Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Als ik iets wil kopen wordt me dat nog net niet verboden’

relatietherapie-als-ik-iets-wil-kopen-wordt-me-dat-nog-net-niet-verboden.jpg

Roel (45) vindt dat zijn vrouw Susan (40) veel te makkelijk geld uitgeeft. Dat leidt ertoe dat hij al haar uitgaven wil controleren en becommentariëren. “Susan heeft geen idee wat er op onze rekening staat en hoeveel we elke maand uitgeven. Ik wil haar daar meer bewust van maken.”

Uit de praktijk van Annette Heffels

“Als wij ruzie hebben, gaat het altijd over geld”, zegt Susan. “Roel wil niets liever dan sparen. Hij heeft het er altijd over dat we reserves moeten opbouwen. Hij ziet daarbij allerlei rampen voor zich. Dat er een grote reparatie aan het huis moet worden uitgevoerd of dat een van ons zijn baan verliest. Natuurlijk kun 
je nooit zeker zijn over wat er in de toekomst gebeurt, maar de dingen die hij noemt zijn op z’n minst onwaarschijnlijk. Terwijl dat geld oppotten van hem wel voorkomt dat we nu een leuk leven kunnen hebben. ”

Eindeloos overleg

“Elke aanschaf leidt 
namelijk tot eindeloos overleg of het wel echt nodig is en onderzoek op internet en bij consumentenorganisaties waar je het goedkoopst uit bent. Als ons zoontje Tijn nieuwe kleding of schoenen moet hebben, of als ik iets voor mezelf wil kopen, wordt me dat nog net niet verboden.”

“Dat zou ik ook niet accepteren, maar ik moet dan daarna wel weer een keer met hem naar onze bankafschriften kijken en nagaan wat we die maand hebben uitgegeven en waarom, en aanhoren dat het volgens hem minder kan en moet. Hij begrijpt bijvoorbeeld niet dat je in een gezin met drie mensen meer dan honderd euro per week uitgeeft aan eten. Volgens hem zijn er mensen die het met minder moeten doen. Dat zal best, maar voor ons geldt dat niet. We werken er hard voor en ik vind dat we daar dan ook van mogen genieten.”

‘Ik ben minder gaan werken’

“Ik ben na de geboorte van Tijn minder gaan werken. Van een fulltimebaan ben ik toen teruggegaan naar twintig uur 
per week. Ook omdat ik anders zó veel kwijt zou zijn aan kinderopvang dat het nauwelijks zin had om te werken. Bovendien wilde ik er voor mijn kind zijn. We hebben er lang over gedaan 
om zwanger te worden en het voelt 
onnatuurlijk om Tijn vervolgens een groot deel van de week weg te brengen.”

‘Ik moet overal bonnetjes van inleveren’

“Op dit moment is Roel dus de belangrijkste kostwinner en hij lijkt daaraan 
de conclusie te verbinden dat hij daarom ook mag bepalen hoeveel er wordt 
uitgegeven en waaraan. Ik moet overal bonnetjes van meenemen en inleveren, zodat hij dat kan vergelijken met wat er van de rekening af is gegaan. Dat klopt natuurlijk nooit, want ik heb niet overal bonnetjes van.”

“Ik vraag ze niet of ik raak ze kwijt. Ik weiger ook om op die manier te leven. Hij mag dan meer buitenshuis werken en meer verdienen, maar ik zorg grotendeels voor het huishouden en voor onze zoon. Dat is onbetaald werk, maar wel heel belangrijk. Maar het lijkt alsof hij dat totaal niet ziet en waardeert.”

Lees ook: Relatietherapie: ‘Ze zegt steeds vaker dat ze voor de trein wil springen’

‘Ze verwijt mij dat ik ons niks gun’

“Susan verwijt mij dat ik overdreven zuinig ben en ons niks gun”, zegt Roel. “Ik vind dat zeer onterecht. Zij wil niet zien dat onze inkomsten flink zijn 
verminderd sinds we een kind hebben. Niet alleen omdat Susan nog maar voor de helft werkt, waar ik achter sta, maar ook omdat we nu maandelijks veel geld moeten betalen voor kinderopvang.”

“Bovendien groeit een kind natuurlijk ook en heeft het steeds nieuwe kleren en schoenen nodig. Voor Susan moet dat merkkleding zijn, terwijl zo’n kind er na een paar maanden alweer uit is gegroeid. En dan hebben we vijf jaar geleden ook nog een huis gekocht, waar op termijn nog het een en ander aan moet gebeuren en daar moeten we geld voor reserveren.”

‘Ze heeft geen idee wat er op onze rekening staat’

“Volgens Susan vind ik dat ik mag bepalen waar we geld aan uitgeven, omdat ik de kostwinner ben. Ik vind het pijnlijk dat ze mij afschildert als iemand die haar niks gunt en die steeds zeurt over geld. Ik vind het helemaal niet prettig om 
altijd de rem erop te zetten, maar voel me daar wel toe gedwongen. Susan is namelijk te makkelijk met geld.”

“Als ze iets ziet wat ze wil hebben, koopt ze dat, zonder zich af te vragen of we het nodig hebben en of we er geld voor hebben. 
Ze heeft geen idee wat er op onze 
rekening staat en hoeveel we uitgeven. 
Ik vraag vaak of ze samen met mij wil doornemen wat er maandelijks wordt uitgegeven, maar daar heeft ze nooit zin in.”

Meer inzicht krijgen

“Mijn vraag om bonnetjes mee te nemen is niet bedoeld als controle, maar om haar meer bewust te maken van wat ze uitgeeft. Volgens haar heb ik geen idee hoe duur alles is. Dat klopt misschien, omdat zij degene is die de meeste boodschappen doet. Maar op deze manier wil ik er juist meer zicht op krijgen en misschien ga ik dan ook zien dat er meer huishoudgeld nodig is.”

“Overigens mag ik de term huishoudgeld niet gebruiken van Susan. Volgens haar verdienen we geld en is dat van ons 
allebei en mogen we daar ook allebei over beschikken omdat we beiden onze bijdrage leveren aan het gezin. Ik met 
betaald werk en zij met een combinatie van betaald en onbetaald werk.”

‘Het is ook niet nodig’

“Ik zou daarin mee kunnen gaan als zij zich dan ook medeverantwoordelijk voelt voor het verstandig omgaan met dat geld. Susan heeft altijd alles gekregen of kunnen kopen wat ze wilde. Volgens mij rekent ze erop dat haar 
ouders bijspringen als wij voor onverwachte kosten komen te staan. Maar ik wil niet op die manier afhankelijk zijn 
en het is ook niet nodig.”

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Verschillen

In elke relatie zijn er verschillen in 
behoeften, karaktereigenschappen en inzichten van partners. Soms is juist 
dat de reden dat twee mensen zich tot elkaar aangetrokken voelden. Als het in de relatie lukt om die verschillen te overbruggen door daarover te praten 
en geregeld toe te geven, is dat geen probleem.

Lukt het echter niet om 
een oplossing te vinden, dan kan een 
tegenstelling steeds groter worden en schroeven beide partners zichzelf en 
elkaar steeds meer vast in hun standpunt. Dat is gebeurd in de relatie van Susan en Roel. Zelfs zó dat ze de eigenschappen die ze bij elkaar afkeuren juist versterken.

Beschuldigen en niet luisteren

Naarmate Roel meer pogingen doet om te sparen en het volgens hem onverantwoorde uitgavenpatroon van Susan onder controle te krijgen, gaat zij zich minder aantrekken van zijn zorgen over hun financiën. Ze neemt zijn protesten niet meer serieus en laat zich daardoor niet afremmen. Ze weigert zelfs om zich te verdiepen in hun 
financiële situatie.

Door haar zorgeloze opstelling krijgt Roel steeds meer het gevoel dat hij als enige verantwoordelijk is en dus probeert hij zijn controle te versterken, waarna Susan hem beschuldigt van krenterigheid. Gesprekken over dit onderwerp lopen vast, omdat ze 
elkaar beschuldigen en niet luisteren naar de ander omdat ze denken allang 
te weten wat die gaat zeggen.

Emoties

In onze gesprekken onderzoek ik de emotie die onder de ergernis en boosheid zit, die ze voortdurend uiten. 
Bij Roel is dat oprechte bezorgdheid en de angst dat hij zal falen in zijn verantwoordelijkheid voor zijn gezin als ze in financiële problemen komen. Susan voelt zich door hem niet gewaardeerd 
en gerespecteerd in haar zorg voor het gezin en niet geliefd, omdat ze het 
gevoel heeft dat hij haar niets gunt.

Erkenning en waardering

Het kost moeite om Susan en Roel echt naar elkaar te laten luisteren en te laten voelen dat ze beiden op een andere manier proberen hun gezin te beschermen en om erkenning en waardering te 
krijgen van de ander. Als ze dat van 
elkaar hebben kunnen horen en voelen, is er een uitgangspunt om het verschil van inzicht in het omgaan met het 
gezinsinkomen op te lossen.

Twijfels

Tot dat 
moment ging het inkomen van beiden op een rekening die door Roel werd 
beheerd. Ze spreken nu af dat het inkomen van Susan op een eigen rekening komt waaraan Roel een bepaald bedrag toevoegt en dat zij daarvan kosten voor huishouden en kleding betaalt, ongecontroleerd en naar eigen inzicht. 
Roel heeft zijn twijfels, maar ze blijkt na drie maanden proefdraaien nooit rood te staan en het scheelt heel veel boosheid en wrok ten opzichte van elkaar.

Annette HeffelsAnnette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-45. Je kunt deze editie hier nabestellen

Ook interessant