MT24 M24 Praat mee Beeld Brunopress, Getty Images
Beeld Brunopress, Getty Images

PREMIUM

De mooiste brieven en reacties van lezers

Uit alle reacties die we op de redactie binnenkrijgen, kozen we onder andere deze brieven:

MT24 M24 Praat mee Beeld

Gevlucht van huis en haard

We zijn een weekendje weg. Wandelend naar een restaurantje passeren we een hotel waarvoor een paar vrouwen in het avondzonnetje zitten en kinderen spelen met een bal. Zij hebben ook lekker vakantie, denk ik nog. Tót ik de kinderen met elkaar hoor praten en doorheb dat zij met hun moeders en oma’s zijn gevlucht uit een oorlogs-gebied! Niets ‘lekker vakantie’, ze zijn weggejaagd uit hun land waar zij hun vaders en oudere broers moesten achterlaten. Terwijl we langslopen, knik ik naar de vrouwen en zij knikken vriendelijk terug. Even ben ik er stil van. Hoe moet dat zijn om halsoverkop huis en haard achter te laten en daarbij je man en zoon(s)? Ik bedenk dat mijn twee jongens veilig thuis zijn en dat mijn man gewoon naast me loopt. Deze vrouwen met kinderen zijn gevlucht uit hun vertrouwde omgeving en hebben alleen het hoognodige meegenomen. Ze vertrokken naar een onbekend land met een onbekende taal… Als we ’s avonds teruglopen, zijn de vrouwen en kinderen al binnen, de gordijnen gesloten. Ze zijn veilig, maar niet zonder zorgen. Met in gedachten hun verwoeste huizen en hun mannen en zoons die vechten voor hun land.
Gonnie van Vliet

Zie ook de andere kant

Marina (Margriet 21) ziet dat haar dochter haar jongste zoon voortrekt en vraagt zich af of ze hier iets van mag zeggen. Zo werkt het vaak, dat we dingen die in onze ogen niet goed zijn ‘bespreekbaar’ willen maken. Maar ken je de hele context? Het kan goed zijn dat het ene kind veel energie geeft, terwijl het andere kind veel energie vraagt; mogelijk meer dan moeder te bieden heeft. Als oma zou je positief kunnen bijdragen, bijvoorbeeld door het oudste kind regelmatig mee te nemen voor leuke dingen. Onbevooroordeeld. Zo laat je de moeder zonder woorden compassie zien en kunnen zij én het ‘moeilijke kind’ even opladen en hopelijk ruimte krijgen voor een plezieriger contact.
Loes

Ben ik écht zo’n uitzondering?

Ik lees met veel belangstelling artikelen over overgangsklachten. Ook in Margriet 17 staat dat de overgang gemiddeld twee tot tien jaar duurt en over uitzonderingsgevallen wordt helaas niet gerept. Ik ben al ruim 25 jaar ‘bezig’ met de overgang. Álle klachten heb ik gehad. De depressie heeft zo’n twee jaar geduurd, de slaapstoornis en opvliegers zijn er nog steeds. Tot zo’n twee jaar geleden had ik dagelijks gemiddeld vijftig tot zestig zeer natte opvliegers; nu zijn dat er nog tien. En ik slaap nog steeds maar zo’n vier uur per nacht. Zal mijn situatie ook meegerekend zijn in die bekende gemiddelde cijfers?
Elisabeth Graauwmans

MT24 horizontale lijn geel Beeld
MT24 M24 Praat mee Beeld

Weet je nog?

Proefkamperen met Hemelvaart: altijd spannend. Zouden alle haringen er nog zijn? En zou het opzetten in één keer lukken?

Connie (72):

“Ik denk nog met veel genoegen terug aan die eerste kampeerweekenden uit mijn jeugd. Hemelvaart was het testweekend. Pa die al vloekend met de tent bezig was, terwijl ma met de haringen in haar hand stond te kletsen met de buren. Elk jaar weer.”

Ria (65):

“De eerste keer dat de tent weer uit de hoes kwam, was altijd een verrassing. Natuurlijk waren er haringen kwijt, of bleken ze krom. Maar na de generale repetitie ging het altijd weer beter!”

Marie (62):

“Wij hadden vroeger van die zelfgehaakte gordijntjes voor in de tent. Als kind mocht ik die altijd om het lijntje hangen terwijl mijn ouders de tent gingen opzetten. Lekker huiselijk.”

Petra (68):

“Ons vaste kampeerritueel: op de laatste nacht van het Hemelvaartsweekend met het hele gezin in de voortent slapen. Als de kleinkinderen er nu zijn, doen we dit nog steeds. Dikke pret!”

Johanna (74):

“Ik ben degene die altijd de tent opzette. Na jarenlange strijd heeft mijn man uiteindelijk toegegeven dat ik hier gewoon beter in ben. Tegenwoordig hebben we een camper, maar ik ben nog steeds ‘chef tent’. En ik ben er nog trots op ook.”

Laura KraegerBrunopress, Getty Images
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden