Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Sanne: ‘Cathy is haar bitse zelf, vol giftige monologen en onverhulde verwijten’

sanne-cathy-is-haar-bitse-zelf-vol-giftige-monologen-en-onverhulde-verwijten.jpg

Vorige week: Sanne ziet als een berg op tegen het etentje met Debby en de rest.

Zwager Willem is zijn heerlijke onbekommerde zelf. Hij zit aan tafel alsof hij daar dagelijks zit, compleet op zijn gemak. Willem lacht om alle grappen en voegt er op gepaste tijden een goeie anekdote aan toe. Zus Cathy is haar bitse zelf. Vol giftige monologen, onverhulde verwijten aan iedereen die ze maar kan raken en constant alert om een zorgvuldig gemanicuurde nagel in een pijnlijke plek te porren.

Jaap is gemoedelijk, als altijd. Grappig, onderhoudend en dankbaar voor goed eten en nog betere wijn.

Waar is Debby?

Sanne geniet. Alles is zoals het moet zijn op het etentje ter gelegenheid van de logeerpartij van haar halfzus Debby. Behalve dan het malle feit dat Debby er niet is. “Waar is Debby nu eigenlijk?” snerpt Cathy. “Ja, niet dat ik haar mis of zo. Ik zat daar toch al niet zo op te wachten. Ik vond het twintig jaar geleden al niets, die hele verschijning van de verloren gewaande halfzus. Maar goed, nu we hier zitten op haar uitnodiging, vraag ik me toch af waar ze is?”

“Die rauwe zalm is fantastisch,” zegt Willem tevreden. Het levert hem een bestraffende blik op van Cathy. Jaap zegt maar snel: “We hebben geen idee. En Peter zou meekomen. Haar nieuwe liefde, Peter Granides.” “Maar die ken ik! Dat is toch jouw grote liefde, Sanne! Jemig, wat was jij verliefd!” Cathy stuitert op haar stoel. “Ja, die is het,” zegt Sanne kalm. “Hij is er ook niet. Gek hè?”

Toch maar aan het hoofdgerecht

“Wil jij nog wat wijn erbij, Willem?”Ik vul nog maar wat aan. Want om nu ook al aan het hoofdgerecht te beginnen…” “Ja, laten we daar nog maar even mee wachten,” knikt Jaap behulpzaam. Maar om kwart over acht besluit Sanne de kippen nu toch echt te serveren. “Anders word alles veel te droog. Ik heb er van alles aan lopen te redden, maar nu is het klaar. We gaan aan de kip.” De creatie wordt met gejuich begroet. Zelfs Cathy is totaal onder de indruk van het resultaat.

Jaap schenkt rode wijn in. “Je mag ook door met de witte wijn, hoor. Maar het is een stevig gerecht met die kleine olijven. En deze rode Languedoc is fantastisch. Proef maar!” Hij reikt Cathy een glas met een bodempje aan. Ze proeft als een kenner en knikt tevreden. “Daar wil ik wel een glas van. Dat kan net. Ik rijd.”

‘Corona heeft op allerlei manieren iets veroorzaakt’

Als Sanne de borden heeft opgemaakt, hervatten ze de maaltijd. Ze bespreken de kinderen. De kleinkinderen. Het achterkleinkind Jeppe Jan. De buren van Cathy en Willem, die vieze dingen verbranden op de barbecue en hun hond in de tuin laten poepen. Ze bespreken het administratiekantoor van Willem, het werk dat Cathy voor hem doet én het treurige feit dat hij zeven klanten is kwijtgeraakt vanwege corona. “Allemaal failliet?” vraagt Jaap.

“Vier ervan wel,” zegt Willem. “Drie anderen hadden er geen zin meer in. Die bedachten dat het tijd was om ermee te stoppen. Ze hebben de tent simpelweg van de hand gedaan. Corona heeft op allerlei manieren iets veroorzaakt, denk ik weleens. Soms leidde het tot inzicht waar mensen voor die tijd simpelweg niet aan toekwamen. Is er nog wijn?” Jaap schenkt hem meteen bij.

Een oprecht gezellige avond

Sanne vertelt over het toneelstuk. Eerder nog had ze zich voorgenomen om dat verhaal maar te verzwijgen voor haar kritische zus. Maar het is oprecht gezellig. Natuurlijk is Cathy nog steeds fel. Maar ze kon zich laten gaan in haar verhaal over hun buren. Dat haalde zó veel stoom van de ketel, dat ze daarna redelijk gematigd was in haar oordeel. Als het bijna tien uur is, zegt ze zelfs: “Wat een heerlijke avond, Sanne. Supergezellig.”

En dan gaat de deur open..

En dan gaat de keukendeur open. Debby stapt naar binnen, op de voet gevolgd door Peter. Ze kijken allebei behoorlijk verbaasd naar het viertal aan tafel. Cathy zwaait vanaf haar stoel en roept: “Zo Debby! Dat is lang geleden!” Willem staat onhandig stommelend op, heft zijn glas en roept: “Daar is onze gastvrouw! Potverdorie, wat zie jij er goed uit! Sanne en Cathy zijn ook van die mooie meiden. Altijd geweest. Nou ja, daar weet jij alles van, Granides!” Hij hikt. Debby en Peter staan naast elkaar. Roerloos. Dan zegt Debby vol ingehouden woede: “Jullie zijn al begonnen!”

Volgende week: Als Sanne zich, zonder debby, op het dessert stort, gaat opeens de keukendeur open.

Tekst | Marjan van den Berg
Beeld | Getty Images

Ook interessant