Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘In mijn revalidatieproces heb ik leren inzien dat je altijd een keuze hebt’

vrouw-op-bed.jpg

Judith (45): “Het leek alsof alles samenkwam. Mijn huwelijk én mijn baan – de twee grote zekerheden in mijn leven – waren me op hetzelfde moment aan het ontglippen. De scheiding van mijn man was emotioneel, zeker met het oog op onze twee jonge kinderen. Maar het losmakingsproces op mijn werk was dat net zo goed. Ik werkte al vijftien jaar bij de bank, had er als manager al mijn ‘kleuren’ laten zien, maar nu leek de bedrijfscultuur niet meer bij me te passen. Alles moest steeds procesmatiger, contacten werden vluchtiger en de klantvriendelijkheid nam af, althans in míjn beleving, en dat wrikte enorm. Als alleenstaande moeder durfde ik alleen nog niet de stap te zetten om weg te gaan. Daar had ik schijnbaar een extra zetje voor nodig.
Mijn jongste was drie toen hij gezellig bij me op schoot kwam zitten en mij, in een onverwachte beweging, als het ware een kopstoot gaf. Ik raakte daardoor mijn spraak kwijt. Waarschijnlijk kon de klap deze uitwerking hebben door de hoge mate van stress in mijn lichaam, zo legde de arts me later uit. Ik moest mijn werk op een lager pitje zetten en revalideren, waardoor ik bovendien ruimte kreeg om tot verhelderende inzichten te komen over mijzelf en het leven in het algemeen. Eenmaal beter voelde ik me strijdlustig: met lak aan al die schijnzekerheden en met het lef om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Heb je je gezondheid, dan ligt de wereld aan je voeten; dát idee. Mijn kinderen waren hierin een enorme motivator; voor hen wilde ik weer een gelukkige moeder zijn.
In mijn revalidatieproces heb ik leren inzien dat je altijd een keuze hebt. Om niet weer in de valkuil van stress te vallen, moest ik bijvoorbeeld vastgeroeste gewoontes loslaten. Als iets niet lukt, wil dat níét altijd zeggen dat ik beter mijn best moet doen, maar soms juist dat ik mijn hoofd en lichaam even rust moet gunnen. En kiezen voor geluk betekende in mijn geval ook bepaalde luxes opgeven – een mooie leaseauto en een riant salaris bij de bank. Ik ‘kreeg’ er een eigen bedrijf voor terug: ik help nu anderen bij het vinden van een baan die hun blij maakt en zelfvertrouwen geeft.
Tien jaar geleden dacht ik dat ik zou verdrinken zonder huwelijk en zonder mijn vertrouwde werk, maar ik had allang leren zwemmen. Ik hield mijn hoofd verrassend goed boven water door zelfs in de slechtste tijd steeds op zoek te gaan naar geluksmomenten. Tot ik op een avond besefte: hé, ik ben de hele dag ‘gewoon gelukkig’ geweest! Zonder zoeken, zonder moeite. En van zulke dagen ken ik er nu heel veel.”

Productie | Laura Kraeger
Beeld| iStock

Dit interview stond in Margriet 2017-43. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Meer lezen?

Kijk voor meer openhartige verhalen op Margriet.nl/interviews.

Lees ook eens

Bekijk ook

Zo verwijder je gemakkelijk vetvlekken uit je kleding

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant