Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Sylvana Simons over haar moeder: ‘Ik kan geen woorden vinden voor haar liefde’

sylvana-simons-vertelt-liefdevol-over-haar-moeder.jpg

Sylvana Simons (50), lijsttrekker van BIJ1, noemt zichzelf een prater met geldingsdrang. Van haar moeder heeft ze dat niet, want Roline (75) is een bescheiden vrouw. Een zorgzame moeder ook, die vaak piekert over de negatieve reacties en bedreigingen die Sylvana te verduren krijgt.

“Pas toen ik het geboortehuis van mijn moeder in Paramaribo voor het eerst zag – ik was al volwassen – realiseerde ik me dat ze echt óp het kerkhof is opgegroeid. Haar vader was begrafenisondernemer. In het kleine huisje naast het kerkhof werd mijn moeder in 1945 geboren als oudste van uiteindelijk dertien kinderen.”

Moeder van Sylvana Simons

“Dat grote gezin heeft haar denk ik erg gevormd: ze heeft een enorm verantwoordelijkheidsgevoel. Ze is altijd een beetje de tweede moeder, de vraagbaak en regelaar gebleven in de familie. Ze was net zo tenger als ik, een knap en zachtaardig meisje.”

“Ontzettend braaf ook, denk ik. Mijn moeder is nog steeds een zorgzame, vrij stille vrouw. Ik ben een prater met grote geldingsdrang, maar zij kan bescheiden en zwijgzaam in gezelschap verkeren en dan op het juiste moment een scherpe opmerking plaatsen.”

sylvana simons en haar moeder

Slecht huwelijk

“Over vroeger praat ze niet veel, maar ik weet dat ze de mulo deed en jong in verwachting raakte van mijn broer. Ze trouwde met zijn vader, meneer Simons. Dat was een slecht huwelijk. Mijn moeder heeft lang geprobeerd om bij hem weg te komen, maar dat lukte pas na ruim tien jaar. Ze was nog niet gescheiden toen ze mijn vader ontmoette en zwanger raakte van mij.”

“Daarom kreeg ik de achternaam van haar wettelijke echtgenoot. Mijn vader was zestien jaar ouder dan mijn moeder, zij was zijn vijfde vrouw. Maar wel de laatste: bij haar vond hij rust, ze zijn dertig jaar bij elkaar geweest. Aan zijn kant heb ik vijftien broers en zussen, maar ik ben het enige kind van mijn ouders samen.”

Naar Nederland

“In 1972 verhuisden we naar Nederland, ik was anderhalf. De onafhankelijkheid van Suriname hing al in de lucht, mijn ouders namen zo letterlijk afstand van de ingewikkelde relaties die ze daar hadden en ze waren opgegroeid met het koloniale idee dat ze hier een beter leven zouden krijgen. Mijn broer moest in Suriname blijven. Mijn moeder praat daar niet over, maar dat moet vreselijk voor haar zijn geweest.”

“Ik leerde hem kennen toen ik veertien was. Hij lijkt erg op haar: net zo’n warm, open en standvastig mens. De overgang naar Nederland was natuurlijk groot. In Suriname is het buiten altijd mooi, warm en groen, hier wordt het ’s winters koud, grijs en lelijk. Toch is mijn moeder maar één keer teruggegaan. Ze heeft vliegangst, maar ik geloof dat ze in Suriname voor haar gevoel ook echt weinig meer te zoeken heeft.”

Lees ook: Lilianne Ploumen: ‘Lijsttrekkerschap was een ingrijpende beslissing’

‘Diepe moederliefde’

“Eerst woonden we in Amsterdam, later in Hoorn. Mijn moeder volgde een secretaresseopleiding en werkte in de fabriek van IBM. In mijn vroege jeugd zag ik haar altijd studeren; zo kon ze opklimmen naar Algemene Inkoop. Ik kan geen woorden vinden voor de diepe moederliefde die ik heb gevoeld in mijn jeugd. Ik was haar oogappel, want haar zoon had ze niet bij zich en na mij kon ze geen kinderen meer krijgen.”

“Ze had veel aandacht voor me en zorgde ervoor dat ik er altijd uitzag om door een ringetje te halen, met mooi gevlochten haar een zijden strikken. Ze werkte, maar deed thuis ook veel: het huishouden, geweldig lekker koken, de ladder op om de buitenboel te schilderen – ze kon alles. We gingen samen veel naar de bibliotheek en thuis speelde ik ook graag bibliotheekje. Mijn moeder maakte daarom in al mijn boeken voorin zo’n zakje voor de bibliotheekkaart. Ze leerde me ook breien, haken en naaien en maakte een enorme collectie kleding voor mijn barbies.”

‘Waarom wil je geen advocaat of dokter worden?’

“Dat ik zo graag in het middelpunt van de belangstelling stond, heeft ze nooit goed begrepen. Ik zat bij de majorettes, op jazzballet en wilde al jong beroemd worden. ‘Je bent slim’, zei ze dan, ‘waarom wil je geen advocaat of dokter worden?’ Maar verder heeft ze me mijn eigen keuzes en fouten laten maken.”

“Toen ik uiteindelijk als veejay bij TMF op tv kwam, vond ze dat fantastisch. Dat merkte ik vooral als ik haar in gezelschap hoorde zeggen dat ze trots op mij was. Rechtstreeks zal ze dat niet zo snel doen. Ze was ook niet zo’n moeder die na elke uitzending meteen belde of knipselmappen over me bijhield.”

Toestemming

“De dood van mijn vader, 25 jaar geleden, is voor haar heel verdrietig geweest. Hij stapte zelf uit het leven, nadat ze vanwege zijn ziekte al een tijd voor hem zorgde. Zij vond hem, wat het extra heftig maakte.”

“Toen ze een tijd later een leuke man tegenkwam, vroeg ze mij of ik het goed vond dat ze de liefde weer toeliet in haar leven. Dat vond ik zó lief. Ze zijn later getrouwd, we zochten samen haar jurk uit en mijn dochter was bruidsmeisje. Ze zijn nog steeds samen.”

Politiek actief

“Dat ik politiek actief werd, vond heel Nederland verrassend, behalve mijn moeder. ‘Nu pas?’, zei ze. Ze vond het bij me passen, omdat ik als kind al veel met rechtvaardigheid bezig was. Dat mijn politieke loopbaan veel negatieve publiciteit en ook bedreigingen met zich meebrengt, is wel zwaar voor haar.”

“Ik heb haar gevraagd zich geen zorgen te maken, maar ik weet dat ze er veel over piekert. Toch zal ze me nooit adviseren over mijn optredens, want ze weet dat ik mijn eigen gang ga. We praten sowieso nauwelijks over mijn werk. Thuis is thuis, daar gaat het over moeder-dochterdingen, over familie en lekker eten – en dat koester ik.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Bas Maliepaard
Beeld | ANP, privéfoto’s

Margriet 10

Dit interview met Sylvana Simons verscheen eerder in Margriet 2021-10. Dit nummer nabestellen kan via Magazine.nl.

Ook interessant