Persoonlijk

Sandra Schuurhof: ‘ik heb geen doorsnee kantoordagen en dat vind ik heerlijk’

sandra-schuurhof.jpg

Presentatrice Sandra Schuurhof komt op de mooiste plekken voor haar nieuwe royaltyprogramma ‘Hart van oranje’. Maar thuis met zoontje James, dat is pas écht geluk. Een interview over werk, haar liefde voor mode en haar rol als moeder

‘Mijn zoon is mijn zwakke plek’

Hartje Hofstad. Achter een beeldige blauwe voordeur (voor de liefhebbers: het is Hague Blue van Farrow & Ball) huist Sandra Schuurhof. Presentatrice, journalist, royaltykenner pur sang en moeder van de vijfjarige James. In no-time zet ze ons een colaatje light voor en biedt een groot stuk stokbrood met gamba’s en pindasaus aan. Aan de keukentafel vertelt ze over de operatie die ze net achter de rug heeft. Een traanbuisoperatie; na jaren tranende ogen durfde ze het eindelijk aan. Dat was geen kattenpis. Ze moest onder narcose en de avond ervoor kreeg ze de zenuwen. Wat als het mis zou gaan, wat als…? Ze appte een vriendin ‘voor de zekerheid’ wachtwoorden van haar telefoon en apps. Sandra: “Dat is niets voor mij. Maar die narcose, hè. Wie weet, blijk je op zo’n moment een zwak hart te hebben. Ik had die avond James naar bed gebracht, zag dat jochie in zijn bedje en het vloog me naar de keel. Mijn zoon is mijn zwakke plek. De grootste angst die ik voel, is om hem te verliezen of dat mijzelf iets overkomt, waardoor hij alleen achterblijft. Het is voor ouders een bekend gegeven en toch heeft het me verrast in mijn ‘rol’ als moeder. Het steekt de kop op op momenten waarop ik het niet verwacht.”

Hart van Oranje

Achter ons prijkt een indrukwekkende verzameling speelgoedauto’s en Playmobil-figuren. Strak gerangschikt, het doet bijna museaal aan. Het zal van korte duur zijn, want zodra James thuiskomt, liggen ze door het hele huis. Hij is op school en we hebben anderhalf uur voordat Sandra hem gaat ophalen. Na een herstelweek thuis roept het werk weer. Sandra is al jaren anchor van ‘Hart van Nederland’ en sinds 15 januari is daar ‘Hart van Oranje’ bij gekomen. Want na negentien jaar de Nederlandse en buitenlandse royals te hebben gevolgd voor RTL Nieuws, RTL Boulevard en SBS6 was het tijd voor een eigen royaltyprogramma op datzelfde SBS6. Wekelijks gunt Sandra ons op locatie een kijkje achter de schermen. Zien we wat de koning en koningin doen in hun vrije tijd, waar ze hun meubels kopen en wie de mensen in hun hofhouding zijn. In elke aflevering – Sandra vertelt het met een grote glimlach – zit ook een BN’er die vertelt over zijn of haar belevenissen en band met de royals. Een kijker wordt voor de gelegenheid omgetoverd in Máxima of de Britse Meghan of Kate. Máxima’s stijl blijft ook niet onbesproken. In het nieuwe programma bespreekt Sandra wie de koningin kleedt en wat de ins en outs zijn van haar juwelen.

Wat heeft de Haagse zelf aan als ze oog in oog staat met de koninklijke familie?

Sandra: “Dat gaat van ‘sjiek-de-friemel’ voor een staatsbanket en een mooie jurk – niet te bloot, niet te kort – van Ted Baker voor de paardenrace op Royal Ascot tot casual kleding als ik van locatie naar locatie trek. Wel altijd een tikje netter dan op doorsneedagen. Maar in de bloedhitte, sjouwend met apparatuur, accu’s en camera’s van dertig kilo, zie ik er soms niet helemaal uit zoals ik eruit zou willen zien. Toch gaat er een koffer vol juiste kleding mee op die buitenlandbezoeken.”

Een onderonsje met Máxima over mode, zit dat erin?

“Niet over mode, terwijl ik er juist zo gek op ben. Maar ik spreek de koning en koningin verschillende keren per jaar. Tijdens de zomerfotosessie, na afloop van een staatsbezoek en vroeger ook tijdens ontmoetingen in het paleis, toen ik tot de kleine club journalisten behoorde met wie ze twee keer per jaar off the record heel leuk en open spraken.”

Blijft zoiets bijzonder?

“Ik doe dit werk sinds 2001, we hebben elkaar inmiddels zo vaak gesproken. Bijzonderder is dat ik door dit werk op waanzinnige plekken kom. In het volgen van de koninklijke handel en wandel maak ik monnikenceremonies mee in Bhutan. Babbel ik met de nieuwe koning. Bekijk ik het servies in Buckingham Palace. Klets ik met onze koning en koningin terwijl we op een helikopterplatform in New York wachten op het vervoer dat ons over de staat New York zal vliegen. Ik heb geen doorsneekantoordagen en dat vind ik heerlijk.”

Wijkt jouw stijl privé af van de stijl tijdens de hoedjesparade op Royal Ascot?

“Zeker! Als ik niet tegenover de royals sta, draag ik vrouwelijke kleren met een duidelijk stoere rand. Ik ben echt gek op mode. Vroeger al, toen ik strijd had met mijn moeder, omdat ik een dure smaak had. Ik was bijvoorbeeld gek op Oilily, maar jurkjes van dat merk waren schreeuwend duur en vooral weggelegd voor de dochter van de dokter, zeg maar. Op mijn zeventiende kreeg ik een nogal kakkineuze vriend. Zijn hele familie woonde in dikke villa’s in het Gooi. Dat beïnvloedde me; ineens vond ik het belangrijk wat ik aan had. Nette bloesjes en broeken, het was so not me. Even ervoor hoorde ik op school nog bij het newwavegroepje. Droeg ik een petticoat met stoere laarsjes eronder. Er zat een mate van spanning in die kledingkeuze, want ik droeg zulke uitgesproken items omdat ik zo van mode hield, niet omdat ik wilde opvallen. Zo is het nog steeds. Ik geef veel geld uit aan kleding. Eens in de zoveel tijd spreek ik mijzelf toe: ‘Bedwing jezelf, doe effe normaal en zet het geld op de spaarrekening van James, of die van jezelf.’” Lachend: “Dat werkt niet altijd.”

Voor welke modehuizen of -merken heb je een zwak?

Zadig & Voltaire is favoriet. Mijn andere Franse vrienden Bash, Maje, Sandro en Isabel Marant ook. Anine Bing vind ik leuk voor sweaters en T-shirts met een rock-uitstraling. En ik ben ook gek op het Nederlandse Dante6 en Alix the Label. Eens per week rolt mijn styliste Hilde Schaap een rek met kleren de studio binnen en passen we sets voor de opnames van ‘Hart van Nederland’. Daarvoor moeten outfits gekleed, maar benaderbaar zijn. Werken met een stylist is onwijs luxe, maar het levert meteen een ‘probleem’ op. Want zeg nog maar eens nee tegen al dat moois. Een pak waarin je je heerlijk voelt weer teruggeven aan de stylist is hartstikke moeilijk. Ik houd van blauwtinten, groen, zwart en bordeauxrood. Knallend rood ook, maar dan in de vorm van een zomerjurk, want ’s winters zie ik er in felrood uit als een lijk. Met prints ben ik voorzichtig, omdat ik er snel op uitgekeken raak en ze op camera soms interfereren.”

Wat zul je nooit doen?

“In een joggingbroek naar buiten. Zelfs op de bank vind ik het ongemakkelijk. Ik voel me energieker in een gekledere outfit. Sneakers van Golden Goose eronder of halfhoge laarsjes met studs. Vroeger vond ik dat idioot, vrouwen die geen hakken meer dragen sinds ze moeder zijn. Een lang verhaal kort: ik begrijp ze inmiddels. Want het blijkt idioot lastig vol te houden op hoge hakken, mijn zoon aan de ene hand en zijn step in de andere. Voor opnames draag ik ze juist wel. Nog best een dingetje met mijn 39½ , smalle voet en lage wreef. Alleen dure merken verkopen in halve maten en om nou zes paar schoenen van vierhonderd euro te kopen, vind ik van de zotte. Mijn stylist vindt steevast dat ik te weinig schoenen heb. Zij ziet het liefst drie schoenopties per outfit, gok ik. Op tv start ‘Hart van Nederland’ met een camerashot waarin je de presentatrice even voor de desk ziet staan, schoenen vol in beeld. Veel presentatrices hebben hakken aan, maar verwisselen ze snel voor Uggs als het eerste filmpje wordt ingestart. Ik houd mijn hakken liever aan. Ze doen mijn houding goed en zetten me ‘aan’.”

Durf je te investeren in bepaalde items?

“Niet in een Chanel-tas of zo. Ik heb er één, maar dat was een cadeau. Ik ga niet sparen voor een tas van duizenden euro’s. Ben ik niet waard, joh. Je moet eens zien hoe ik met mijn tassen omga. Ze zijn niet van een lullig formaat, ik gebruik ze als hutkoffer en elke ochtend mieter ik ze vol met flessen water, accu’s en tapes. Tassen zijn voor mij gewoon gebruiksvoorwerpen en na een halfjaar zijn ze echt op. Wel heb ik een kostbaar Natan-jurkje in mijn kast. Ik ken het Belgische modehuis natuurlijk van koningin Máxima, ze is dol op de ontwerpen. Toen ik in Antwerpen was, ben ik bezweken voor een heel mooi exemplaar; een beetje jaren zeventig, oranje met rode ceintuur. Als Máxima iets draagt, herken ik het ontwerp als zijnde Natan, Claes Iversen of Jan Taminiau. Soms stuit ik op nieuwe vondsten. Isla is er zo een; een tassenmerk uit Argentinië met clutches van schelpen en tassen met kralen. Geliefd door Máxima en sinds kort ook door mij.”

Welk hysterisch modegedrag vertoon je?

“Ik vind mijzelf vaak kwijlend naar suède jasjes. Naar leren jasjes in zwart, grijs, blauw en offwhite. Ik heb er al tien en kan er geen genoeg van krijgen. Ook redelijk hysterisch: mijn wasgedrag. Lang bracht ik veel van mijn kleren naar de stomerij. Dat werd op een gegeven moment financieel totaal onverstandig en toen werd ik dus een wasmaniak. De mooiste truitjes van Zadig & Voltaire breng ik nog steeds naar de stomerij, maar de rest durf ik binnenstebuiten en in een waszak in de machine te gooien. Op dertig graden en al helemáál niet in de droger. Toch heb ik het laatst gepresteerd om twee prachtige wollen sjaals volledig te verrampeneren.”

Naar wiens stijl gluur je graag?

Máxima ziet er fantastisch uit. Oké, ze heeft balzalen vol couture en in die zin is het nooit haalbaar om haar stijl te kopiëren, maar haar kleding heeft een functie en ze draagt het geweldig. Lauren Versters stijl is ook erg leuk. Uniek en met een retro-gevoel. Ilse DeLange heeft nooit een faux pas. Ik herken de merken die ze draagt, Isabel Marant is ook één van haar favorieten.”

Jouw signatuurstijl omvat ook je pony.

“Ik heb al jaren dezelfde kapper, Martin Willems. Hij adviseerde het me ooit. Je hebt er echt het haar voor, zei hij. Er is een tv-baas geweest die vroeg of ik niet eens een ander kapsel kon laten knippen. Maar inmiddels is het commentaar verstomd, ha. Eén keer liet ik het groeien tot die rotfase waarin ik een pratende bouvier leek. Kan mij het schelen, ik laat ’m weer knippen, dacht ik toen.”

Hart van Nederland is flink vernieuwd. Een veelbesproken onderwerp, want vooral de vrouwelijke presentatrices lijken te worden ‘verjongd’. Levert dat druk om ook te verjongen?

“Helemaal niet. Weet je, je kunt botox en fillers spuiten wat je wilt, maar ik geloof niet dat je er beter van gaat uitzien. Kijk naar Astrid Joosten en Dieuwertje Blok. In mijn ogen zijn zij prachtig, voorbeelden van hoe ik oud wil worden, met karakter.” Lachend: “Blijkt die pony straks nog een handige functie te hebben ook. Als rimpelverhuller!” Dan serieus: “Ik denk dat botoxgebruik je realiteit verlegt en ervoor zorgt dat je steeds meer gewend raakt aan dat strakke resultaat. Daardoor raakt de werkelijkheid je dubbel zo hard als het spul is uitgewerkt, de rimpels weer verschijnen én je een halfjaar ouder bent. Wel zou ik een bindweefselmassage
willen proberen, maar eerlijk? Het leven zit al zo vol. Ik wil vooral lekker leuke dingen doen met James. In plaats van mijzelf een uur in mijn gezicht te laten knijpen, sport ik liever. Kickboksen en krachttraining. Dat doet net zo goed wonderen voor de doorbloeding en pakt het stresshormoon nog aan ook.”

Liefdesleven van Sandra

Het is bijna tijd om aan de schoolpoort te verschijnen. We praten over Margriets mode-shoot, over haar zoon die steeds meer op haar begint te lijken (“Als je op foto’s zijn blonde krullen wegdenkt, zijn we zowat identiek.”) en over gezinsgeluk. Ooit was er een tijd waarin Sandra openlijk haar liefdesleven deelde in columns. Hoe anders is dat nu? “Ik merkte dat alles wat ik zei over dates of relaties werd verdraaid. Was ik een keer eerlijk, las ik het compleet uit de context gehaald terug op roddelwebsites. Ik won niks met mijn openheid. Toen besloot ik helemaal niets meer te melden over mijn liefdesleven.” Over gezinsgeluk wil ze wel nog iets kwijt: “Als ik zie hoe lief mijn zoon is voor mens en dier, dan word ik week. Hij is zo’n lief, vrolijk jongetje. Ik heb er niet bewust voor gekozen om hem alleen op te voeden, het is uitgegaan met de vader van James. Dan roei je als moeder met de riemen die je hebt. Ik kan leunen op mijn moeder, zusje en vriendinnen als ik aan het werk ben en ben ik er wel in de avond, dan genieten we met z’n tweeën van ons ritueel: samen eten aan tafel, de kaarsjes aan. En dan in bed verhaaltjes verzinnen over de zelfverzonnen kapitein Charles en zijn papegaai. Terwijl James doucht, verzin ik complete avonturen. Daar moet ik creatief in zijn, want dat mannetje is nog kritisch ook.”

Productie | Nicole Gabriëls
Fotografie | Ester Gebuis
Visagie: Marjolijn Muis

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2020-07. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Ook interessant