MT44 M44 Mijn vader en ik Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Thérèse Boer: ‘Mijn vader kookt niet, hij schenkt liever een wijntje in. Dat heb ik van hem meegekregen’

De opbloeiende liefde tussen de ouders van Thérèse Boer (51) was nog een heel ding. “De appel valt niet ver van de boom, want ook mijn liefde voor Jonnie werd in het begin niet echt geaccepteerd.”

“Mijn vader, Jacques, is een ondernemerskind. Hij groeide op boven de juwelierswinkel van zijn ouders in Kampen en had een mateloze fascinatie voor de juwelen in de zaak. Rondsnuffelen tussen alles wat blonk zat er alleen niet in, opa was een strenge man en hield zaken en privé strikt gescheiden. Mijn vader nam de winkel niet over. Hij ging studeren en werken en klom uiteindelijk op tot directeur van een energiebedrijf.”

Ze trouwden tóch

“Tijdens de militaire dienst had hij mijn moeder ontmoet, die destijds een opleiding tot verpleegkundige volgde. Hun opbloeiende liefde was nog een heel ding. Want mijn vader is katholiek opgevoed en mijn moeder Nederlands Hervormd, streng in de leer, haar vader was ouderling. Het werd hun verboden met elkaar om te gaan. Tot grote ergernis van de ouders van mijn moeder trouwden ze toch. De gereformeerde familie was niet bij het huwelijk aanwezig. Ik kan me niet eens voorstellen hoe dat voelt. Het moet enorm pittig voor ze zijn geweest. Die tijd hebben ze alleen kunnen doorstaan omdat de liefde zo groot was. Ze waren intens gek op elkaar en zijn nu nog steeds supergelukkig.”

MT44 M44 Mijn vader en ik Beeld
  1. “Mijn vader in zijn jonge jaren.”
  2. “Met onze dochter Isabelle.”
  3. “Op vakantie. Mijn ouders zijn echte levensgenieters en dol op eten en drinken.”

Bessenjenever

“De appel valt niet ver van de boom, zou je kunnen zeggen, want ook mijn liefde voor Jonnie werd in het begin niet echt geaccepteerd. Ik was net achttien, had wat ‘terrorjaren’ achter de rug voordat ik mij, zonder middelbareschooldiploma, aanmeldde voor de middelbare hotelschool. Tijdens het uitgaan in discotheek Locomotion leerde ik Jonnie kennen, we dronken een bessenjenever en ik was verkocht. Maar dat was niet wat mijn vader voor mij voor ogen had. Iedereen die Jonnie kent, weet hoe nuchter hij is. Een boertje uit Giethoorn. Dat klikte helemaal niet met mijn ouders, waarop Jonnie bot zei: ‘Als je ouders het niet leuk vinden dat ik bij ze thuiskom, kom ik ook niet’. Pas toen ze ontdekten hoe lief Jonnie voor mij was, hij stuurde me regelmatig romantisch een bos bloemen, ontdooiden ze wat. Maar het heeft zeker een halfjaar geduurd voordat ze inzagen dat het echte liefde tussen ons was. Inmiddels beseffen ze dat ze de geweldigste schoonzoon hebben. Ha!”

“Toen Jonnie en ik bijna dertig jaar geleden De Librije startten, stonden mijn ouders elke dag voor ons klaar. We hadden geen geld om personeels­kleding te kopen waarop mijn moeder aan de slag ging met de naaimachine. Elke week deed ze de strijk en samen pasten ze op onze kinderen, Isabelle en Jimmie. De eerste vijftien jaar van De Librije deed mijn vader de boekhouding en voorzag ons van zakelijk advies. Ze hebben het restaurant van A tot Z zien groeien. Ze zijn ongelooflijk trots en komen minstens twee keer per jaar eten. En zodra de Michelinsterren worden toegekend, sturen ze lieve berichten. ‘We hebben er vertrouwen in dat het goed gaat komen!’”

MT44 M44 Mijn vader en ik Beeld
  1. “Met mijn ouders, op onze trouwdag.”
  2. “Met baby Jimmie op visite bij opa en oma in Giethoorn.”
  3. “Jonnie werd in 2005 geridderd voor zijn ambassadeurschap voor de pure eetcultuur in Nederland, ik kreeg de onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje Nassau in 2008.”

Zondagse familietraditie

“De glitter en glamour die soms bij ons werk komt kijken, is ze ook toevertrouwd. Toen we met De Librije in het Hotel Okura voor 560 gasten het Michelin-galadiner mochten verzorgen, had ik mijn ouders ook uitgenodigd. Ze schitterden aan tafel. Genieters zijn het. Echte bourgondiërs. Ik ging al jong in de horeca werken, maar de zondag was heilig: familiedag. Dan werd er ’s avonds niet gewerkt en gingen we gezamenlijk uit eten. Lang tafelen, wijn erbij. Al jong mocht ik met mijn tweelingbroer Ronald en oudste broer Jean-Jacques proeven van bijzondere gerechten. Ze lieten ons alles ervaren en daar ben ik ze dankbaar voor. Die heerlijke, zondagse familietraditie probeer ik er zo veel mogelijk in te houden met onze kinderen. We hebben een boot en wonen aan het water. Op een zomerse maandag, voor ons de rustigste dag van de week, varen we naar mijn ouders en komen ze bij ons aan boord. We varen een ronde, drinken een wijntje, varen nog wat verder.”

“Zo’n moment combineren we vaak met een restaurantbezoek. Het is echt niet zo dat koks zich rot schrikken als wij binnenkomen. De koks in onze omgeving kennen ons ook wel en ook al staan we met De Librije aan de top, ze weten dat we privé niet zo moeilijk zijn en gewoon lekker komen eten. Mijn tweelingbroer is ook kok en kookt in ’t Jagthuijs in Ulvenhout. Mijn vader kookt niet, hij schenkt liever een wijntje in. Dat is absoluut iets wat ik van hem heb meegekregen, want ook ik houd het bij gastvrouwschap en kook echt nooit – na een totaal mislukte maaltijd in onze verkeringstijd heeft Jonnie me gevraagd nooit meer een pan aan te raken, haha.”

Hartoperatie

“De ondernemersgeest, het harde werken, het soms aanwezige ongeduld, ik heb het allemaal van mijn vader. Het donkere in mijn uiterlijk ook, mijn vader heeft nog steeds een charismatische kop, vind ik. Met zijn gezondheid gaat het ook goed. Mede dankzij mijn moeder, een kwieke vrouw die goed voor hem zorgt en gezond kookt. Het is mijn vader gelukt wat af te vallen, dat was nodig. In 1995 heeft hij een ontzettend zware hartoperatie gehad met vijf omleidingen. Destijds zeiden doktoren dat hij hiermee nog vijftien, twintig jaar zou kunnen leven. Ik koester het dat hij er nog steeds is.”

MT44 M44 Mijn vader en ik Beeld
  1. “De tweeling op schoot, jaren zeventig.”
  2. “Mijn vader op zijn trouwdag.”
  3. “Een van de vele foto’s waarop we met de familie aan tafel zitten.”

Thérèse Boer-Tausch is maître-sommelier en horecaondernemer. samen met haar man Jonnie is ze eigenaar van De Librije in Zwolle. Ze hebben twee kinderen. met Astrid Joosten schreef ze de reeks Gek op Wijn. Ze heeft haar eigen wijnlijn, Kus van Thérèse.

Nicole GabriëlsRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden