Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Zij van Robert Schoemacher: ‘Al bij het eerste consult vond ik Robert een knappe man’

zij-van-robert-schoemacher.jpg

Hoe is het om de partner van een bekende Nederlander te zijn? Deze week: schrijfster Claudia Schoemacher – van Zweden (49), vrouw van cosmetisch arts Robert Schoemacher (61).

Dokter Schoemacher

“Nadat ik in 1998 een dame had ontmoet met mooie volle lippen, die vertelde dat ze daarvoor bij een zekere dokter Schoemacher was geweest, wilde ik dat ook. Al bij het eerste consult vond ik Robert een knappe man, eigenlijk helemaal mijn type. Ik had al acht jaar een vriend en Robert was net getrouwd, dus er speelde verder niks. Wel was ik helemaal verguld met de lippen die hij had gemaakt. Een tijd later wilde ik ze nóg groter hebben. Toen ik met dat verzoek kwam, vond ik hem vrij bot. Hij zei dat ik dan maar naar een ander moest gaan, omdat hij dat niet deed.”

‘Hij is een heel evenwichtige man’

Zo is hij trouwens nog steeds. Hij weigert enorm opgespoten lippen te maken. Jaren later kwam ik hem opnieuw tegen. Ik was persvoorlichter bij Endemol en Robert, die inmiddels een BN’er was, deed mee aan het programma Bobo’s in the bush. Nadat zijn huwelijk spaak liep en ik ook weer vrij was, vroeg hij me mee uit. Dat was in 2005. Ik was een dame met bagage, maar Robert kan heel goed luisteren. Hoewel ik mijn voorgaande relatie zelf had beëindigd, nam ik mezelf daarover van alles kwalijk. Ik had er nog veel verdriet van. Een ander zou zeggen: ‘Hou nou eens op over je ex,’ maar Robert hoorde het allemaal geduldig aan. Hij is een heel evenwichtige man. Rustig en introvert. Ik ben veel emotioneler en minder voorspelbaar. Ook voor mezelf trouwens. Elke dag sta ik anders op. De ene keer vrolijk, de andere keer minder. ‘Op jou raak ik nooit uitgekeken, want het is altijd maar de vraag met wie ik op stap ga,’ zegt Robert daarover. Hij ziet het dus positief en laat zich sowieso niet snel uit het veld slaan.”

Keerzijde van bekend zijn

“We zijn goed op elkaar ingespeeld en hebben met onze dochter Livia (12) een fijn gezin. Er zitten leuke kanten aan een relatie met een BN’er, want je wordt voor premières uitgenodigd en je krijgt soms een voorkeursbehandeling, maar ik heb ook heus weleens gedacht: ik wou dat ik hem nooit had ontmoet. Zoals in de periode dat Robert ruzie kreeg met zijn vader. Zulk nieuws wordt in de bladen groot uitgemeten. In stilte lijden is er dan niet bij. Een ander nadeel van bekendheid is dat dit als een magneet werkt op sommige vrouwen, waardoor voor Robert de verleiding altijd op de loer ligt.”

Zij van Robert Schoemacher (2)

In de overgang

“Toen ik al op mijn 43ste in de overgang kwam en daardoor minder zin had in seks werd ik nogal achterdochtig. Ik heb Robert nooit op vreemdgaan kunnen betrappen. Al heb ik wel chats in zijn telefoon gezien die ik ver vond gaan. Maar ja, iedereen gaat weleens door een fase in zijn huwelijk waarin het even wat minder gaat, hè. Mede door mijn verstoorde hormoonhuishouding zat ik niet lekker in mijn vel. Toen Robert in 2015 problemen kreeg met de Belastingdienst ben ik naar Spanje geëmigreerd, omdat ik dacht dat mijn somberheid aan Nederland lag. Maar ook daar in de zon zat ik neerslachtig voor me uit te staren. Ik had nergens zin in en was voortdurend moe. Voor mijn dochter was dat geen fijne periode, want die zat met een uitgebluste moeder. Het mooie van Robert is toch wel dat hij heel bezorgd en empathisch is. Hij heeft me nooit laten vallen, maar pakte me bij mijn lurven en nam me zo veel mogelijk overal mee naartoe.”

Liefdevol

“Doordat ik een stuk dikker was geworden, paste mijn kleding niet meer. Daar baalde ik ongelooflijk van, maar Robert deed er geen moment moeilijk over. Integendeel. Heel liefdevol zei hij dat hij me sowieso leuk vindt, of ik nou dik ben of dun. Dat is natuurlijk heerlijk om te horen. Door het schrijven van het boek Het rimpeleffect, dat veel autobiografische elementen bevat, lukte het me om geleidelijk uit het dal te klimmen. Overigens ben ik door mijn verblijf in Spanje ook Nederland weer meer gaan waarderen. Zelfs ons belastingsysteem, want het is hier goed geregeld met voorzieningen die in Spanje ontbreken. We wonen nu weer in Amsterdam en ik ben bezig met een nieuw boek.”

Nieuw boek

“Ruim twee jaar geleden, ik had mijn depressie net achter me gelaten, kwam ik er door een DNA-test achter dat mijn Italiaanse vader niet mijn biologische vader is zoals we altijd hadden aangenomen. Die test liet ik doen om aan te tonen dat ik zijn dochter was, zodat ik zeggenschap zou hebben als hij in een tehuis of ziekenhuis zou belanden. Deze uitkomst was wel het laatste wat we verwachtten. Zijn voormalige businesspartner, met wie hij een Italiaans restaurant had, blijkt mijn biologische vader te zijn. Die kende ik al en nu zie ik dat ik qua uiterlijk op hem lijk, maar verder heb ik geen geschiedenis met hem.Wat dat allemaal betekent voor mijn identiteit en voor de band met mijn vader beschrijf ik in mijn nieuwe boek dat in de loop van dit jaar uitkomt.”

“Omdat ineens alles kantelde, ging ik wel even door een emotionele crisis, maar gelukkig kon ik een nieuwe depressie voorkomen. Op momenten waarop ik hartverscheurend moest huilen, zag ik dat Robert niet goed wist hoe hij mij moest helpen. Maar hij was er wél voor me. Nu onze puberdochter minder vaak met ons mee wil, doen we weer vaker dingen met z’n tweetjes. Ons leven was niet altijd makkelijk, maar onze basis is stevig: we hebben het goed samen.”

Tekst: Mieke van Wijk
Fotografie: Marloes Bosch

M08-Cover

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2020-08
Je kunt deze editie nabestellen via MAGAZINE.NL

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant