null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

‘Ik ben mijn leven aan het opbouwen, precies zoals ík het wil. En daar ben ik stiekem hartstikke trots op’

Betta en haar man waren bijna veertig jaar samen, toen ze besloot van hem te scheiden. “Waarom zou ik na ons pensioen mijn leven wéér aan hem aan moeten passen? Dat heb ik altijd al gedaan.”

null Beeld

Betta (71):

“‘Waarom zou je hem nu nog alleen achterlaten?’ En: ‘Die arme man kan toch helemaal niet voor zichzelf zorgen!’ Dat waren de reacties die ik kreeg van mijn omgeving, toen ik aankondigde dat mijn man en ik na bijna veertig jaar zouden gaan scheiden. Ik was destijds 68, hij 72. Mijn inmiddels ex-man en ik hebben het jarenlang echt goed gehad samen, maar de laatste tien jaar van ons huwelijk kon ik eigenlijk niet van echte liefde spreken. We waren meer huisgenoten dan geliefden; meer een broer en zus dan partners.”

Zittend

“Na mijn pensioen bracht ik veel meer tijd met hem door en begon ik me enorm te storen aan zijn levensstijl. Hij brengt de dag het liefst zittend door. ’s Ochtends in de tuin met een krant, later op de dag langs de sloot om te vissen en dan ’s avonds weer op de bank om televisie te kijken. En dat terwijl hij nog gewoon gezond en fit is, zeker voor iemand van zijn leeftijd. Hij heeft gewoon geen zin om actief te zijn, terwijl ik dat nog wél wil. Waarom zou ik, nu ik eindelijk tijd heb voor mezelf, mijn leven dan nog aan hem aanpassen?”

null Beeld

Koek was op

“Dat heb ik altijd al gedaan. De koek was op. Ik dacht: ik ben 68, stel je voor dat ik nog twintig jaar met hem verder moet? Dat wilde ik écht niet. Het was tijd voor grote verandering. Hij schrok van mijn mededeling en probeerde me wekenlang om te praten, maar ik hield vol. In korte tijd regelde ik een advocaat die me kon ondersteunen, vond ik een huurappartement en vertelde ik vrienden en familie over mijn plannen. En daar ging ik. Het voelde alsof ik de wijde wereld in werd gestuurd, voor het eerst na al die jaren weer alleen.”

Draai gevonden

“De eerste weken liep ik eerlijk gezegd met mijn ziel onder mijn arm. Ik voelde me eenzaam, kon mijn draai niet vinden en had een schuldgevoel. In het begin heb ik ook echt weleens gedacht: wat heb ik gedaan? Wat als ze gelijk hadden en mijn ex-man echt niet voor zichzelf kon zorgen? Maar al snel bedacht ik dat ik me zorgen maakte om een volwassen man: als hij geen aardappelen kon koken, moest hij dat dan maar gaan leren. Maar nu, een paar jaar later, heb ik mijn draai gevonden. Ik ben nu 71 en begin mijn eigen leven weer op te bouwen, en deze keer helemaal op míjn manier. Ik heb geniet van nieuwe hobby’s, vriendschappen en ben zelfs weer voorzichtig aan het daten. En stiekem ben ik hartstikke trots op mezelf.”

RedactieGetty Images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden