MT27 M27 NNV Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

PREMIUM

‘Ze was onmiskenbaar de dochter van mijn broer: haar haar had een rode glans en ook zij had sproeten’

Jacqueline (61) mist haar overleden broer nog elke dag. Toch heeft het verdriet plaatsgemaakt voor een groot geluk nu onlangs uitkwam dat hij een dochter blijkt te hebben. In Spanje.

“Ik kijk graag naar programma’s als Spoorloos en De reis van je genen. Ik leef erg mee met de hoofdrolspelers van het verhaal dat wordt verteld en vind het elke keer hartverwarmend als familieleden elkaar ­terugvinden. Nooit had ik gedacht dat ik zelf nog eens in zo’n situatie zou belanden. Maar deze zomer ga ik logeren bij een kersvers familielid in Spanje, dat me in korte tijd vertrouwd is geworden. Ik zit zelfs op Spaanse les om met haar kinderen te kunnen praten. Wie had dit ooit kunnen denken?”

DNA-databank

“Een paar jaar geleden schreef mijn zoon zich in bij een DNA-databank waar je kunt uitzoeken waar je roots liggen. Hij vertelde erover toen hij een keer kwam eten; hij bleek grotendeels van Engelse en Noord- en West-Europese afkomst. Interessant hoor, toch vergat ik het daarna meteen weer. Stamboom­onderzoek is gewoon niet iets wat mij erg interesseert. Ik weet alles wat ik weten wil: ik stam af van gezellige Brabantse ouders. Dat wij kinderen niet van de melkboer waren, maar gewoon van onze vader, was altijd al duidelijk, door ons rooie haar, net als hij, en door onze vele sproeten.
Vorig jaar kreeg ik een belletje van mijn zoon. Hij struikelde over zijn woorden. Er was een mail gekomen uit Barcelona, van ene Marianna. Ze zou familie zijn: een volle nicht. Voor haar was deze match fantastisch nieuws, omdat ze zich haar leven lang al had afgevraagd wie haar vader was. Hopelijk kon mijn zoon de puzzel voor haar invullen. Als hij haar neef was, wie kon dan haar vader zijn? Ik stond versteld van wat ik hoorde en geloofde het eerst niet. Was dit geen ­oplichting? Je hoort ­tegenwoordig zulke rare verhalen. Maar de DNA-databank had mijn zoon en Marianna inderdaad aan elkaar gelinkt, zei mijn zoon.”

MT27 M27 NNV Beeld

Toch contact ­gezocht

“Helemaal in de war heb ik mijn oudste broer gebeld. Hij was sprakeloos. Als dit klopte, moest ze zijn dochter zijn. Of… die van ­Rogier. Onze broer, die op zijn 38ste is overleden. Mijn oudste broer zei dat hij eerst wilde uitzoeken wat het betekende als hij instemde met een DNA-onderzoek en of dat juridische gevolgen kon hebben. Sowieso had hij tijd nodig; hij was kort ­ervoor failliet gegaan én gescheiden. Hij moest wennen aan de gedachte dat er nog iets heel heftigs op zijn pad zou kunnen komen. Wat was ik blij dat hij na een paar maanden toch contact zocht met Marianna. Want als ze echt familie was, had ze recht op antwoorden, vond mijn broer uiteindelijk ook. En dat werd versterkt toen hij haar foto zag. Het was meteen onmiskenbaar: haar haar had een rode glans en ook zij had sproeten.”

“We ontdekten dat Marianna haar moeder had verloren toen ze drie was. Hierdoor kende ze het verhaal over haar afkomst alleen uit tweede hand. Marianna’s moeder Lia had in 1984 met de trein door Europa gereisd en toen ze vier maanden thuis was, ontdekte ze zwanger te zijn. Het kon van een Nederlander zijn, had ze haar zus verteld, of een Deen. Een adres, een achternaam had Lia niet. In het Spanje van toen was een zwangerschap van een onbekende vader nog echt een schande, maar Lia was liefdevol door haar zus opgevangen. Toen ze overleed, bleef ­Marianna bij haar tante wonen. Over haar vader werd nooit met een woord gerept. Ondanks dat ze een goed leven had, was dat altijd blijven knagen. En toen ze steeds vaker succesverhalen hoorde over matches via DNA-databanken, had ze zich ingeschreven. En was het dus meteen raak.”

Meteen vertrouwd

“Hoewel mijn oudste broer meteen zei dat hij zich geen Spaans meisje herinnerde, kon hij zijn vaderschap ook niet met zekerheid uitsluiten. Het was een wilde tijd geweest, gaf hij toe, en het was zo lang geleden. Wat was het spannend, toen hij de DNA-test had gedaan. Voor Marianna hoopte ik dat mijn oudste broer haar vader was, dan kon ze hem tenminste leren kennen. Maar voor mezelf zou ik het heel leuk vinden als ze van Rogier was. Hij was ­altijd mijn lievelingsbroer ­geweest. We scheelden maar anderhalf jaar en in onze jeugd waren we onafscheidelijk. We hadden een eigen taaltje, eigen grapjes. Later waren we meer onze eigen weg gegaan, maar hij bleef altijd mijn grote held. Wat was het vreselijk toen er een hersentumor bij hem werd gevonden. Hij was nog maar 36. Wat vond ik het jammer dat hij geen kinderen had nagelaten. Of… zat dat misschien toch anders?”

“Toen ik de uitslag hoorde, kon ik niet meer stoppen met huilen. Want Marianna was níét de dochter van mijn oudste broer. Dus moest ze van Rogier zijn, die zonder het te weten een kind had verwekt. Hoe speciaal! 23 jaar na zijn dood kregen we hem toch weer een beetje terug. Want Marianna kwam naar Nederland gevlogen. Ze bleek een ontzettend leuke vrouw die meteen heel vertrouwd aanvoelde. Ze heeft bij mijn man en mij gelogeerd en het was zo’n fijne week. Ik heb haar zo veel kunnen vertellen over Rogier, we hebben samen al zijn fotoboeken bekeken. Via mij leerde ze hem toch nog een beetje kennen en ook voor mij kwamen alle herinneringen weer helder terug.”

Wat een cadeau

“Marianna vindt het erg dat hij niet meer leeft – maar ze is ook heel blij met ons. En ik met haar. Ik heb het altijd betreurd dat ik ­alleen maar zoons had. Nu heb ik toch een soort van dochter. Omdat Marianna iets terug wilde doen voor de hartelijke ontvangst, heeft ze mij en mijn man uitgenodigd in Barcelona, bij haar gezin. Mijn man kan deze zomer maar weinig vrij nemen, maar ik heb meteen ja gezegd. Ik wil Marianna nog veel beter leren kennen. Dus binnenkort ga ik naar haar toe. Ik heb nog nooit gevlogen, omdat mijn man vliegangst heeft. Maar nu stap ik in mijn eentje op het vliegtuig, om naar de dochter van mijn lieve broer te gaan. Wat een cadeau!”

Lydia van der WeideGetty Images
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden