Persoonlijk

‘Voortschrijdend inzicht is mooi, maar hoe kan ik nu nog met goed fatsoen een struik kortwieken?’

anita.jpg

Anita Witzier is presentatrice, getrouwd met Michel en moeder van Bram (24) en Julia (19).

Nu ja zeg, dacht ik dat ik de geheimen van de tuin wel zo’n beetje had ontrafeld (bijvoorbeeld: je bent er nooit klaar mee), duikt er weer een nieuw inzicht op. Dat kan er nog wel bij, naast de ongeveer veertig miljoen bladeren die deze herfst gaan vallen en door ons moeten worden opgeruimd. Dat laatste is mij uiteraard langer bekend. Net als het inzicht dat planten, bomen en bloemen geen dode materie zijn, maar spul dat leeft. Sterker, bomen en planten zijn net mensen! Ook dat is oud nieuws, reeds door Plato en Linnaeus verkondigd.
Toch zit er tussen ‘leven’ en ‘leven’ een wereld van verschil. Een wereld die wordt onthuld in het boek Briljant groen. De intelligentie van planten. Hierin doen de jongste wetenschappelijke inzichten er nog een schepje bovenop: planten en bomen zijn béter dan mensen. Als dat geen hemelbestormend nieuw inzicht is, wat dan wel?!
Ga maar na; behalve dat ze beschikken over ‘onze’ vijf zintuigen, hebben planten er nog veel meer. ‘Ze voelen en berekenen zwaartekracht, elektromagnetische velden en vochtigheid en kunnen de concentratie van allerlei chemische stoffen berekenen.’ Goedemorgen! Ik doe het ze niet na. En wat te denken van het gegeven dat zij het heel goed, zo niet beter, zonder ons kunnen stellen maar wij zonder hen reddeloos verloren zouden zijn? Poeh, een lesje in nederigheid, waarvoor dank, maar het stelt ons wel voor een probleem aangaande de tuin en hoe nu te handelen.
Er moet namelijk het een en ander aan struiken en bomen worden gesnoeid en gekapt. Sommige kruinen zijn zo zwaar met blad behangen dat takken zo dik als boomstammen gevaarlijk dicht over het dak hellen. Een beetje storm doet knak met zo’n tak, het dakraam, de dakgoot én de dakpannen.
Dus om een beetje orde en veiligheid te scheppen, moeten mes en bijl erin. Enig beheer is noodzakelijk, anders wordt de tuin jou de baas en woon je voor je er erg in hebt in een Doornroosje-achtige setting. Maar dan zonder de rust van honderd jaar even niks.
Al met al een goed en afgewogen besluit dat we dus zonder gewetenswroeging konden nemen. Tot ik dat boek onder ogen kreeg… en met andere ogen keek naar al die levende wezens in onze tuin én naar ons tuingereedschap. Hoewel, gereedschap, die andere ogen zagen nu opeens martelwerktuigen en moordwapens.
Met z’n rondtollende messen is de grasmaaier bijvoorbeeld niets minder dan een massamoordenaar en het knipmes voor de struiken is in niets meer het vaderdagcadeau dat het ooit was.
Mooi hoor, voortschrijdend inzicht, maar hoe ga ik in het licht daarvan nog met goed fatsoen een struik kortwieken of een tak afzagen zonder daar nachten van wakker te liggen vanwege een knagend schuldgevoel?

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-45. Nabestellen kan via Magazine.nl.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Bettina Jager

Lees ook

Bekijk ook

Na het zien van deze video ken jij een trucje om je beddengoed net zo geordend in de kast te hebben liggen als bij… je moeder.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant