null Beeld Marloes Bosch en privébeeld. Visagie: Nicolette Brøndsted.
Beeld Marloes Bosch en privébeeld. Visagie: Nicolette Brøndsted.

PREMIUM

Ronald: ‘Nu we al zo lang bij elkaar zijn, begrijpen we elkaar vaak al met één woord of blik’

Hoe is het om de partner van een bekende Nederlander te zijn? Deze week: logistiek manager Ronald Rosier (66), echtgenoot van voormalig Nederlands, Europees én wereldkampioene sprint Nelli Cooman (57).

Buiten mijn bereik

“Ik zat destijds in de bloemenhandel en het leek Nel wel leuk om eens een kijkje te nemen bij zo’n kwekerij. Daar maakten we een afspraak voor. Na afloop van ons bezoek aan de kwekerij zijn we een hapje gaan eten. Dat deden we daarna vaker. Hoe aantrekkelijk ik Nel ook vond, aan meer dan vriendschap durfde ik niet te denken. Zij had zo’n totaal ander leven. Ze stond volop in de belangstelling en kreeg veel aandacht van mannen. Daardoor dacht ik dat ze buiten mijn bereik lag. Ik was al blij dat we vaak konden lachen samen en daarnaast ook best diepgaande gesprekken hadden over het leven en Nels rotsvaste geloof, waar ze veel kracht uit haalt. Ik overigens inmiddels ook. Pas vele maanden later volgde de eerste kus en sloeg de vlam in de pan.”

Dochter Ronéll

“We zijn ondertussen zo’n dikke 27 jaar verder en hebben samen heel wat stormen doorstaan. Nadat ons huwelijk geruime tijd kinderloos bleef, maakte ik tegenover onze huisarts de opmerking dat we kennelijk geen kinderen konden krijgen. Die vond dat onzin en stuurde ons door naar gynaecoloog Arie, die inmiddels een vriend van ons is geworden. Nadat we vijf of zes keer icsi hadden geprobeerd, wilden we ermee nokken. Het vergt zo veel, elke keer die hormooninjecties en dan telkens die teleurstellingen. Arie overtuigde ons ervan het nog één keer te proberen en aan die poging hebben we onze dochter Ronéll (21) te danken. Zij studeert Bewegingswetenschappen in Amsterdam en traint daarnaast zes dagen in de week atletiek. Dat ze in de voetsporen van haar moeder is getreden, is niet iets waar Nel op heeft aangestuurd. Ze heeft Ronéll er juist voor gewaarschuwd dat de topsport-wereld vol afgunst zit. Dat weerhield Ronéll niet. Volgens Henk Kraaijenhof, die Nel vroeger trainde en nu Ronéll begeleidt, heeft ze talent. Als Ronéll in het weekend thuis is, traint Nel haar. Nu Ronéll die keuze heeftgemaakt, steunen we haar uiteraard voor honderd procent.”

Nooit zelfmedelijden

“Als opvoeder was Nel altijd wat strenger dan ik. Zij weet natuurlijk als geen ander hoe belangrijk zelfdiscipline en doorzettingsvermogen zijn. Ruim drie jaar geleden heeft Nel een ongeluk gehad met haar elektrische fiets. Als gevolg daarvan kan ze nog steeds niet autorijden, want ze heeft geregeld last van duizeligheid en hoofdpijnen. Ik zou dan met een aspirientje op bed gaan liggen en hopen dat de pijn overgaat, maar Nel zet de knop om en gaat anderhalf uur wandelen. Zelfmedelijden is haar vreemd en in beweging blijven is uiteraard ook belangrijk. Ik bewonder de positieve manier waarop ze met tegenslag omgaat, maar ik moet haar af en toe wel afremmen. Nel zou bij wijze van spreken wel voor de hele buurt willen koken. Gastvrijheid zit haar in het bloed, maar ik let erop dat ze in haar enthousiasme niet te veel hooi op haar vork neemt.”

null Beeld

Temperamentvolle Surinaamse

“Botsen? Met zo’n temperamentvolle Surinaamse moet je geen ruzie maken, want dan delf je het onderspit.” (lacht) “Natuurlijk hebben we weleens pittige discussies en dan stellen we na afloop vast dat we er allebei anders over denken. Dat moet kunnen. We delen dezelfde normen en waarden, dus over belangrijke zaken zijn we het wel eens. Nu we al zo lang bij elkaar zijn, begrijpen we elkaar vaak al met één woord of blik. Allebei maken we ons geen zorgen over zaken die we toch niet kunnen beïnvloeden. Het leven heeft zo zijn eigen agenda. Dat ondervonden we onder meer in 2007 toen onze moeders op dezelfde dag stierven. We zaten met de begrafenisondernemer aan tafel om de uitvaart van Nels moeder, die die ochtend was overleden, te bespreken toen mijn broer belde met de mededeling dat mijn moeder op sterven lag. Zij overleed diezelfde avond. Met als gevolg dat we maandag het afscheid van Nels moeder hadden, gevolgd door de begrafenis op dinsdag en vervolgens woensdag het afscheid van mijn moeder met donderdag de begrafenis. Een week die we niet snel zullen vergeten.”

Mannelijke fans

“Ik hou ontiegelijk veel van Nel. Ze heeft een ongelooflijk lief en zorgzaam karakter. Onze relatie is allesbehalve een sleur. De passie is nog volop aanwezig. In het begin had ik er moeite mee dat ze zo veel mannelijke fans had, die haar op de raarste tijden belden. Toen ik op een gala-avond even naar de wc ging en terugkwam, zaten er ineens drie mannen bij haar aan tafel. Links en rechts bijna op haar schoot. Dat irriteerde me wel, maar die jaloezie heb ik losgelaten. Anders gaat het ten koste van je relatie. Bovendien vertrouw ik Nel voor duizend procent.”

“Als geboren Amsterdammer is het best apart dat ik de liefde van mijn leven uitgerekend in het Feyenoord-stadion heb ontmoet.” (lacht) “Mijn toenmalige werkgever had daar een skybox met toegang tot de viplounge, een speciale ruimte waar je koffie kunt drinken. En daar zag ik Nel dus. Nadat ik haar vriendelijk gedag zei, raakten we met elkaar in gesprek. Tot op dat moment kende ik haar alleen als die succesvolle atlete die ik op tv had gezien. Ik vond haar een geweldige vrouw. Mooi om te zien en, zo bleek, ook oprecht in anderen geïnteresseerd.”

NELLI EN RONALD

Hoe maak je het goed na een aanvaring? “Met een bos bloemen. Als ik geen tijd heb om bloemen te kopen, probeer ik haar aan het lachen te maken. Als ze er flink de pest in heeft, kost dat extra moeite, maar meestal lukt het wel.”

Wat is typerend voor jullie liefde? “Dat we graag veel sámen ondernemen. Als Nel ergens een uitnodiging voor krijgt, vraagt ze altijd of ze mij mag meenemen.”

Favoriet moment? “Als we aan het eind van de dag samen op de bank ploffen en de open haard aansteken.”

Hier komen we niet uit…“We kunnen nog weleens de draak steken met de rivaliteit tussen Amsterdam, waar ik vandaan kom, en Rotterdam waar Nel lang woonde en nog altijd als wijkregisseur werkt. Soms kan ik opmerkingen maken als: ‘Typisch Rotterdams, dat zou een Amsterdammer nooit doen.’ Onlangs legde ik een A4’tje met Amsterdamse uitdrukkingen op het bed van mijn dochter en schreef erboven: ‘Uit je hoofd leren, graag!’”

Wie kan het best boos zijn? “Nel. Ik ben niet zo snel boos.”

Waar zijn jullie over tien jaar? “Ik hoop dat we hier in ons fijne huis in Nieuwerkerk gezond oud mogen worden. Je hebt natuurlijk niet alles zelf in de hand, maar we doen in elk geval ons best om in conditie te blijven. We proberen dagelijks anderhalf uur te wandelen. Meestal doe ik dat na mijn werk. Zelfs al is het dan al donker, ik probeer dat wel vol te houden.”

Mieke van WijkMarloes Bosch en privébeeld. Visagie: Nicolette Brøndsted.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden