Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Claire (59) kwam in 2019 uit de kast als transvrouw: ‘Ik ben zo veel gelukkiger dan vroeger’

claire-mylene-slingerland-59-kwam-in-2019-uit-de-kast-als-transvrouw.jpg

Claire Mylène Slingerland (59) kwam, na het haar hele leven lang verstopt te hebben, in 2019 uit de kast als transvrouw. Gesteund door haar gezin en familie is ze sinds vorig jaar mei officieel voor de wet vrouw.

“Het feit dat ik eindelijk kan leven zoals ik ben, is een groot feest.”

Transvrouw

“Op mijn veertiende werd ik me er bewust van dat ik me anders voelde. Ik was een meisje met een jongenslichaam, maar dacht dat ik de enige op de wereld was. Ik verstopte het al die jaren tot ik op mijn 57ste niet anders meer kon. Toen ik het eindelijk aan mijn gezin vertelde, reageerden ze liefdevoller dan ik ooit had durven hopen. ‘Ik hou nog steeds van je en heb liever een gelukkige vrouw dan een ongelukkige man’, zei mijn vrouw.”

Opgelucht

“Mijn kinderen waren opgelucht. Het ging zo slecht met me dat ze dachten dat er iets veel ergers aan de hand was. Laatst zei ik tegen ze hoeveel geluk ik heb gehad dat ze zo begripvol waren. ‘Zo heb je ons toch opgevoed, pip?’ was hun reactie. Met pip kwamen ze zelf toen pap natuurlijk ook niet meer paste. Mijn ouders schrokken aanvankelijk, maar vooral omdat ze niet begrepen wat ze al die tijd gemist hadden. Ze zijn trots op me. Ik wilde graag een naam dragen die zij voor me gekozen hebben, dus vroeg ik hun mijn nieuwe tweede naam te bedenken. Dat werd Mylène en dat vierden we met champagne.”

‘Tevreden met mezelf’

“Als ik nu in de spiegel kijk, zie ik mezelf, niet meer iemand die mijn lichaam heeft ingenomen. Ik ben tevreden met mezelf. Een beetje foundation, wenkbrauwen en lippenstift en ik ga naar buiten. De meeste mensen zien een vrouw als ze naar me kijken. Ik vind het naar als iemand langer naar me staart. Zouden ze wat zien, denk ik dan. Ik treed wel naar voren als transvrouw in de media, maar als ik gewoon in de stad loop, wil ik niet opvallen.”

De oversteek

“Niet iedereen reageert positief, maar dat raakt me steeds minder. Ik ben zo veel gelukkiger dan vroeger. Veel strijdbaarder ook. Met mijn documentaire De oversteek wil ik een bijdrage leveren aan de acceptatie van transmensen. Ik hoop dat mensen er een breder blikveld van krijgen. Het feit dat ik eindelijk kan leven zoals ik ben, is een groot feest. De schaduwzijde is het verdriet ik het grootste deel van mijn leven niet mezelf heb kunnen zijn. Dat gun ik niemand.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Caroline van Mourik
Beeld | Marloes Bosch

Margriet 03


Dit artikel verscheen eerder in Margriet 3-2021. Deze editie nabestellen kan via magazine.nl.

Ook interessant