Vakantie met de kinderen: ‘Mijn man was echt kampioen strak inpakken’

Deel dit artikel:

Het is bijna zover, we gaan op vakantie, heerlijk! Even weg van huis, altijd goed voor lichaam en geest. Kun je alles op een rijtje zetten en plannen maken voor erna. Of gewoon helemaal nergens aan denken, ook fijn.

Alleen de jongste gaat nog mee. Vorig jaar zijn we, naast een week met alle drie de kinderen plus vriend, ook al een paar dagen met haar alleen geweest. Dat was ontzettend gezellig. Mijn man en ik dachten dat het misschien saai voor haar was. Maar we hebben die dagen zo gelachen. We hebben met z’n drieën paardgereden, in het zwembad gelegen en zijn uit eten geweest. Ze bracht een hoop vrolijkheid mee en daarom hebben we alle drie zin in deze vakantie.

Verkleedshow

We gaan vliegen. Dat betekent: niet te veel mee. Ik moet haar dus nog wel even duidelijk maken dat we er geen eindeloze verkleedshow van kunnen maken, de ruimte is beperkt. En hoe zit het ook alweer met die vloeistoffen? Zo vaak vlieg ik niet, dus dat moest ik weer even opzoeken. In kleine flesjes doen van niet meer dan 100 ml en die dan weer in een plastic zak. In totaal niet meer dan 1 liter.

Maar hoe weet ik of de deo, de flesjes make-upremover, m’n dagcrème (en nachtcrème) en de zonnebrand samen niet meer dan een liter zijn? O ja, gewoon even wegen. Slimmerik. Tip: leg die plastic zak boven op je bagage, zodat je niet je hele koffer ondersteboven hoeft te halen als je bij de security staat. Pfff.

Hut

Vroeger, toen de kinderen klein waren, gingen we altijd kamperen in de vakanties. Met onze eigen grote tent, heel gezellig. In het midden zat een algemeen gedeelte waar je zelfs kon staan.  Althans, de kinderen en ik. Mijn man veegde telkens met zijn hoofd langs dat vochtige tentdoek. Daar werd ik dan weer zenuwachtig van, want, zo had ik van mijn ouders geleerd, dan gaat het tentdoek lekken. Is gelukkig nooit gebeurd.

Aan weerskanten zat een slaapcabine. In de ene lagen wij, in de andere drie kotertjes, gezellig naast elkaar. Dat slaapcompartiment van hen was een soort hut, waar ze ook in speelden en zich even konden terugtrekken als ze daar zin in hadden. Er lag speelgoed, knuffels, boekjes en spelletjes. Ze hadden er hun eigen tassen. Dat paste allemaal net, naast de luchtbedjes en de slaapzakken.

Duwen

Wat wij voor zo’n kampeervakantie meesjouwden was niet normaal! We hadden enorm lange paklijsten op de computer gemaakt en uitgeprint, waar we dan telkens weer iets bij schreven. ‘vlieger mee!’ en ‘bbq’ – ooit gekocht in zo’n Chinese winkel in Spanje. Een heel klein barbecuetje dat goed werkte. Later mocht dat niet meer op campings. Alleen nog op gas of elektrisch. Begrijpelijk, maar zo jammer!

Al die spullen, de hele gang lag altijd vol, konden allemaal nét in de auto. Mijn man was echt kampioen strak inpakken. Elk gaatje, elke ruimte werd benut. De achteruitkijkspiegel gebruikten we alleen om de kinderen af en toe in de gaten te houden en te zien wie er was begonnen met duwen. Later kochten we van die kleine schermpjes die je aan de hoofdsteunen van de stoel kon vastmaken, waar ze dan een dvd’tje op konden kijken. Dat was echt ideaal! Zo konden wij een paar uur achter elkaar rijden zonder “Ik moet plassen!” of “Ik ben misselijk!” Spongebob the movie werd grijsgedraaid.

Hangmat

Toen de kinderen groter werden, kochten we een paar van die kleine gooitentjes bij de Decathlon en maakten we een tentenkampje met vier tentjes, heel gezellig. We zochten een boom waar we met een touw onze tarp (tentdoek) aan konden vastmaken en zo hadden we een fijne plek waar we als het nodig was droog zaten. En de hangmat ging uiteraard mee.

Ik heb het kamperen altijd heerlijk gevonden, de tent was zo lekker overzichtelijk. Even vegen en een beetje opruimen en je was weer klaar. En als je opstond meteen in de openlucht zijn, heerlijk. Op een blauw campinggasje wat water koken voor een kopje koffie… Zo simpel kan geluk zijn.

Terugverlangen

Maar de kinderen werden ouder en liepen niet meer echt warm voor ons tentenkampje. En wij wilden ook weleens in een goed bed slapen. En gewoon rechtop kunnen staan als we ons aankleedden. Iets meer luxe is ook heel fijn. Ik geniet er zeker van. Maar af en toe verlang ik terug naar die kampeervakanties met kleine kinderen, waarin alles zo simpel en fijn was. Ach, ik zal het wel romantiseren… Hoe dan ook, ik wens iedereen die vrij is en weggaat of gewoon lekker thuis blijft een heel fijne vakantie!

Alexandra Holscher (52), eindredacteur, is getrouwd en moeder van drie kinderen (15, 18 en 21). Naast haar werk is ze mantelzorger voor haar moeder van 92. Om te ontspannen doet ze aan yoga, bootcamp en zingt ze in een koor. Ze houdt van films kijken en ‘met haar handen bezig zijn’.

Meer blogs van Alexandra lezen?
Dat kan hier!