Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Paul van Vliet: ‘Iedereen waarschuwde mij voor het zwarte gat’

foto-roy-beusker.jpg

Cabaretier Paul van Vliet (85), beroemd door zijn mooie liedjes en geestige typetjes, stopte in 2018 met optreden voor publiek en stortte zich op het schrijven. Recent verscheen zijn boek Heimwee naar morgen, een zelfportret in korte, anekdotische en humoristische verhalen.

“Het poppenkoffertje van mijn zusje is een soort talisman voor mij”

Schrijven

“Toen ik afscheid nam van het grote toneel, waarschuwde iedereen me voor het zwarte gat. Het podium was mijn passie. Maar ik viel er niet in. Ik ben gaan schrijven en dat vind ik heerlijk. Corona kwam wat dat betreft als geroepen; een schrijver kan een quarantaine goed gebruiken.”

Schrijfmachine

“Van mijn allereerste verdiende geld kocht ik een Rheinmetal-schrijfmachine. Tot een jaar of tien geleden schreef ik er alles op. Ik faxte mijn teksten naar kantoor en daar zette mijn secretaresse ze in de computer. Inmiddels heb ik zelf een computer en kijkt de Rheinmetal mij een beetje verwijtend aan.”

Jasje

“Voor mijn 65ste verjaardag kreeg ik een heel bijzonder jasje, door ontwerper Koos van den Akker gemaakt uit stropdassen van familie en vrienden, onder wie mijn vader, maar ook bijvoorbeeld Youp van ’t Hek en Ramses Shaffy. Het is iets te klein, maar ik kijk er graag naar. Het is echt een kunstwerk.”

Pyjama

“Voor de latenightshows op televisie beginnen, trek ik mijn pyjama, kamerjas en sloffen aan en poets ik vast mijn tanden. Een ritueel waar ik van geniet. Dan nestel ik me op de bank en voel ik me weer even als kleine Paultje die tot laat mag opblijven.”

Emaillen asbakje

“Tijdens de tweede wereldoorlog maakte ik het bombardement op het Haagse Bezuidenhout mee. We overleefden het, maar waren alles kwijt. Drie maanden later ben ik nog een keer teruggegaan. Tussen de puinhopen vond ik een groen, emaillen asbakje, vrijwel volledig zwartgeblakerd. Het is me dierbaar, ik heb het altijd bewaard.”

Poppenkoffertje

“Toen ik als tienjarig jongetje meedeed met het school-cabaret gaf mijn zusje mij een leren poppenkoffertje, om mijn schmink in te doen. Dat schminkkoffertje heb ik altijd overal als een soort talisman mee naartoe gesleept. Er zit nog steeds een pancake en wat schmink in, maar vooral heel veel herinneringen.”

Tekst | Deirdre Enthoven

Fotografie | Roy Beusker

Ook interessant