Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Sanne vraagt zich af of ze Debby écht niet in haar leven wil

sanne-doorplaatsing-online-2.jpg

Vorige week: Debby heeft een onheil­spellend bericht achtergelaten in het tuinhuis.

Sanne zit voor zich uit te staren, terwijl ze de inhoud van de brief op zich laat inwerken. Wilde ze Debby echt niet in haar leven? Wilde ze haar liever weg­duwen, niet erkennen? Ze weet het niet. En ze krijgt het antwoord niet helder.

Onderwijl mopperen Daan, Abel en Jaap op Debby. Hoe durft ze zo lelijk te doen, terwijl ze ik weet niet hoe lang te gast is geweest? En zich ook nog eens van tijd tot tijd onmogelijk gedroeg! Waar haalde dat malle kwaadaardige mens de moed vandaan?

Boosheid

Juffrouw Schaap zwijgt. Sanne kijkt haar aan en voelt steun in die oude, wijze ogen. Schaapje knikt haar toe en zegt: “Zo veel boosheid. Daar kon jij niets aan doen, lieve kind. En daar kun je niets aan doen. Dat zit in haar en daar moet Debby mee aan de slag. De oplossing zit niet in jou, maar in de manier waarop zij ermee omgaat.” “Had ze gelijk?” vraagt Sanne nu hardop. “Ze heeft het zo gevoeld. Ze voelt dat al haar hele leven,” zegt Schaap. Sanne zucht. “Wat erg.” “Ja zeg, gaan we nu ineens medelijden hebben met Debby? Nee toch, hè?” vraagt Daan geërgerd.

‘Ze was die halfzus uit Amerika’

“Het is eigenlijk wel zo dat ik haar nooit als een echte zus heb gezien. Ze was die halfzus uit Amerika. Eigenlijk zag ik haar als een vreemde die ineens een claim kwam leggen op mij en op mijn familie. Dus wat dat aangaat, heeft ze gelijk. Ik heb haar weggeduwd. Misschien onbewust en niet opzettelijk. Maar ik heb het wel gedaan. Ik heb haar nooit zo onvoorwaardelijk geaccepteerd als ik die lastpak van een zus Cathy accepteer.” Sanne maakt een hulpeloos gebaar. “Je weet ook niet hoe het voelt, als je vader je niet wil hebben. En daarna ook je zussen niet. Dat moet heel zwaar zijn,” voegt ze eraan toe.

Haar eigen plek vinden

Schaapje knikt bedachtzaam. “Dat is waar, lieve kind. Maar nogmaals, jij kunt haar daarmee niet helpen. Dat zal ze moeten oplossen door haar eigen plek in de wereld te vinden en daar vrede mee te sluiten. Wat jij ook doet, niets zal haar daarmee helpen. Want alles blijft zoals het is. En echte zussen worden jullie nooit.” Abel snuift verontwaardigd. “Ik vind jullie veel te sociaal in je oordeel. Met ‘dat krakkemikkige tuinhuis’ ging die vrouw echt veel te ver! Wat nou krakkemikkig? Sjongejonge.”

“En ik ben niet gerust op dat dreigement aan het eind. Hoe zei ze dat precies?” vraagt Jaap. Daan leest voor: “Maar nu is het jouw beurt om te lijden.” “Dat bedoel ik,” knikt Jaap. “Jouw beurt om te lijden. Wat is ze in hemelsnaam van plan?”

‘Ik app haar’

“Ik app haar,” zegt Sanne. “Gewoon naïef. Alsof ik die brief nooit heb gezien. Misschien haalt dat wat kou uit de lucht.” Ze pakt haar telefoon en terwijl Daan vindt dat dat wel een wonderlijke zet is en Jaap daar instemmend op knikt, appt ze: ‘Ha Debby! Zag dat je vertrokken bent? Doe je me een berichtje als je goed bent aangekomen? Fijne reis!’

“Nu zit je op dat schermpje te kijken alsof je verwacht dat je nog antwoord krijgt ook!” lacht Abel. “Ze is online,” zegt Sanne. “Ze typt.” Iedereen houdt zijn adem in. Dan verschijnt het antwoord. ‘Wacht maar.’ Sanne leest het voor en antwoordt meteen: ‘Tuurlijk, geen haast. Pas op jezelf!’

Dreigement

Schaapje knikt goedkeurend. “Wat is daar nu precies goed aan, Schaap?” vraagt Daan. “Het is toch veel normaler als je razend wordt?” Schaap glimlacht. “Het is het beste als iedereen dicht bij zichzelf blijft. Dicht bij je kern. Dit is Sanne. En Sanne doet het zo. Vanuit een groot hart.” “En dat dreigement? Wat moeten we daarvan verwachten?” informeert Jaap, nog steeds ongerust.

“We kunnen niets anders dan gewoon afwachten,” vindt Schaap. Abel rolt met z’n ogen. “En dat zegt de vrouw met de glazen bol. De tarotkaarten. De theebladeren niet te vergeten! Laten we dan maar nog een plak kandijkoek nemen. Iemand?” “Ik!” zegt Sanne. “Doe maar lekker dik.” “En ik ook. Iets dunner,” zegt Schaap onverstoorbaar. “Zijn jullie gesloten?” vraagt een man bij de deur. Sanne schrikt. Dat is Granides!

Volgende week: Debby blijkt niet alleen boos op Sanne te zijn.

Ook interessant