Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Trijntje Oosterhuis: ‘Ik blijf manisch positief’

trijntje-oosterhuis-ik-blijf-manisch-positief.jpg

Voor Trijntje Oosterhuis (47) komt er met haar swingende Wonderful Christmastime een droom uit: een kerstalbum met bigband in de traditie van Frank Sinatra en Ella Fitzgerald. De plaat is ook een positieve afsluiter van een vreemd jaar. Aan de hand van songteksten op het album blikt ze terug op 2020.

Sleigh bells ring, are you listening,
In the lane, snow is glistening
Uit: Winter Wonderland.

“Ik stond over sneeuw te zingen, terwijl de mussen van het dak vielen! We namen de plaat op tijdens de hittegolf in augustus. Maar ik zal de opname niet alleen daarom nooit vergeten. Het was ook de eerste keer sinds de lockdown in het voorjaar dat ik weer in de studio stond. Dat was echt een emotioneel moment, ook voor de muzikanten van The Jazz Orchestra of the Concertgebouw. Dat is de beste bigband van Europa. Zij spelen normaal gesproken over de hele wereld, maar zaten door corona allemaal thuis.”

“We voelden ons lange tijd als renpaarden op stal. Het was zó fijn om weer met z’n allen te kunnen spelen. Ik kan dat aan de plaat ook horen: die knettert van de energie. We moesten alle ruimtes van de Wissel-oord Studio’s in Hilversum gebruiken en tientallen meters kabels leggen om op voldoende afstand van elkaar te kunnen opnemen, maar het is gelukt.”

“Er zingen op het album ook vrienden mee, zoals Jeangu Macrooy, Steffen Morrison en Alain Clark, én mijn dochter Maël (5) is te horen in de titeltrack. Zij is heel muzikaal, maar wil nooit op commando zingen. Toen mijn man Alvin even met haar kwam kijken in de studio ging ze opeens achter de microfoon zitten. Dus ik seinde snel de technicus in: liedje aanzetten en opnemen! En daar ging ze: ‘Simply having a wonderful Christmastime…’ Dat was té cute om niet te gebruiken.”

When friends come to call
It’s the hap-happiest season of all
Uit: It’s the most wonderful time of the year.

“Door corona heb ik mijn vrienden en familie dit jaar minder gezien dan normaal, maar mijn sociale leven is wel doorgegaan. Ik heb met een paar vriendinnen een Zoom-clubje. Dat zitten we een uur of twee voor de camera met elkaar te chillen en te kletsen. Heel gezellig! Mijn vader is niet zo handig met techniek, maar met mijn moeder beeldbellen we veel. Ik ben mijn ouders wel blijven zien, op afstand en veelal in de tuin. Maar ik had het voorrecht dat ik voor de opnames van We want more steeds moest worden getest. Na zo’n negatieve uitslag racete ik meteen naar mijn ouders om even te knuffelen.”

“Mijn moeder kon dit jaar haar 75ste verjaardag niet groots vieren. Mijn broer Tjeerd en ik hebben daarom aan tientallen mensen uit haar leven gevraagd een filmpje op te nemen. Dat werd bij elkaar een film van tweeënhalf uur, die we op haar verjaardag lieten zien. De tranen liepen over haar wangen. Het was een geweldige reflectie op haar leven, die ze met een gewoon feest niet had gekregen. De coronasituatie heeft veel ellende gebracht, maar ook dit soort momenten van verdieping. Ook bij ons thuis.”

“Alvin is gitarist, maar wij speelden zelden samen. Toen we thuis kwamen te zitten omdat mijn clubtour was afgezegd, zijn we vanuit onze woonkamer drie keer per week live op Instagram en Facebook concertjes gaan geven. Die ‘Love streams’, zoals wij ze noemden, hebben ons dichter bij elkaar gebracht. We bedachten ook: we zouden samen een album moeten maken of een theatertourtje kunnen doen! Corona heeft dus ook creativiteit en verbinding gebracht.”

And Mom and Dad can hardly wait for school to start again
Uit: It’s beginning to look a lot like Christmas.

“In dit liedje gaat het over de kerstvakantie, maar dit zullen veel ouders wel herkennen uit de lockdown. Al moet ik zeggen dat het bij ons thuis vooral de kinderen waren die de school echt misten. Mijn zoons Jonas (16) en Marijn (14) en Alvins zoon Eljah (13) zitten op de middelbare school, dus die kregen al snel online les. Mijn jongens gingen ook naar hun vader en Eljah naar zijn moeder, dat scheelde psychisch wel, denk ik. Ze zaten niet de hele tijd in hetzelfde huis opgesloten. We hebben zo goed mogelijk geprobeerd ze te helpen met plannen en huiswerk maken. Maar Jonas en Marijn zijn gymnasiasten en ik kan alleen maar zingen, dus aan mij hadden ze niet veel.”

“Maël zat pas een paar maanden op school, dus zij hoefde thuis nog geen lesprogramma te volgen. Ze heeft, vrees ik, overuren op het schermpje gezeten: eindeloos filmpjes kijken, slijm maken en ik heb met haar geknutseld tot ik er gek van werd. Voor mijn relatie met Alvin was die lockdown eigenlijk wel goed: we kwamen meer aan elkaar toe dan voorheen en hadden eindelijk eens de tijd om soms ergens wat langer over door te praten.”

Someday at Christmas there’ll be no tears
When all men are equal and no man has fears
Uit: Someday at Christmas.

“Een van de onderwerpen waar we bij ons thuis dit jaar veel over hebben gesproken, is Black Lives Matter. Alvin is zwart en Maël dus dubbelbloed en onze familie is verder ook heel multicultureel. Toch was ik me er onvoldoende van bewust hoe diep racisme nog altijd in onze samenleving zit en hoe dat voor zwarte mensen is. Het verdriet en de pijn die ik de afgelopen maanden heb gezien bij de mensen van wie ik zo veel hou, hebben me erg geraakt. Bij de heftige emoties die bij Alvin loskwamen, dacht ik: wauw, het zit nog veel dieper dan ik kon vermoeden, terwijl ik met hem lééf!”

“Ik ben me er nog veel bewuster van geworden dat ’s ochtends opstaan en de wereld ingaan voor hem echt anders is dan voor mij als witte vrouw. Hij draagt het racisme dat hij is tegengekomen in zijn leven als een zware rugzak mee. Het tekent je echt voor het leven.”

“Het doet me verdriet dat mijn dochter hier waarschijnlijk ook mee te maken gaat krijgen. Dat is bijna onvermijdelijk. Ik ben waakzaam dat ik me daarvoor niet afsluit, dat ik er veel over praat en me erover laat informeren door bijvoorbeeld haar tantes Edsilia (Rombley, red.) en Berget (Lewis, red.). Ze heeft in hen en in haar vader gelukkig prachtige rolmodellen om zich heen, want ik zal als witte moeder nooit precies kunnen navoelen wat zij gaat meemaken. Ik denk dat er dankzij Black Lives Matter maatschappelijke verandering in gang is gezet, maar we moeten nu wel doorpakken.”

Lees ook:
Nelleke Noordervliet: ‘Het buitenstaandergevoel past bij mijn karakter’

I see babies crying, I watch them grow
They’ll learn so much more than I’ll ever know
Uit: What a wonderful world.

“Dit is geen klassiek kerstliedje, maar ik wilde met dit nummer laten zien dat we ondanks de ellende ook nog in een wonderful world leven. Deze zinnen beschrijven mooi hoe het leven is. Elke generatie leert weer andere dingen dan de vorige. Denk alleen al aan de digitale revolutie. Die is grotendeels aan mijn vader voorbijgegaan en ik heb die natuurlijk ook niet zo meegekregen als mijn kinderen. Het verbaast me vaak hoe snel ze alles weten te vinden op internet, hoe wereldwijs en slim ze zijn. En ook hoeveel leuke contacten ze opdoen die ze zonder internet nooit hadden gehad.”

“De keerzijde is dat ze de hele dag op die schermpjes zitten, maar de schat aan kennis waar ze toegang toe hebben is ongelooflijk. Ik ben ook niet zo bang dat ze contactgestoorde wezens worden. Als ik zie hoe liefdevol ze met elkaar omgaan, vind ik dat heel hoopgevend. Mijn jongens hebben er de afgelopen jaren twee broertjes aan vaderskant bij gekregen, een zusje van mij en Alvin, en zijn zoon als bonusbroer. Al die kinderen gaan zo genereus met elkaar om. Ze leren rekening met elkaar te houden, gevoeligheden te accepteren, maar ook voor zichzelf op te komen.”

“En generaties kunnen natuurlijk van elkaar verschillen, maar er blijven ook bepaalde kernwaarden overeind. De liefde en de onvoorwaardelijke zorg die ik heb gekregen, geef ik ook weer door aan mijn kinderen, en zij later hopelijk aan die van hen.”

Make my wish come true
All I want for Christmas is you
Uit: All I want for Christmas is you.

“Jaaaaa! All I want for Christmas is Alvin! Het gaat heel goed tussen ons en ik ben trots op hoe we het met de kinderen doen. Het is echt niet makkelijk om twee gezinnen samen te voegen, maar zoals het nu gaat voelt het goed. Het geheim is, denk ik, dat we niet van positie zijn veranderd: Alvin is een vaderlijke entiteit in ons gezin, maar niet de vader van Jonas en Marijn. En ik hou enorm van Eljah, maar neem niet de plek van zijn moeder in. Zo blijven de verhoudingen duidelijk.”

“Alvin was in mijn tienerjaren onze buurjongen en de eerste gitarist in Total Touch. We zijn daarna onze eigen weg gegaan en hebben elkaar twintig jaar nauwelijks gezien. Soms op de verjaardag van mijn vriendin Berget, zijn tweelingzus. Ik was al een tijdje vrijgezel toen ik hem op de trouwerij van Berget zag. Ik dacht: wat een leuke gast eigenlijk, waarom is hij alleen? Toen we daarna begonnen te daten, bleek dat we echt een klik hebben.”

“We zijn nu acht jaar samen. Hij is conservatiever dan ik, wat mij veiligheid en structuur geeft. Ik ga altijd met open ogen het wilde water op en trek hem dan mee. Soms kan het irritant zijn om elkaars tegenpolen te zijn, maar het biedt ook veel kansen tot reflectie. En dat is toch waar dit leven om draait: dat je van elkaar kunt leren groeien. Of we willen trouwen? Ik sta er niet negatief tegenover, maar dan moet hij me vragen!”

Lees ook:
Simone Weimans: ‘Anchor van het journaal? Dat had ik nooit kunnen bedenken’

Times ain’t been this hard since 1929
I got the blues
Uit: Santa’s got the blues.

“In dit liedje zit de kerstman in de put, maar ik blijf manisch positief. Voor mij was dit niet ‘het ergste jaar sinds 1929’. Natuurlijk is 2020 ook voor mij op veel vlakken een soort reset geweest, er is een nieuw ‘nu’. En het is de vraag hoe we hier financieel uitkomen, omdat Alvin en ik allebei zelfstandige muzikanten zijn en we heel weinig hebben kunnen spelen. Maar mijn familie en vrienden zijn gezond en ik ben creatiever dan ooit. Ik heb dit jaar twee extreem belangrijke albums uit mijn carrière gemaakt: het kerstalbum met bigband waar ik al zo lang van droomde en onlangs nam ik mijn derde plaat met werk van Burt Bacharach op. Deze crisis roept ons ook op om onszelf opnieuw uit te vinden, dat vind ik een mooie uitdaging.”

“Ik hoop heel erg dat mijn geplande kerstconcerten kunnen doorgaan, maar dat zal de tijd leren. De afgelopen vier jaar tourde ik met een kerstprogramma langs kerken, dit jaar zou ik dus mijn ‘kerstjubileum’ vieren. Ik wilde groots uitpakken, maar dat zit er niet in. In elk geval is er nu een swingende kerstplaat die hopelijk voor veel mensen kan bijdragen aan een vrolijke kerst.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.   

Tekst | Bas Maliepaard
Beeld | Ester Gebuis

Trijntje Oosterhuis

Dit interview verscheen eerder in Margriet 46-2020. Deze editie nabestellen kan via magazine.nl.


Ook interessant