Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Verpleegkundige over coronacrisis: ‘Je bent nu verpleging, therapeut en mantelzorger inéén’

verpleegkundige-laura-24-over-de-coronacrisis-je-bent-nu-alles-ineen.jpg

Laura (24) werkt als verpleegkundige op de afdeling Geriatrische Revalidatie, waar kwetsbare ouderen komen revalideren na bijvoorbeeld een val of beroerte. Normaal gesproken is het een afdeling waar je niet snel met besmettelijke ziektes te maken krijgt, maar dat is op dit moment wel even anders. “De eerste besmetting: we wisten dat het zou gebeuren, maar hoopten dat het nog even zou duren.”

Vanaf het moment dat een patiënt wordt opgenomen tot het moment dat hij of zij wordt ontslagen, is een verpleegkundige betrokken bij het revalidatieproces op de GRZ (Geriatrische Revalidatiezorg). Het gaat hier om oudere patiënten die onder toezicht moeten herstellen, en waarbij dus verblijf op de afdeling nodig is. Dat betekent dat de ouderen die op dit moment op de afdeling liggen geen bezoek mogen ontvangen. “Dit zorgt voor veel verdriet bij de patiënten”, vertelt Laura aan Margriet.nl. “Maar ook voor ons als verpleging wordt de belasting groter. Je wil namelijk niet dat de patiënten alleen zijn.”

‘Eenzaamheid is een groot probleem’

Maatregelen werden snel ingevoerd op Laura’s afdeling. Al vanaf 16 maart mag er geen bezoek meer langskomen, en bij de aankomst van nieuwe patiënten worden er geen handen geschud. “Dat voelt niet als een warm welkom, maar het is niet anders.” Laura zegt dat er onder de patiënten veel angst heerst, maar ook eenzaamheid is een groot probleem. “Iedereen op onze afdeling heeft een eenpersoonskamer, wat het eenzamer maakt. Patiënten zoeken elkaar wel op, maar moeten anderhalve meter afstand houden. Dat lijkt niet veel, maar dat is het wel als je niet goed hoort. En daar hebben veel patiënten last van.”

Wat als er nood aan de man komt?

Voor de verpleegkundigen is er ook veel veranderd. Iedereen maakt langere dagen, en over alles moet beter nagedacht worden. Laura is gemiddeld een uur langer per dag aan het werk dan normaal. “We moeten veel telefoontjes van familie van de patiënten beantwoorden, ziekenhuisafspraken afzeggen en doorspreken met artsen, contact onderhouden met paramedici… en ook inspelen op wat komen gaat. Samen met mijn collega’s heb ik de roosters bekeken: wat als er collega’s besmet raken en er nood aan de man komt? Gaan we dan ook diensten van twaalf uur draaien, zoals in het ziekenhuis?”

Verpleegkundige, therapeut, mantelzorger…

En besmetting ligt helaas wel op de loer. Nog geen week na de ‘lockdown’ van de afdeling, raakte de eerste patiënt besmet. “Het moment waarvan we wisten dat het ging gebeuren, maar waarvan we hoopten dat het nog even zou duren”, zegt Laura hierover. “En dan word je met je neus op de feiten gedrukt. Één verantwoordelijke per dienst hijst zich in een isolatiepak en verzorgt de besmette patiënt. De zieke mag geen familie of ander bezoek zien. En dan gaat het als verpleging verder dan alleen zorgen. Je bent verpleging, therapeut, verlengstuk van de arts en mantelzorger inéén.”

Groot saamhorigheidsgevoel

Gelukkig zorgt de crisis ook voor mooie dingen. “Het saamhorigheidsgevoel is groter dan ooit.” Omdat de kantoren op de GRZ-afdeling te klein waren om veilig met alle collega’s te zitten voor overleg, zochten ze naar andere oplossingen. “De lounge, de huiskamer waar normaal de patiënten samenkomen, wordt nu gebruikt door personeel. Hier is voldoende ruimte om uit elkaar te zitten, en zorgt voor een fijn moment om even samen te komen in de pauzes. Iets waar je normaal nooit de ruimte of tijd voor hebt.”

Kaarten van wildvreemden

Het hart onder de riem van de rest van Nederland vindt Laura mooi. “Op onze locatie zijn er met stoepkrijt tekeningen gemaakt en zijn er lieve woorden geschreven. We krijgen kaarten toegestuurd, zelfs van wildvreemden. Familie van patiënten bellen en vragen of ze een extra was voor ons kunnen draaien. Dat ontroert, en tovert een lach op je gezicht. Dat je in tijden van crisis even extra bedankt wordt, dat is super. Maar wel jammer dat daar eerst een crisis voor nodig is. En laten we vooral collega’s op de intensive care en ziekenhuizen niet vergeten. Zij verdienen de lof zó veel meer.”

M14

Meer lezen over het coronavirus? In de nieuwe Margriet vind je alles wat je erover wilt weten: van het laatste nieuws tot mooie initiatieven en cijfers. Margriet 14 ligt nu in de winkel, maar je kunt ‘m ook hier online bestellen. Je krijgt ‘m gratis thuisbezorgd!

Beeld | iStock

Ook interessant