Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Mijn verhaal: ‘Ik stapte als gescheiden ouder heel wat drempels over en daar ben ik trots op’

mijnverhaal02.jpg

Birgit Vandermeulen (48): “Daar zat ik dan, kerst 2010 was het, all by myself voor de open haard van mijn nieuwe huisje. Ik voelde me zowel sneu en alleen als sterk en in mijn kracht. Dat laatste omdat ik toch de stap had durven zetten. Voor het eerst in mijn leven woonde ik alleen. En dat was wénnen. Het is, acht jaar later in 2018, nog steeds weleens wennen. En toch, wetend wat ik nu weet, zou ik het destijds niet anders hebben gedaan. We maakten elkaar niet meer gelukkig.
De beslissing om te scheiden viel me zwaar. Van huis uit heb ik de boodschap meegekregen dat scheiden not done is en dat alles te fixen is. Daar kwam bij dat mijn vader op jonge leeftijd weduwnaar is geworden en het gemis van mijn moeder altijd aanwezig was. Hoe kon ik dan met goed fatsoen vrijwillig uit mijn huwelijk stappen? Het derde lastige punt was het feit dat ik in mijn eentje een nieuw en onbekend leven moest beginnen: kón ik dat wel? Ik besloot om te beginnen een huishoudboekje bij te houden om financieel overzicht te krijgen. Ik leerde te genieten van de ruimte die ik ineens kreeg, een weekend in de twee weken, om ultiem uit te slapen en leuke dingen te doen. En ik stapte in de loop der jaren heel wat drempels over.
Als gescheiden ouder spreek je jezelf toe dat alleen naar de film gaan echt niet sneu is. Je went aan het feit dat een uitnodiging bij vrienden vaker uitblijft, omdat het met jou zo’n ‘vijfde rad aan de wagen’-gevoel geeft. Je moet mensen om je heen eerder om hulp vragen en/of zelf steeds handiger worden. Je zet zelf de vuilnisbakken buiten én weer binnen. Je instrueert je kind wat hij moet doen, mocht jij onwel worden. En beseft dat je in je eigen huis moeder, vader, kostwinner, luisterend oor en alles tegelijk bent. Als gescheiden ouder leg je de school- en sportspullen van je kind achter de kliko van je ex-genoot. Je eigen broers en zussen gaan ineens meer voor je zorgen – of maken zich zorgen om je. Je gaat daten en leert om afwijzingen en feedback niet al te persoonlijk op te vatten. En het is de vraag wie je kind(eren) helpt met het voorbereiden van jouw verjaardagscadeautje…
Scheiden vraagt kracht en bréngt kracht, weet ik nu. Ik ben trots op mijn zoon die zich heeft ontwikkeld tot een zelfstandige en sociale jongeman die prettig woont in het huis van zijn vader én bij mij. En ik ben trots op hoe ik mijn eigen nieuwe leven en werk heb vormgegeven. Nog steeds voel ik me weleens een Bridget Jones, die stuntelt, zoekt en leert. Maar met mijn dieper liggend levensvertrouwen als basis kom ik er. Echt wel.”

Productie | Laura Kraeger
Beeld| iStock

Dit interview stond in Margriet 2018-02. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Lees ook

Bekijk ook

Zo maak je gebroken oogschaduw weer als nieuw.

Artikelen ontvangen in je mailbox? Ga naar margriet.nl/nieuwsbrief.

Ook interessant