Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Michiel gaat nog steeds uit eten met zijn exen, dat maakt mij onzeker’

relatietherapie-michiel-wil-dingen-alleen-doen.jpg

Deze week in Relatietherapie het verhaal van Tanja (46) en Michiel (51), die sinds twee jaar een relatie hebben. Tanja heeft twee zoons, Bob (19) en Max (16), en Michiel is vader van dochter Sterre (20). Michiel wil ook graag dingen alleen doen met zijn vrienden en dochter, en dat maakt Tanja onzeker.

Uit de praktijk van psycholoog en relatietherapeut Annette Heffels

“Volgens mijn moeder houdt geen enkele man het met mij uit”, zegt Tanja, “want ik ben lastig en veeleisend. Dat gevoel, dat ik lastig ben, heeft ze me altijd gegeven en waarschijnlijk is dat ook zo.”

‘Ik werd gepest omdat ik dik was en goede cijfers haalde’

“Ik had het niet makkelijk op school. Ik werd gepest, omdat ik dik was en omdat ik goede cijfers haalde. Achteraf denk ik dat ik zo mijn best deed voor de meester die ik de drie laatste jaren van de basisschool had. Hij gaf me complimenten als ik het goed had gedaan. Ik heb wel eens wat van dat pesten gezegd tegen mijn meester en hij heeft de pesters daarop aangesproken, maar toen werd ik extra in elkaar geslagen en deden ze het voortaan stiekem zodat hij niks merkte.”

“En ik durfde niks meer te zeggen. Mijn moeder zei dat ik maar van me af moest bijten en dat zij anders wel eens naar school zou gaan. Maar dat wilde ik natuurlijk niet.”

‘Mijn moeder kon niet alleen zijn’

“Mijn ouders zijn gescheiden toen ik een jaar of acht was. Daarvoor was er veel ruzie. Ik dacht altijd dat dat aan mijn vader lag, omdat hij ineens heel kwaad kon worden. Ook tegen mijn broer en mij. Nu denk ik dat mijn moeder die ruzies ook wel uitlokte, omdat ze altijd klaagde. Na de scheiding bleven mijn broer en ik bij mijn moeder, maar we moesten een keer per veertien dagen naar mijn vader. Ik wilde dat niet. Ik was bang voor die buien van hem en ik vond het ook zielig voor mijn moeder dat ze alleen was.”

“Toen mijn broer niet meer wilde gaan na een ruzie met mijn vader ging ik ook niet meer. Mijn vader liet dat zo. Hij had intussen een nieuwe vriendin, dus hij vond het wel best. Ik heb hem later wel gevraagd of hij het niet erg vond en toen zei hij dat we voor hem niet tegen onze zin hoefden te komen. Mijn moeder heeft verschillende relaties gehad. Ze kon niet alleen zijn, maar het liep steeds weer mis als ze een man had.”

‘Hij spreekt nog met z’n ex af’

“Ik denk dat ik datzelfde heb, ook al wil ik absoluut niet op haar lijken. In mijn huwelijk met de vader van de kinderen heb ik alles gedaan om mijn man niet te verliezen. Ik was veel te afhankelijk van hem. Uiteindelijk is het daardoor fout gegaan. Ik ben bang dat het met Michiel ook weer fout loopt. Hij heeft behoefte om dingen alleen te doen of met zijn vrienden.

Hij heeft ook nog veel contact met zijn ex-vrouw en met een vorige vriendin, met wie hij af en toe afspreekt. Mij maakt dat heel onzeker. Ik wil dan steeds bevestiging van hem krijgen dat hij van me houdt en wil van hem weten hoe het dan kan dat hij toch al die dingen wil doen zonder mij. Voor mij is dat een teken dat hij niet echt voor mij gaat. Dus krijgen we daar steeds weer ruzie over en dan ben ik weer bang dat ik hem door die ruzies helemaal wegjaag.”

Lees ook: Relatietherapie: ‘Mijn man verzorgen kost mij zo veel energie’

‘Haar idee van een relatie is dat je alles samen doet’

Michiel: “Tanja’s idee van een relatie is dat je alles samendoet. Ik vind het leuk om dingen samen te doen, maar ik had ook al een leven voor ik Tanja leerde kennen. Dat wij nu een relatie hebben, betekent niet dat ik alle andere mensen, die ik vaak al van mijn studententijd ken, moet laten vallen.

Ik sport veel: ik voetbal al twintig jaar met een clubje vrienden en ik heb drie fietsmaten. Het geeft voortdurend spanning tussen Tanja en mij als ik daarmee afspreek. Volgens haar hebben we al zo weinig tijd samen omdat we beiden en baan hebben en dan gaat een deel van ‘ons’ weekend – eens in de veertien dagen, als haar jongens bij hun vader zijn – ook nog hieraan op. Zo ervaart ze dat.”

‘We hebben drama als ik met mijn exen uit eten ga’

”Voor haar voelt dat alsof ik de voorkeur geef aan tijd met mijn vrienden boven haar. Dezelfde of ergere drama’s hebben we als ik iets ga eten met mijn ex-vrouw of met een vroegere vriendin, met wie het al jaren uit is en die zelf ook een andere relatie heeft. Voor Tanja kan dat absoluut niet.

Ik moet als het ware voortdurend bewijzen dat zij de belangrijkste is en eigenlijk de enige. Zij komt absoluut op de eerste plaats. Ik zeg dat vaak genoeg tegen haar, maar het lijkt gewoon niet bij haar binnen te komen. Ze ziet overal bewijzen voor wat ze toch al denkt: namelijk dat ik ‘niet echt voor haar ga’, zoals zij dat noemt.”

‘Voor mij is het belangrijk dat je ook dingen hebt voor jezelf’

“Dit speelt al vanaf het begin van onze relatie, maar het lijkt wel erger te worden. Eerst ging het erom dat ik niet meteen wilde samenwonen. Ook al brachten we heel veel tijd samen door, toch vond ik het belangrijk om mijn eigen huis aan te houden. Toen mijn vorige relatie stuk liep, bleef mijn ex-vrouw in ons huis wonen en het was voor mij lastig om een betaalbare woning te vinden. Ik heb toen een tijd bij mijn ouders ingewoond, wat bepaald geen ideale situatie was, zeker ook niet voor mijn dochter.”

“Zij woont intussen met haar vriend in mijn huis. Ik woon bij Tanja en we denken erover samen iets anders te kopen, maar omdat het op het moment zo moeilijk loopt tussen ons, vind ik dat lastig. De voortdurende scenes over het feit dat ik ook tijd voor mezelf nodig heb, slopen me. Voor mij is het belangrijk dat je naast je relatie met elkaar ook dingen hebt voor jezelf. Ik zou dat Tanja ook gunnen, maar zij lijkt daar geen behoefte aan te hebben.’”

Lees ook: Relatietherapie: ‘Alles is voor hem belangrijker dan ik’

‘Tanja heeft zich nooit veilig gevoeld in relaties’

Annette Heffels: “Voor Tanja is het moeilijk om te geloven dat zij de moeite waard is en dat anderen echt om haar geven en bij haar zullen blijven. Bij haar is sprake van een hechtingsstoornis. Ze klampt zich angstig aan mensen vast, omdat ze ervan uitgaat dat ze uiteindelijk toch weer verlaten wordt. Ze heeft zich vanaf haar vroege jeugd nooit veilig gevoeld in relaties. Haar moeder was een vrouw die zelf veel tekort was gekomen en die van haar ouders weinig liefde had gehad.

Ze zorgde wel voor haar Tanja, maar kon haar weinig warmte geven. Ze zag haar vooral als een last. Tanja’s vader vertrok toen ze nog jong was en deed weinig moeite om het contact met haar vast te houden. Op school voelde ze zich niet veilig omdat ze door de andere kinderen niet werd geaccepteerd, werd gepest en werd geslagen. Ze ontvluchtte op haar twintigste het geklaag en de zwaarte van haar moeder en ging samenwonen met de vader van haar zoons.”

Wanhopig

“Toen die relatie stuk liep, omdat hij verliefd werd op een ander, was ze wanhopig. Vanwege haar kinderen moest ze verder en dat heeft ze knap gedaan. Na een vrij korte periode ging ze via internet daten en had een paar relaties met mannen die zelf hun eigen problemen hadden en haar weinig zorg en veiligheid konden bieden. Zij waren nog verwikkeld in een moeizame scheiding, ze dronken, hadden financiële problemen. Hoewel Tanja haar uiterste best deed om hen te redden, lukte dat niet.”

‘Te mooi om waar te zijn’

“Toen ze Michiel tegenkwam leek dit voor haar te mooi om waar te zijn: een man die lief voor haar was en zorgzaam, die een goede baan had en die het prima kon vinden met haar zoons. In de eerste periode van de relatie, toen ze nog verliefd waren, had ze de voorzichtige droom dat dit misschien wel eens goed zou kunnen gaan. Tegelijk werd de angst steeds groter dat zo’n bijzondere man uiteindelijk niets in haar zou kunnen zien en dat hij haar zou verlaten.

Toen ze elkaar langer kenden en de verliefdheid logischerwijs overging in een wat minder gepassioneerd houden van, laaide haar hechtingsangst weer op. Er volgden ruzies, verwijten en tranen omdat ze allerlei aanwijzingen zag dat de liefde van Michiel minder werd. Tegelijk zag ze zelf ook dat juist dit vastklampen, afgewisseld met boosheid en wanhoop, ervoor zorgde dat hij afstand van haar nam.”

Therapie: terug naar het verleden

“In de therapie was het niet voldoende om te werken aan de relatie. We moesten terug naar het verleden en naar de onveiligheid en de affectieve verwaarlozing waardoor Tanja niet het vertrouwen in zichzelf en in andere mensen had kunnen opbouwen dat nodig is om zich te verbinden met een ander. Ze ging begrijpen en ervaren dat de heel normale behoeften die vervuld moeten worden om een kind te laten opgroeien tot een gezonde en gelukkige volwassene, hadden ontbroken in haar leven.

Daardoor werd telkens weer de angst opgeroepen in de relatie met Michiel, dat ook hij haar zou afwijzen en verlaten. Door de therapie en vooral door de liefde van Michiel kon ze ervaren dat de pijn over het gemis aan liefde en stabiliteit in haar leven kon worden genezen. Ze kon zich veilig voelen bij hem, zonder zich vast te klampen.”

Annette Heffels

Annette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd en de afbeelding bovenaan is ter illustratie.

Tekst | Annette Heffels
Beeld | Getty Images

v

Ook interessant