null Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Brieven en reacties over de coronaperiode, nieuwe kansen en tips tegen rusteloze benen

Deze keer onder andere: terugkijken op de afgelopen coronaperiode, nieuwe kansen pakken en een tip voor rusteloze benen.

null Beeld

Twee jaar corona. Wat blijft je bij? Een greep uit de reacties op facebook.com/margrietnl

Yvonne Bijl:

“Vooral de wanhoop die ik voelde toen ik mijn vader niet kon zien. Ook mijn zus, die herstelde van ernstig letsel, kon ik niet steunen. Het scheelde weinig of ik had uit onmacht een baksteen door de ruiten van beide tehuizen gegooid…”

Iris Kuethe:

“De dierentuin waar ik al 33 jaar werk ervoer ik als een heerlijk oase van rust in de stad, en tóch ga je de bezoekers missen. Sommige dieren ontspanden, andere verveelden zich juist. Ik maakte een bijzonder stukje geschiedenis mee.”

Miranda Tissen:

“Dat mijn puberdochter mijn werk op de ic zo spannend vond. Tranen bij thuiskomst, mede door de angst dat ik ook ernstig ziek zou worden.”

Mariëtte Schellekens:

“De huidhonger. Mensen niet kunnen aanraken, knuffelen. Wat een gemis.”

Inge Verhoek:

“Dat ik in al die rust mezelf weer heb gevonden. En dat ik nu heel duidelijk weet voor wie ik belangrijk ben en wie dat voor mij is.”

Mirella Nijssen:

“Ik vond het een moeilijke, maar ook leerzame tijd, waarin we moesten leren wat ­geduld hebben is…”

null Beeld

Fase 4: tijd voor elkaar

In Margriet 6 las ik over de vier fases die je als stel doorloopt. Herkenbaar! Fase 1 van de verliefdheid, fase 2 van de eerste minpuntjes en dan fase 3 van de vraag: is dit het nu? In deze derde fase waren mijn man en ik, zoals zo veel koppels, kinderen aan het opvoeden, onze banen aan het managen, een zieke ouder aan het verzorgen enzovoorts. We hunkerden allebei naar iets van dat jonge en frivole van vroeger, tussen alle huishoudelijke taken, gekibbel met pubers en uitgeblust hangen achter de computer door, maar we vonden dat niet meer thuis en zijn uit elkaar gegaan. Pas daarna beseften we hoe we eigenlijk gewoon hunkerden naar elkáár of naar wie wij ooit waren in fase 1 en 2. Heel blij ben ik dat we dat inzagen. We zijn uiteindelijk in fase 4, die van de verbinding, weer samen verdergegaan en wat mij betreft is dit de mooiste van allemaal.
Annelies

En… russsst

In Margriet 6 las ik over rusteloze benen, maar mijn remedie stond er niet tussen. Sinds ik overdag drukkousen draag, heb ik er namelijk geen last meer van en slaap ik zelfs weer fantastisch. Wel drukkousen zónder voetstukken, om afknelling te voorkomen in mijn geval. Omdat ik weet hoe wanhopig je kunt worden door rusteloze benen wilde ik dit toch graag delen.
Anna

null Beeld

Man van de molen

Geregeld ga ik met mijn 95-jarige vader, die 25 jaar vrijwillig molenaar is geweest op de Martinus in Beugen, met zijn ex-collega’s koffiedrinken. De molen was van oudsher in zijn familie en is nu gemeentelijk eigendom. Mooi speelgoed voor mijn vader, zeiden wij voorheen. Terwijl de molen draait, gaat het hele gesprek over de wind, over wel of geen zeilen, over de vraag of de stenen moeten worden gebikt enzovoorts. Mijn vader geniet met volle teugen. En ik geniet als zijn dochter van de passie van al deze gepensioneerde vrijwillige molenaars bij elkaar.
Mariella van Wijnen

Nieuwe kansen

In september 2020 besloot ik om ontslag te nemen, zonder dat ik al een andere baan had. Ik wilde mijzelf de ruimte geven om te ontdekken wat mijn volgende stap zou worden. En ik merkte: doordat ik de ene deur dichtdeed, ging er een andere deur open. Sinds januari 2021 heb ik een tijdelijk ­contract. En mocht dat niet worden verlengd, dan weet ik nu dat er wel weer iets anders op mijn pad komt. Vertrouwen in mijzelf.
Jacquelien van ‘t Zand:

Die ene beslissing

“Tien dagen voor mijn veertigste ­verjaardag kreeg ik een gastric bypas (maagver­kleining, red.). En nu, zeven jaar later, ben ik veel zelfverzekerder en bewuster van mijzelf, kan ik weer werken in mijn droombaan en rond ik bijna mijn opleiding tot verzorgende IG en begeleider bijzondere doelgroepen af. Dit had allemaal nooit gekund zonder die ene ­beslissing.”
Wilma Bessem

Laura KraegerRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden