veel in beweging. Daarnaast loop ik nog drie uur per dag met de honden.”

Kitty Smits:

“Elke week ga ik een uurtje baantjes trekken. Dit doe ik al jaren en inmiddels ook al heel wat jaren sámen met mijn 86-jarige moeder.”

Yvonne Francina:

“Ik dans folklore en daarvoor oefen ik wekelijks. Daarnaast heb ik twee vrijwilligersbanen in natuurgebieden – veel bewegen dus. En ik maak regelmatig een rondje door de wijk met een vuilprikker.”

Lenny Spork:

“Ik sport vijf dagen per week een uurtje in de sportschool en ga daarna socializen met mijn medesporters. Goed voor body én mind.”

Marina Deijkers:

“Ik bied huishoudelijke hulp aan ouderen. Alle spieren worden gebruikt, ook mijn lachspieren!”

MT24 M24 Praat mee Beeld

Even ontladen

Stress of te veel spanning is slecht voor onze gezondheid. Wat helpt je te ontladen als je emmertje is volgelopen.

Jannie Velzing: “Ik ga lekker in een warm bad met veel schuim zitten, met een kopje thee en iets te lezen. Daar kom ik helemaal van bij.”

Ineke Meyer: “Koptelefoon op en luisteren naar newagemuziek.”

Roeneke Mooten: “Luisteren naar een boek of zelf lekker lezen. Ook van handletteren kan ik zen worden.”

Sietske Hendriks-Hooisma: “Maandag is mijn dag. Dan ga ik wandelen in de natuur, een kilometer of 25. Helaas lukt dat nu even niet vanwege een zware beenblessure. Arm thuisfront…”

Marianne Krüse: “Wandelen, zwemmen of creatieve dingen doen, zoals schilderen en affirmaties maken.”

Marlies Tillmanns: “Tuinieren. Maakt mijn hoofd leeg.”

MT24 M24 Praat mee Beeld

Samen fietsen

Na ons ontslag bij een welzijnsinstelling in Eindhoven, in 2013, zijn mijn bevriende collega Anja en ik begonnen met een maandelijkse fietstocht om elkaar regelmatig te blijven zien. We volgen het fietspad van Waalre naar Riethoven en bespreken onderweg alle leuke en minder leuke dingen die zich voordoen in ons leven en onze gezinnen. Eén keer zijn we tijdens een tussenstop bij de watermolen onze vroegere directeur plus het managementteam tegengekomen. Ongemakkelijk toen, maar lachwekkend achteraf. Ze konden in elk geval zien dat het ons goed gaat.
Riky Keijzers

Dit had ik niet kunnen bedenken

Wat was je op, hoe volbracht was je leven. En dus zeiden we tijdens je uitvaart: ‘Het is goed zo.’ Maar, lieve mama, het voelt zo níét goed. Ja, je uitvaart was prachtig. Maar ik mis je zo! Tijdens je afscheid heb ik een woordje gedaan, waarin ik benoemde dat er vele ‘nooit meers’ zouden zijn: nooit meer samen een bakkie drinken, nooit meer samen keuvelen, nooit meer je boodschappen doen. Maar wie had gedacht dat ‘nooit meer’ zo zeer kon doen? Wie had kunnen denken dat het opruimen van je spulletjes zo veel herinneringen zou oproepen? Wie had kunnen bedenken dat zelfs het opruimen van je laatste kledingstuk, je jas vanaf de kapstok, zo veel pijn zou doen? Ik weet: je leven van altijd hard werken is volbracht. Ik weet: je was op. En ik weet: het is goed zo. Maar wat een verdriet!
Carla Dirven

Laura KraegerGetty Images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden