Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Sacha de Boer over haar moeder: ‘Op onverwachte momenten mis ik haar’

sacha-de-boer-over-haar-moeder-op-onverwachte-momenten-mis-ik-haar.jpg

Tweeëntwintig jaar geleden overleed de moeder van Sacha de Boer (53). “Op onverwachte momenten mis ik haar. Ze genoot van het leven. Als er iemand is die het joie-de-vivre gevoel vertegenwoordigde, was het mijn moeder.”

“Mijn moeder, Jetske Marijke Krabshuis, werd geboren op 31 oktober 1942 in Huis Ter Heide, een dorp vlakbij Zeist. Ze woonde aan de Duinweg 5, herinner ik me, al was er geen strand of duin in de buurt,” vertelt Sacha de Boer. “Mijn moeder woonde daar tot haar twaalfde. Toen gingen haar ouders uit elkaar en verhuisde mijn moeder met haar moeder naar Den Haag. Ook al waren haar ouders gescheiden, mijn moeder heeft daar niet onder geleden. Ze kende een gelukkige jeugd met liefdevolle ouders.”

Modeacademie

“Op haar negentiende trok ze naar Amsterdam. Ze ging Kunstgeschiedenis studeren en deed de Vogue Modeacademie, met als doel: modeontwerpster worden. Ze kreeg hoedenles van Frank Govers en werkte een hele poos voor Max Heymans. Mijn vader studeerde Geneeskunde in de hoofdstad.

De meisjes van de Vogue Studio stonden nogal leuk te boek en op een avond werden die knappe dames van de modeacademie uitgenodigd op het Viator-dispuut van mijn vader. Ze werden verliefd en op foto’s uit die tijd zie je een prachtig mooi, chic stel.”

Trouwjurk

“Toen ze trouwden, ontwierp mijn moeder een geweldig leuke jurk: crème-wit satijn met kant, met halflange mouwtjes en tot op de knie. Heel elegant. De avond voor de bruiloft werkte ze tot na middernacht aan het ontwerp om het te perfectioneren. Er moest waarschijnlijk een klein buikje verhuld worden, want op hun trouwdag was ze drie maanden zwanger van mijn broer Marc. De pumps die ze die dag droeg, werden zwartgeverfd en kreeg ik als 17-jarige. Dat ze te groot waren, deerde me niet. Ik propte gewoon watten in de neus.”

Zandvoort, 3 april 1964. Jetske Marijke Krabshuis en Kees de Boer op hun trouwdag. Jetske draagt haar zelfontworpen trouwjurk.

Eerste camera

“Mijn vader kon al gauw een huisartsenpraktijk overnemen in Weesp. Daar bracht ik mijn jeugd door. Op mijn zevende kreeg ik voor het eerst een fotocamera in handen. Een Agfa Clack van oma. Ik was zwaar onder de indruk en sjouwde het ding overal mee naartoe. Naar Artis bijvoorbeeld. Daar maakte het me niets uit hoeveel leeuwen er ook pronkend rondliepen, ik was vooral gek op een klein, glazen kastje waarin een orkest van mini-speelgoedaapjes op hun trommeltjes sloeg. De foto’s die ik daarvan maakte, ontwikkelde mijn vader in onze kleine doka op zolder.”

Paardrijden

“Mijn halve jeugd bracht ik door op manege Any Dale in Muiderberg, mijn moeder ging mee en zat dan met andere ouders lekker te pimpelen aan de bar. Ik schopte het met mijn lieve pony Ringo tot op het NK, maar op mijn zestiende had ik er ineens genoeg van. Dat vond mijn moeder zo erg dat ze besloot zelf te gaan rijden. Met succes: ook zij deed later mee aan het NK.”

Gezinsvakanties

“De gezinsvakanties gingen naar Frankrijk. Met onze Alpenkreuzer uitvouwtent trokken we het land door. En route zette mijn moeder thee en besmeerde ze stokbrood met Franse kaasjes vanuit het opklapbare keukentje van de Alpenkreuzer.

Mijn moeder genoot van het leven. Van de kindjes van mijn broer en van goede gesprekken met ons en vriendinnen. Ze genoot van lekker eten en een goed glas wijn. Tijdens mijn studietijd in Amsterdam ging ik in de weekenden maar wat graag terug naar Weesp om te genieten van mijn moeders kookkunst. Het allerliefst at ik de tajine met kerriekip.”

Familie de Boer-Krabshuis, geporytretteerd door fotograaf Eddy de Jongh. Van boven naar beneden: Kees, Marc, Jetske en Sacha. Waarschijnlijk in 1972.

Onverwacht overleden

“Mijn moeder overleed 22 jaar geleden in de nacht van 4 op 5 mei. Door allerlei toevalligheden bracht ik de avond, waarvan het later haar laatste bleek te zijn, onverwacht met mijn ouders door. In hun keuken aten we haar fameuze kerriekip. Normaal gesproken zwaaide mijn moeder mij altijd uit tot ik de straat was uitgereden, zelfs als het plensde of sneeuwde. Maar deze avond zat ze zo gezellig met twee poezen op schoot dat ik zei: ’Blijf lekker zitten, ik kom er wel uit’. In de auto vond ik het toch gek dat mijn moeder er niet zwaaiend stond. Dat ze er nooit meer zou staan, wist ik toen nog niet.

De volgende ochtend belde mijn vader: ‘Er is een ramp gebeurd, mama is dood.’ Hoe dan? Er was toch niks aan de hand, ik had haar gister nog gezien? Een verstopping in de kransslagader heeft haar pats-boem in haar slaap doen overlijden.”

Missen

“Op onverwachte momenten mis ik haar. Als ik met de moestuin bezig ben – ze was gek op tuinieren. En tijdens het maakproces van mijn kookboek Joie de Vivre. Als er iemand is die het joie-de-vivre gevoel vertegenwoordigde, was het mijn moeder wel. Ze had dit boek geweldig gevonden.

Ik heb het gemaakt met twee vriendinnen, styliste Janine en journaliste Babs. Janine heeft een oud huis in de Bourgogne en tussen de oude spullen vond ze een kookboekje uit 1873. Dat inspireerde ons tot een nieuw boek, waarin we tien topchefs hun vertolking laten maken van de oude Franse recepten uit dat kookboek. Mijn moeder had het fantastisch gevonden, dat weet ik zeker. Al gaat er voor mij nog steeds níets boven haar kerriekip uit de tajine.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Dit interview met Sacha de Boer verscheen eerder in Margriet 2020-29/30. Dit nummer teruglezen? Ga dan naar Magazine.nl.

Tekst | Nicole Gabriëls
Beeld | Maria Austria, Sacha de Boer, Eddy de Jongh

Ook interessant