Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Sabrina: ‘Een leerling zei: ‘Krijgen we nu echt Nederlands van een Surinaamse vrouw?”

sabrina-een-leerling-zei-krijgen-we-nu-echt-nederlands-van-een-surinaamse-vrouw.jpg

Sabrina Griffith (48) werkt nu dertien jaar in het onderwijs. Ze begon op het vmbo en maakte vorig jaar de overstap naar het mbo, waar ze les in Nederlands geeft. “Wie mij vroeger had gezegd dat ik in het onderwijs zou belanden, had ik waarschijnlijk uitgelachen. In tegenstelling tot mijn zusje moest ik er niet aan denken lerares te worden.”

“Mijn eigen schooltijd was droog en zakelijk; je kwam binnen en ging zitten, je deed je boek open op bladzijde 80 en moest je vinger opsteken als je een vraag had. De leraren vond ik saai en ik had weinig geduld voor opdrachten maken uit een boek, dus ik spijbelde veel. Na het behalen van mijn diploma ben ik als maatschappelijk werker in de jeugdhulpverlening terechtgekomen. Later wilde ik een baan die beter paste bij mijn toen nog jonge gezin. Geen onregelmatige werktijden meer, maar wel het verschil blijven maken voor jongeren. Dus ging ik toch het onderwijs in.”

Nederlands van een Surinaamse vrouw

“Ik vond een baan op het vmbo en beloofde mezelf dat ik het anders ging doen dan hoe ik zelf les had gekregen. Mijn begin daar is onvergetelijk. Op onhandig hoge hakken kwam ik het lokaal binnen. Het was op z’n zachtst gezegd een chaos. Leerlingen zaten onderuitgezakt op stoelen en tafels die overal in de ruimte stonden. In alle ijver zette ik de tafels twee aan twee, zodat ik overzicht had. Er was geen leerling die hielp. Toch kreeg ik de klas snel stil en de eerste vinger ging omhoog. “Ehm mevrouw, mag ik u wat vragen? Krijgen wij nu echt serieus Nederlands van een Surinaamse vrouw?” De hele klas moest lachen en ik ook. Het was zó ontwapenend, dat alle spanning meteen wegviel. Vanaf dat moment was alles bespreekbaar.”

‘Niet je baas of je vriendin, maar je juf’

“Een paar jaar later ging ik naar groene vmbo-school waar ik me mocht richten op de trajectklas; een dynamische, getalenteerde en ook complexe doelgroep. Hier moest de toon meteen worden gezet. Ik ben vrij luid van mezelf en heb geen moeite met streng zijn als het nodig is. Een band opbouwen met je leerlingen is essentieel, maar ik houd de grenzen scherp. Ik zeg altijd; ‘Ik ben niet je baas, maar ook niet je vriendin. Ik ben je juf.’”

‘Elke dag is een grote leerschool’

Elke dag is een grote leerschool, ook voor mij. Leerlingen zijn soms net een spiegel. Het was in die tijd dat er eentje me durfde te vertellen dat mijn harde stem soms pijnlijke herinneringen naar boven brengt. Waardevolle gesprekken waarin ik net zo veel heb geleerd van hen als zij van mij. Ik werk nu op een mbo waar ik ook mentor ben.”

“Met volle teugen geniet ik van deze jonge mensen die de ene keer al zo volwassen en de andere keer nog zo jong zijn. Je hebt op school iemand nodig die in je gelooft. Iemand die je helpt om jouw visie te creëren en om eigenaar te worden van je eigen schoolloopbaan en daarmee hopelijk ook van je eigen leven. Met liefde loop ik die extra mijl voor hen allemaal om ze zo veel mogelijk succeservaringen mee te geven.”

Tekst | Caroline van Mourik
Fotografie | Marloes Bosch

Ook interessant