null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

De mooiste brieven en reacties van lezers

Uit alle reacties die we op de redactie binnenkrijgen, kozen we onder andere deze brieven:

null Beeld

Ook dít moet je zien in Londen

Tips voor een citytrip naar Londen mochten niet ontbreken in Margriet 41, die in het teken van Engeland stond. Local Hinke Chakraborty vertelde welke plekken we volgens haar niet mogen missen. Maar jullie hadden ook tips, lezen we in de reacties.

  • Fernanda Meertens: “Noordwest-Londen is niet heel populair bij toeristen, maar is echt prachtig. In de wijk Hampstead is het net alsof je ineens in een Engels dorpje staat, in plaats van in de grote stad.”
  • Marie Thomassen: “Wat je volgens mij echt niet mag missen in Londen, zijn de gratis musea. Het Imperial War Museum is enorm indrukwekkend. Ook leuk: in het Science Museum zie je allerlei oude verpakkingen van vroeger, die ook wij als Nederlanders kennen.”
  • Babette: “Als je even zoekt, kun je online veel gratis routes voor stadswandelingen vinden voor in Londen. Langs de geboorteplekken van bekende auteurs bijvoorbeeld, of een griezelige ghost tour.”
null Beeld
null Beeld

Het is weer stamppottijd

Nu de temperaturen dalen en het weer eerder donker is buiten, begint ook de tijd van stoofpotjes en stamppot weer. Zeker vroeger waren we dol op herfstige maaltijden.

  • Irma van Tienen: “Bij herfst hoort voor mij hachee. Ik weet nog precies hoe heerlijk het huis vroeger rook als dat stond te pruttelen. Ik maak het nog geregeld, pure nostalgie.”
  • Brenda de Ridder-de Pee: “Hutspot met verse worst en natuurlijk een kuiltje jus. Of de erwtensoep, die bij ons thuis zó dik werd gemaakt dat de lepel er rechtop in bleef staan.”
  • Mariëtte: “Stoofpeertjes met doorregen runderlappen, heerlijk. Niemand maakt ze zo lekker als mijn moeder deed, maar ik probeer het elk jaar toch weer.”
  • Bianca de Groot: “Ik groeide op in de Achterhoek, dus in het najaar stonden elke zondag aardappels, bruine bonen en karnemelkse speksaus op tafel. Nu ik in de stad woon, kent niemand het.”
null Beeld

Als oppassen een opgave wordt

Even geleden vertelde Diana in Praat Mee dat het oppassen op haar kleindochters haar te veel wordt, maar ze niet weet hoe ze dat met haar dochter en schoonzoon kan bespreken.

  • Marliek Kwakkel: “Door rustig het gesprek aan te gaan, denk ik dat jullie tot een oplossing kunnen komen die voor iedereen werkt. Je kleindochter van drie gaat bijvoorbeeld volgend jaar naar school, misschien kun je dan alleen na schooltijd een paar uur oppassen?”
  • Dineke Cogotti Zwiers: “Ik snap dat je het moeilijk vindt om dit te bespreken. Je vindt het erg leuk, maar toch te vermoeiend: een dubbel gevoel en heel herkenbaar. Misschien kun je in plaats van twee dagen, één dag gaan oppassen.”
  • Jolande Lentz: “Wij hebben een duidelijke afspraak. Is het te zwaar, voelt het als een verplichting of voel ik me een opvoeder in plaats van oma? Dan trek ik aan de bel. Misschien is het idee dat jullie ook zo’n afspraak maken?”
  • Yvonne Dijkstra: “Een herkenbare situatie. Het oppassen op mijn kleindochter werd mij ook te veel; ik was geen oma meer maar de oppas. We hebben dit besproken en samen naar een oplossing gezocht, waardoor ik nu weer de gezellige, ondernemende oma kan zijn die ik wil zijn.”
RedactieGetty Images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden