MT33 M33 Praat mee Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

‘Ik was bang dat door de verhuizing van mijn ouders naar Frankrijk de familie haar spil zou kwijtraken’

MT33 M33 Praat mee Beeld

Jolijn (71):

“Het was begin jaren tachtig en ik was begin dertig, toen mijn ouders besloten om naar Frankrijk te emigreren. Ze hadden er meerdere vakanties voor uitgetrokken om een streek uit te zoeken die qua sfeer, klimaat en voorzieningen het best bij hen zou passen. Uiteindelijk kozen ze voor de Dordogne. Een bouwval kochten ze er en wat hadden ze een zin om daar een ‘paleisje’ van te maken. Hun mooie huis in Breukelen verlieten ze om vervolgens een jaar te bivakkeren in een stacaravan op hun nieuwe erf, aan de buitenrand van een gemoedelijk dorp in een schitterend landschap.”

Moeite

“Hoewel ik de keuze van mijn ouders best begreep, had ik er ook veel moeite mee. Videobellen bestond nog niet. Er was zelfs nog geen internet en e-mailverkeer. Het kon toch niet anders dan dat het contact met hen minder hecht zou worden? Mijn kinderen zouden hun opa en oma moeten missen. En ik was erg bang dat door hun verhuizing naar Frankrijk de familie haar spil zou kwijtraken. Ik was niet zo close met mijn broers en schoonzussen die een uur van ons vandaan woonden; als we ons ouderlijk in Nederland niet meer hadden, wat bracht ons dan nog bij elkaar?”

MT33 M33 Praat mee Beeld

Magneet

“Ik heb in de loop der jaren wel geleerd dat angst een slechte raadgever is. Laat maar gebeuren, denk ik nu, en dat dachten mijn ouders vast ook. Nadat het huis klaar was, werkte Frankrijk als een magneet op iedereen in de familie. En omdat mijn ouders zo gastvrij waren en in hun woning meerdere logeerplekken hadden gecreëerd – en in de tuin konden we kamperen –, konden we in de schoolvakanties altijd komen als dat in onze agenda’s paste. Vaak gingen we met z’n allen, soms werden door mij en mijn man of een broer en schoonzus alleen de kinderen meegenomen. Nichtjes en neefjes hadden hun opa en oma en die prachtige plek in de Dordogne echt als verbindende factor.”

Mooie gedachte

“En omdat we niet meer alleen op verjaardagbezoek kwamen, maar soms wel twee weken samen doorbrachten, groeide ook het contact tussen zwagers en schoonzussen. Toen mijn ouders overleden, hebben we gelukkig hun heerlijke familiehuis kunnen aanhouden. Onze kinderen komen er nu graag met hun eigen gezinnen en wij, als ‘nieuwe’ opa’s en oma’s, sluiten nog steeds graag aan. Hadden mijn ouders dit voorzien? Ik vind het wel een mooie gedachte.”

Wil je reageren op een artikel van Margriet, of een grappige quote van je (klein-)kind insturen? Wil je een bijzonder verhaal kwijt of heb je iets ontroerends meegemaakt?
Hier kun je een reactie naar Margriet sturen.

Laura KraegerGetty Images
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden