Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Sanne: ‘Ik hoef geen halfzus in mijn leven’

sanne-ik-hoef-geen-halfzus-in-mijn-leven.jpg

Vorige week: Na haar uitbarsting komt Debby terug om Sanne om wat eten te vragen

“Wie was daar?” De vraag van Jaap is duidelijk. Sanne aarzelt. Als ze nu vertelt dat het Debby was, die om een bordje eten kwam vragen, ontploft de boel aan tafel. Daar vindt iedereen wat van. Je hoeft geen waarzegger te zijn om dat te kunnen voorspellen. Sanne blaast een lok uit haar ogen en zucht onhoorbaar.

“Dit moeten we echt vaker doen. Heerlijk. Mijn hele batterij is weer opgeladen.”

Het voorgerecht

“Debby,” zegt ze dan. “Ik ga even een bordje eten voor ze maken. Daar kwam ze om vragen. Maak jij dat flesje dessertwijn open voor bij de citroenmerengue?”Er valt een korte stilte. Dan zegt Jaap: “Ja. Doe ik.” “Sanne?” Dat is Cathy. Sanne zet zich schrap voor de tirade die haar zus nu ongetwijfeld gaat geven. “Ja?” zegt ze, als ze niets hoort. Cathy schraapt haar keel. Ze hoort een stoel schuiven. Haar zus loopt de keuken in en zegt kalm: “Ik zal je wel even helpen met die bordjes. Dan doen we ook een voorgerecht op een bordje. Er is nog meer dan genoeg. Dan hoef je ook niet twee keer te lopen.”

De citroencreatie

“Dat is echt superlief van je!” Sanne kijkt haar zus lachend aan. “Echt superlief!” “Ik vind het echt een heerlijke avond,” snauwt Cathy. “Je hebt zo je best gedaan! Dat laat ik echt door niemand verpesten!” Sanne schiet in de lach om die felle toon die zo contrasteert met de lieve woorden.”That’s the spirit, zus van me!” grijnst ze. Sanne maakt de voorgerechtjes op en Cathy werpt zich op de kip. Als het klaar is, ziet het er prachtig uit.

“Kom,” zegt Cathy. “Dan gaan wij lekker aan die citroencreatie. Want daar krijgen ze mooi niks van!” De slappe lach kriebelt zich een weg omhoog vanuit Sannes buik. “Nee, die snijden we in één keer in vieren”, giert ze. “Waarschijnlijk worden we er misselijk van”, zegt Cathy. “Maar dat heb ik er graag voor over!” Dan klappen ze allebei dubbel van het lachen. Even later, als ze met de bordjes door de tuin naar het tuinhuis kopen, is alles weer bedaard. Sanne zet de bordjes met kip op het bankje naast de deur en klopt aan.

Nieuwsgierigheid

Peter Granides doet open. “We hebben eten voor jullie,” zegt Cathy meteen. Ze duwt de bordjes in zijn handen. “Dit is het hoofdgerecht. Even opwarmen in de magnetron. Eet ze! Toedeloe!” De tranen schieten Sanne meteen weer in de ogen bij dat ‘toedeloe’. Ze zegt: “Het voorgerecht staat op het bankje. Dat moet je niet opwarmen. Doeg!” Ze struikelt meteen achter haar zus aan die al kordaat op de terugweg is. “Die taart is schandalig,” zegt Willem. Te lekker! En wat een stuk. Enorm. Ik moet straks rollend de auto in.” “Ik heb het in tijden niet zo gezellig gehad,” zegt Cathy voor de zoveelste keer. “Dit moeten we echt vaker doen. Heerlijk. Mijn hele batterij is weer opgeladen.”

Ze hebben tijdens het nagerecht niet over Debby gesproken. Het zou de avond alleen maar hebben verpest. Maar nu, bij de koffie, gooit Sanne toch een balletje op. Wat moet ze met die halfzus? En hoe krijgt ze haar weg? “Is ze eigenlijk ingeënt tegen corona? Kan ze gewoon terug naar de VS?” vraagt Cathy in het algemeen.” Ja, ze is ingeënt na bemiddeling van de Amerikaanse ambassade. Ze is langer dan een maand in Nederland, maar ze heeft geen BSN of een DigiD,” vertelt Sanne. “Ze is nog steeds Amerikaans staatsburger.” “En heeft ze eigenlijk een verblijfsvergunning?” vraagt Cathy. “Geen idee, hoezo?”

Ik hoef geen halfzus

“Volgens mij is ze illegaal. En dan heeft ze ook nog eens jouw tuinhuis gekraakt,” zegt Cathy lachend. “Je kunt haar misschien wel uit laten zetten!” “Ik denk het niet,” zegt Jaap. “Ze is financieel onafhankelijk en heeft al haar zaakjes op orde. Bovendien, wil je dat?” “Natuurlijk niet,” zegt Sanne. Cathy trekt een gezicht waaruit je mag opmaken dat zij daar anders over denkt. En ze zegt: “Hoe dan ook, er moet een manier zijn om Debby weer te laten vertrekken. Ik hoef geen halfzus terug in mijn leven. Ik heb aan een hele zus genoeg. En daar ben ik ook nog eens reuze blij mee!”

Ze nemen die avond afscheid met welgemeende knuffels en Sanne voelt haar zus dichterbij dan ze ooit is geweest. Maar de situatie met Debby werpt overal een schaduw overheen.

Volgende week: Mevrouw Schaap weet zeker dat de situatie met Debby snel opgelost zal zijn.

Tekst | Marjan van den Berg
Beeld | Getty Images

Ook interessant