Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Wende Snijders: ‘Ik wil geen kind, maar wel moeder zijn’

wendy-snijders-ik-wil-geen-kind-maar-wel-moeder-zijn.jpg

Van kleins af aan wist Wende Snijders (42): ze wilde zingen, het podium op. Dankzij haar drive om te performen is ze al twee decennia een gevierd artiest. Maar, weet ze inmiddels: “Ik ben meer dan zingen.”

Wat is het hier mooi!” Enthousiast loopt Wende door de tuin van de interviewlocatie, een prachtig oud dijkhuis aan het Amsterdam-Rijnkanaal in Abcoude. Na weken van regen schijnt de zon weer uitbundig en de natuur is ontploft. Overal groen en bloemen in alle kleuren. “Ik heb nu voor het tweede opeenvolgende jaar veel bewuster kunnen ervaren hoe mooi het voorjaar is,” zegt ze. “Door alle drukte had ik daar vroeger nooit oog voor. Al ben ik wel ontzettend blij dat de drukte weer begint!”

The Song Project

Deze maand staat Wende in het gerenommeerde The Royal Court Theatre in Londen met The Song Project, haar eerste buitenlandse show. Vanwege corona werd de première ervan uitgesteld. “Het is zo fijn dat ik eindelijk weer mag optreden,” zegt ze als we hebben plaatsgenomen in de tot studioruimte omgebouwde schapenstal. “Ik had twee jaar aan The Song Project gewerkt en was erg teleurgesteld toen het werd uitgesteld. Lang was onduidelijk of het überhaupt nog door zou gaan. Paste ik nog wel in de programmering? Ik ben immers niet bekend in Londen. Maar ze vonden mijn presentatie zó goed, dat ze me per se wilden hebben. Nu mag ik daar het theaterseizoen openen. Echt fantastisch.”

Hoe zou je je gemoedstoestand van het afgelopen jaar beschrijven?

“Ik vond het lastig om geen stip aan de horizon te hebben, maar was niet in paniek van de onzekerheid. Want zolang ik in dit creatieve vak zit, is onzekerheid een noodzakelijk onderdeel van mijn leven. De onzekerheid over wat ik zal maken, de onzekerheid of het publiek het wel mooi vindt. Omdat ik een maker ben, kon ik gewoon schrijven en bleef ik mogelijkheden zien. Maar ik werd wel somber omdat ik totaal niet wist wanneer ik weer kon spelen. Spelen is voor mij als ademen.”

Spelen kon toch ook via livestreams?

“Dat was geen optie voor me. Ik wil het samen met publiek op een plek ervaren en dat bij wijze van spreken kunnen omhelzen. Ik heb wel enkele fieldlabs gedaan. Een technicus daar zei: ‘Ik ben zo blij dat ik weer kan werken.’ Dat ontroerde me enorm. Maar de situatie is nog steeds rampzalig. Veel collega’s zijn omgevallen of gaan nog omvallen.”

Wendy Snijders: 'Ik wil geen kind, maar wel moeder zijn'

Wat hield jou op de been?

“Ik ben positief ingesteld, denk ik. Al heb ik ook soms aan het aanrecht gestaan en de haren uit mijn hoofd getrokken, hoor. Ik had gelukkig veel steun aan Wouter, mijn lief. Hij zat als creatief directeur in hetzelfde schuitje. Hij moest honderden voorstellingen afzeggen, maar hij ging door en zocht naar oplossingen. Dat was voor mij heel inspirerend. Hij ging echt aan het roer staan en keek vooruit.”

Wat heb je over jezelf geleerd het afgelopen jaar?

“Dat ik heel sterk ben. En dat ik heel moe was, haha. Ik had toch weer veel te veel hooi op mijn vork genomen in de periode daarvoor – een never ending story. Ik heb gemerkt dat ik voortaan meer ontspanning moet organiseren in mijn leven en af en toe gewoon niets mag doen. Gewoon lekker wandelen in het Vondelpark en eendjes kijken.”

Heb je niet gedacht: mijn geluk hangt te veel af van dat podium?

“Die gedachte heb ik al tijden geleden getackeld. Ik maakte in 2010 in één jaar vijf verschillende shows. Daarna was ik zó moe, dat ik een halfjaar niet heb gewerkt. Ik heb toen veel gereisd en kwam er zo achter dat ik meer ben dan zingen. Ik ben ook mijn vrienden, mijn familie, mijn liefde. En ik heb ook een ander leven. Maar daarmee is niet gezegd dat zingen niet mijn leven is. Zingen is mijn allergrootste liefde en uitlaatklep, mijn levensader. En dat een jaar lang niet voor publiek kunnen doen was heel moeilijk.”

Als kind wist Wende al dat ze wilde zingen voor anderen. Beter: dat ze móést zingen. Op haar elfde wilde ze dolgraag op zangles. Omdat haar stem nog niet volgroeid was, hielden haar ouders dat tegen. Maar ze bleef erover doorzeuren. “Ze regelden daarom toch maar een proefles bij een zanglerares in Zeist,” vertelt ze. “Ze hadden haar gevraagd om me ervan te overtuigen dat ik beter kon wachten. Ik stond zingend op haar stoep toen ze opendeed. Nadat ik weer was vertrokken, belde ze mijn ouders op en zei: ‘Ze kan niet zo goed zingen, maar ik ken niemand die zo graag wil zingen.’ Ze had dat goed door. Ik was heel prestatiegericht. Ik ging er vol voor. Dat deed ik overigens met alles. Als ik een schoolwerkstuk maakte, moest het perfect zijn. En dat heb ik nog steeds.”

Komt dat door het vele verhuizen als kind? Overal moest je je opnieuw bewijzen en nieuwe vriendjes maken.

“Alles wat je meemaakt in je leven vormt je. Op mijn zevende had ik al op drie continenten gewoond. En op mijn vierde moest ik me op school in Indonesië in het Engels zien te redden; op mijn zesde in Afrika in het Frans. Ik moest me telkens aanpassen. En telkens moest ik afscheid nemen van mensen, zoals van mijn beste vriendinnetje dat terugging naar Uruguay terwijl ik nog een paar maanden in Afrika bleef. Natuurlijk had dat impact.”

Wendy Snijders: 'Ik wil geen kind, maar wel moeder zijn'

Was zingen toen al een manier om je gevoelens een plek te geven?

“Zou kunnen. We gingen naar een Indonesische dansvoorstelling en aan het eind ervan mocht het publiek meedansen. Ik stoof de zaal in. Het was een enorme uitlaatklep. Ik ben door muren gegaan om te kunnen zingen. Mijn geluk was dat ik al jong duidelijk wist wat ik wilde in mijn leven: dansen, zingen en op een toneel staan. Mensen vermaken. En dan gebeurt er van alles in mijn leven wat mijn signatuur heeft bepaald. De opleiding die ik volgde, de muziek en dansen die ik in Afrika en Indonesië leerde kennen, maar ook iets als de wisseling van de seizoenen in de tropen. Het had allemaal invloed.”

“Net als alles dat ik van mijn voorouders heb meegekregen. Mijn oma zat in het jappenkamp met drie jonge kinderen, mijn vader is zonder vader opgegroeid omdat mijn opa na de oorlog als tropisch landbouwspecialist naar Suriname wilde. Mijn oma zag het vanwege de kampjaren niet zitten om terug naar de tropen te gaan.”

Maar hoe vormde dat jou dan?

“Ik vind het juist spannend dat ik dat niet weet. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe ervaringen. Nieuwsgierigheid is de allergrootste motor om tot nieuwe dingen te komen. Ook corona levert nieuwe inzichten op. We zijn ons daardoor meer bewust geworden van wat de natuur is en doet, we beseffen dat we te gast zijn op deze aarde en niet de heersers. Dat vind ik interessant.”

Is de inhoudelijke betekenis van je werk belangrijker geworden naarmate je ouder werd?

“Al sinds mijn eerste shows haal ik daarin geld op voor organisaties die de wereld mooier maken. Ik krijg daar een goed gevoel van. Daarnaast heb ik in mijn werk altijd gezocht naar de meer existentiële vraagstukken. Wat maakt een mens een mens? Hoe gaat hij om met zijn eenzaamheid, liefde en driften? Maar de verdieping is gewoon heel anders als je 42 bent in plaats van 25. Er komen meer lagen, ontstaat meer diepte. Daarom vind ik ouder worden zo fantastisch. Ik kijk zo veel rijker, zachter en genuanceerder naar het leven, omdat ik al het een en ander heb meegemaakt. En dat vertaalt zich in het werk.”

Over welke thema’s gaat het nu dan?

“In de Royal Court-show zit het liedje The promise. Het gaat over een vrouw die het lied als ritueel gebruikt om haar besluit geen kinderen te krijgen te bestendigen. Ik houd erg van rituelen, want ze geven een bepaalde zwaarte aan overgangsfases in het leven, zoals begrafenissen en verjaardagen, en brengen structuur aan. Maar we missen een aantal rituelen die vroeger niet ter zake deden.”

“Zo is er voor de keuze om geen moeder te worden nog geen ritueel, omdat vrouwen zoals mijn oma niet beter wisten dan: ik moet kinderen baren. Daarom moest er een lied voor komen. Een lied waarin ik zing: ik wil geen kind, maar wel moeder zijn. Dat is iets persoonlijks waar ook ik in mijn leven mee te maken heb; geen kind krijgen, maar wel het verlangen om iets door te geven of om te zorgen. Ik ben echter niet geïnteresseerd in het privéverhaal achter de thema’s van de liedjes.”

Maar de Margriet-lezeres wel.

“Ik begrijp dat jij wilt weten waarom dat persoonlijk is, maar voor mij gaat het niet over: waarom heeft de zangeres geen kinderen? Veel spannender vind ik hoe mijn luisteraars dat interpreteren. Zo vertelde een moeder met drie kinderen mij dat het liedje voor haar staat voor de overgang van ‘het zorgen voor’ naar het ‘uit huis gaan van’ haar kinderen. Ik heb ook een liedje over een soldaat die in de rij staat voor een bordeel, ik verplaats me in hem. Dan denk je toch ook niet: dat gaat over de zangeres? Dat is het leuke van zingen: dat het publiek niet meer weet of het over mij gaat of niet.”

Overweldigend succes

Dat publiek juicht Wende nu al twintig jaar toe. Het succes was meteen overweldigend. “Ik schrok daar best wel van,” bekent ze. “Ik wilde toen heel graag een show maken en overal in het land voor volle zalen optreden. Mijn droom kwam uit. Ik had alleen nooit verwacht dat de energie die ik erin stopte tot de macht tien zou terugkomen. Met alle randvoorwaarden die daarbij horen, zoals vragen over mijn privéleven en herkend worden op straat – al valt dat bij mij gelukkig mee. Daar moest ik mee leren omgaan. En snel. Want zoals je zegt: het was overweldigend.”

“Omdat ik wist dat ik tot mijn dood wilde zingen, heb ik me altijd gefocust op de artistieke kant. Hoe houd ik het vuur helder? Hoe maak ik een goed lied? Met wie ga ik werken? Hoe word ik onafhankelijk? Want ik wilde zelf produceren en bepalen wat ik maakte. Door me altijd op het vak te concentreren en niet op de randvoorwaarden is me dat gelukt.”

Hoe zou je de levensfase waarin je nu zit omschrijven?

“Ik heb geaccepteerd dat ik niet één ding hoef te zijn, dus geen zangeres of actrice. Ik doe wat ik doe en ik heb het vertrouwen dat mensen daarvan kunnen genieten. Als je twintig bent, denk je: het draait allemaal om mij. Maar later – en mensen die wél kinderen hebben, weten dat uit ervaring, maar ik zonder kinderen ook – snap je dat dat niet het geval is. En dat is een heerlijke bevrijding. Ik verheug me erop om nu dingen door te geven aan jonge artiesten die zichzelf nog aan het ontdekken zijn, en hen te ondersteunen.”

“In mijn ogen is dat ook een vorm van moederschap, waar ik me echt voor wil inzetten. Daarnaast zit ik in de fase dat ik weet dat ik écht iets kan. Ik kan shows maken, liedjes schrijven en performen. Ik heb veel ervaring en nog een grote ambitie. En ik ben niet bang om hardop te zeggen: maak jullie borst maar nat!”

De favorieten van Wende Snijders

Museum: “Het museum voor beeldende kunst, Bonnefanten in Maastricht. Mijn vriendin, fotografe Robin de Puy heeft daar geëxposeerd en vertelde me hoe leuk het was. Ik houd van musea. Het laatste museum dat ik bezocht was het Whitney Museum of American Art in New York. Een hele verdieping was ingericht met handwerk. Waanzinnig.”
Restaurant: “Toscanini in Amsterdam. Lekker Italiaans eten, leuke bediening en goede sfeer. Ik bestel altijd antipasti en vis. En ze hebben lekkere wijn.”
Stad: “Londen natuurlijk. Ik wilde daar zo graag weer naartoe. Het heeft geweldige musea en theaters. De leukste wijk vind ik Brixton, met veel leuke restaurantjes en winkeltjes.”
Land: “Peru! Ik ben nog nooit in Zuid-Amerika geweest. Ik wil er onder meer de oude Inca-stad Machu Picchu bezoeken. Tijdens reizen wil ik ontdekken, proeven en ruiken en andere manieren van leven zien. Even helemaal weg zijn uit mijn eigen natuurlijke habitat.”
Collega: “Ik kijk uit naar de show van zangeres S10 (Stien den Hollander, red.). Samen met haar heb ik de liedjes voor De wildernis geschreven en ze gaat nu haar eerst clubtour doen.”
Album: “Draft van Luwten. Zij is zo fijnzinnig in haar vormgeving en schrijven, zowel muzikaal als tekstueel. Benieuwd hoe dat op het podium vorm krijgt.”

Tekst | Bram de Graaf
Beeld | Feriet Tunc

Dit interview met Wende Snijders staat in Margriet 38 – 2021, nú in de winkel. Koop hem snel of bestel online zonder verzendkosten via lossebladen.nl.

Ook interessant