Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

De donkere kant van mensen komt deze week boven in de nieuwste Sanne

sanne-donkere-kant-van-mensen-m44.jpg

“Rinke is een beetje verliefd,” zegt ze die avond tegen Jaap, als ze tegen hem aankruipt in bed. “Ik ook,” zegt Jaap.Later zegt ze: “Ik ben nog steeds blij dat jij in die sloot stond te schreeuwen. Weet je nog?” Jaap: “Kan ik me echt niks van herinneren!”

De dagen glijden voorbij in prettige harmonie. Niets doet denken aan onheil, al dan niet naderend.

‘Raar wijf’

Cathy en Willem komen een avondje eten en zelfs dat is gezellig. Cathy slaat alleen nog even op hol, als ze het over Debby krijgen. “Dat was toch eigenlijk schandalig, wat die lelijke uitvreter jou uiteindelijk nog verweet? Ze moest zich kapot schamen. Raar wijf.” Ze snuift haar neusgaten breed. “Maar ze is wel onze halfzus,” sust Sanne. Cathy snuift nog een halve centimeter breder. “Ik voel er helemaal niks bij!”

“En daardoor was ze zo boos. Dat voelde zij natuurlijk ook,” verdedigt Sanne. Cathy is er gauw klaar mee. “Wij kunnen er verder ook niks aan doen. Ik heb jou ook weleens stom gevonden. En ondoordacht. En uit de hoogte. Nou ja, ik heb van alles van je gevonden. Maar als zussen blijf je elkaar toch opzoeken. En dat voel ik nu eenmaal niet bij haar. Sorry. End of story.”

‘De donkere kant van mensen komt boven’

Alleen juffrouw Schaap is er niet gerust op.

“Nieuwe maan in Weegschaal naar Schorpioen,” mompelt ze. “De donkere kant van mensen komt boven. Diep, diep broeit de onrust. De woede wil eruit. Ik heb schilden gemaakt van essentakken. Hang die boven je bed of draag ze bij je.” Ze deelt ze uit tijdens de koffie in De Roos en de Koekoek. “Wat een lief project, juffrouw Schaap! Met die touwtjes. Schattig,” prijst Abel.

“Het ziet er erg primitief uit,” vindt Daan. Sanne houdt het rondje van takken in haar handen. “Daar kan toch alles zo doorheen?”

“Als je het te open vindt, kun je het dichtvlechten,” zegt Schaap. “Het is jouw schild.”

Een inval

“LIGGEN! OP DE VLOER! HANDEN OP JE HOOFD!” Sanne kijkt op. Ze ziet mannen op haar af komen, in zwarte pakken, met een klein machinegeweer op haar gericht. Ze heft haar schild. Meteen ziet ze dat Daan en Abel al plat op de grond liggen. “HANDEN OP JE HOOFD!”

Juffrouw Schaap laat zich moeizaam op haar knieën zakken en kreunt. “Sorry jongens, op mijn leeftijd gaat dat allemaal niet meer zo snel,” zegt ze. Een politieman helpt haar te gaan liggen. Hij doet het tamelijk vriendelijk, ziet Sanne. Zelf staat ze nog steeds rechtop. “LIGGEN!”

‘Dit droom ik toch?’

Een man in zwart schreeuwt in haar oor. Ze gaat omlaag, eerst in een plank, dan plat. Alsof ik een halve zonnegroet doe met yoga, bedenkt ze. Ze ondergaat het alsof het niet echt is. Dat zegt ze dan ook hardop tegen Schaapje: “Dit is niet echt, hè? Dit droom ik toch?” “Het is die nieuwe maan. Onheil en zwarte beschuldigingen. Het gaat zo weer over,” zegt Schaap.

“ACHTER: CLEAR! RUIMTE LINKS: CLEAR!” Er komen mannen via de achterdeur naar binnen. “PIPOWAGEN: CLEAR! WOONHUIS: CLEAR! TUINHUIS: CLEAR!” Sanne beseft dat ze alles hebben doorzocht. Haar huis, de pipowagen van Schaapje, alles. Maar waarom? “Dit is vast een vergisinval. Net zoiets als een vergis-ontvoering,” zegt Daan zachtjes.

Naar het bureau

“Kunt u mij vertellen wat u zoekt?” vraagt Sanne beleefd aan de man naast haar, die zijn wapen nu gelukkig niet meer op hun gericht heeft. Vaag ziet ze ogen achter het glazen vizier. En een mechanische stem via een microfoon zegt: “DAT KRIJGT U ZO UITGELEGD. U GAAT EERST MEE NAAR HET BUREAU.” Het zwarte peloton vertrekt en er komen twee mannelijke agenten in burger binnen. Ze mogen overeind komen. Sanne helpt Schaapje op de been, die stijf heen en weer wiegt en mompelt: “Foeifoeifoei, wat een boze energie.”

Wiet in de achtertuin

Dan zegt de agent met het kale hoofd: “We zijn wel benieuwd waar u de wiet verbouwt?” “Ik had wiet in mijn achtertuin. Eén plant. Maar die is al weg. Het is al veel te koud in deze tijd van het jaar,” biecht Schaapje meteen op. Ze houdt haar essenschild voor haar borst en kijkt de agent recht aan.

Volgende week: Het hele gezelschap moet mee naar het bureau, waar ze verder worden verhoord.

Ook interessant