Persoonlijk

Nog nooit verteld: ‘Ik wist al dat zijn zoon gay was’

nog-nooit-verteld-ik-wist-al-dat-zijn-zoon-gay-was.jpg

Vorig jaar zag Rosanne (49) de zoon van haar vriend in een café met een jongen zoenen. Zijn vader had er toen nog geen idéé van dat hij op jongens viel.

Zijn reactie

“Joris was net veertien toen ik een relatie kreeg met Marcel. Ik was nerveus toen Marcel me aan zijn zoon voorstelde, ik wilde niets liever dan in de smaak vallen. Maar Marcel had na zijn scheiding al geregeld vriendinnen mee naar huis genomen en Joris toonde weinig belangstelling voor mij. ‘Eerst maar eens zien of ze een blijvertje is’ las ik in zijn ogen, en ik kan hem geen ongelijk geven. Pas toen we een half jaar later met z’n drieën op wintersport gingen, ontdooide hij. Hij vond het stoer dat ik zo goed kon skiën. We hadden veel lol samen en maakten grapjes over Marcel. Die deed alsof hij daar beledigd door was, maar ik wist dat hij het niet erg vond, integendeel.”

Geaardheid

“Rondom de scheiding had hij vaak in de clinch gelegen met zijn zoon. Dat Joris en ik een goede band ontwikkelden, juichte hij toe, zelfs als we dubbel lagen ten koste van hem. Vorig jaar, op zijn achttiende, kwam Joris fulltime bij ons wonen omdat hij veelvuldig overhoop lag met zijn moeder. Ik vond het een eer. En nee, hij zat me absoluut niet in de weg: Joris is een leuke jongen, als je hem maar niet teveel op zijn huid zit. Toen ik hem opeens continu meemaakte, schoot soms door mijn hoofd: zou Joris gay zijn? Niet dat het er dik bovenop lag. Maar noem het vrouwelijke intuïtie. Ik dacht gewoon: die zie ik niet met een meisje komen aanzetten. Hij had het ook nooit over meisjes. Terwijl Marcel er wel regelmatig toespelingen op maakte.”

Oncomfortabel

“Wanneer we uiteten waren maakte hij zijn vaak zoon attent op leuke serveersters, dat soort dingen. Hoewel Joris daar altijd luchtig op reageerde, gaf het mij een ongemakkelijk gevoel. Toen ik daar achteraf een keer iets over zei tegen Marcel – zo van: ‘Doe dat nu niet joh, misschien valt hij wel op jongens’ – lachte hij me weg. Hij had niets homo’s hoor, maar nee, ‘zoiets voelt een vader wel.’ Hij wist het zeker: zijn zoon was hetero. Ik bemoeide me er verder niet mee. Dat doe ik sowieso niet met dingen die Joris aangaan: ik ben zijn moeder niet en voel me ook geen stiefmoeder; ik ben gewoon de vriendin van zijn vader, klaar.”

Lees ook: Nog nooit verteld: ‘Mijn partner is nog getrouwd’

Betrapt

“Op een dag ging ik shoppen met mijn zus. Aan het eind van de dag wilden we nog een borrel pakken en stapten zomaar ergens naar binnen. Het was druk in het café en toen ik naar de wc wilde, kwam ik er haast niet door. Opeens zag ik twee jongens in een hoek. Ze leunden tegen elkaar aan. ‘Verhip, die jongen lijkt op Joris zeg,’ dacht ik. En toen, precies op het moment dat ze elkaar begonnen te zoenen, drong tot me door: het ís Joris. Ik aarzelde tussen doorlopen en weggaan. Toen keek Joris mij plotseling aan. Een fractie van een seconde maar. In één vloeiende beweging draaide hij zich weg en ging met zijn rug naar me toe staan. Ik snapte de hint en ben meteen met mijn zus ergens anders naartoe gegaan.”

Vertellen of zwijgen

“Toen ik Joris thuis zag, merkte ik dat hij mijn blik ontweek. Tijdens het avondeten loog hij dat hij de hele middag had zitten gamen. Hij had zijn bord nog niet leeg of hij vertrok abrupt naar boven. ‘Wat zou er met hem aan de hand zijn?’ vroeg Marcel. Ik deed alsof mijn neus bloedde. Ik had besloten niets te zeggen en ook Joris er niet op aan te spreken. Ik zou de bal bij hem laten en tot die tijd meedoen aan wat hij had ingezet: doen alsof we elkaar niet gezien hadden. Het was immers niet aan mij om zijn eventuele coming out te forceren. Joris heeft me een week gemeden, toen werd het weer normaal. Het ging haast nog soepeler tussen ons dan daarvoor, alsof ik nu echt bewezen had dat ik dat ik ‘chill’ was.”

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

De waarheid

“Terwijl ik er zelf vaak moeite mee had. Ik hield toch iets voor Marcel achter. Wanneer die weer eens wat over leuke meisjes zei tegen zijn zoon, kreeg ik echt kromme tenen. ‘Laat dit niet te lang duren,’ dacht ik dan. Want hoewel ik Joris’ privacy heus respecteerde voelde ik me klem zitten. Zeker toen Joris een paar keer een jongen meenam naar huis. Ik zág gewoon dat er meer was tussen die twee. Maar hij zei er niets over. Tja, wat moest ík dan? Ik had net besloten dat ik Joris er toch over zou gaan aanspreken, toen Marcel me belde op mijn werk. Hij en Joris hadden zitten schaken, een hobby van hen allebei. Ze waren net met een nieuwe partij begonnen”, toen Joris opeens had gezegd: ‘Die jongen hè, die zo vaak bij ons komt: ‘daar ben ik verliefd op. Ik ben gay.’

Schakelen

“Ze hadden eerst de partij uitgespeeld. Pas toen waren ze gaan praten. Marcel had zich kunnen herpakken en had prima gereageerd. Want het enige dat er voor hem werkelijk toe doet, is dat zijn zoon gelukkig is. Natuurlijk was het nog even schakelen voor hem, maar dat heeft hij gelukkig met mij besproken en niet met Joris.

Gewenning

Al met al is het prima gegaan en nu is al alsof het nooit anders is geweest. Joris’ vriend komt veel bij ons over de vloer en hoort er helemaal bij. Ik ben blij dat alles nu out in the open is. Voor Joris vooral, maar ook voor mezelf. Ik loop niet langer met een geheim rond. Wie weet komt er nog wel eens een dag dat ik er met Joris over zal praten. Want ik ben wel benieuwd wat er in zijn hoofd is omgegaan, die keer dat we elkaar zagen. Maar ik laat het aan hem erover te beginnen. En als dat niet gebeurt: ook goed.”

Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide op redactie@margriet.nl o.v.v. ‘Nog nooit verteld’. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld |iStock

Yeah, Margriet is genomineerd voor Website van het Jaar 2020!
Help jij ons winnen? Stem dan snel hier.

Ook interessant