Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Ik vind haar niet meer aantrekkelijk als vrouw’

relatietherapie-niet-aantre.jpg

“We willen het toch weer samen proberen”, zegt Monique. “O”, zeg ik en hoop dat het neutraal klinkt. Want aan dit besluit is veel voorafgegaan. Na een moeizame poging tot therapie besloot Alex zijn gezin te verlaten en dat leek hem een goed idee. Alex was ontevreden in de relatie en Monique doodongelukkig.

Verhaal uit de praktijk van psycholoog en relatietherapeut Annette Heffels.

“Ja, misschien vind jij het onverstandig,’’ reageert Monique nu. “Omdat Alex er duidelijk over was dat hij niet meer van me houdt en dat ik moest veranderen, niet hij. Maar hij heeft gemerkt dat hij zijn gezin mist. Hij hoeft niet zo nodig te scheiden heeft hij gezegd. Hij mag terug naar huis komen, maar dan moet hij mij accepteren zoals ik ben en ik moet hem accepteren.”

Financieel zwaar

“Ik heb wel getwijfeld, maar ik vind het ontzettend moeilijk om het allemaal alleen te doen. Financieel ga ik er enorm op achteruit. Alex verdient goed en omdat hij zo handig is, hebben we een huis kunnen kopen dat hij helemaal heeft opgeknapt. Ik woon daar nu nog met de kinderen, hij heeft een appartement gehuurd. Maar ik kan me het huis straks niet veroorloven. Dus het moet verkocht worden, of Alex moet erin blijven wonen. Ik moet dan wat huren.

Maar als ik kijk wat ik kan huren en hoe duur dat is, dan wordt het financieel heel zwaar. En Alex heeft al gezegd, dat ik van hem geen cent meer krijg dan hij wettelijk verplicht is. Ik vind het bovendien moeilijk om de kinderen uit hun huis en uit hun vertrouwde buurt te halen. Daan heeft al gezegd dat hij echt niet wil wonen in de buurt waar ik iets betaalbaars zou kunnen huren. Natuurlijk heb ik hem uitgelegd dat ons huis voor mij te duur is, maar hij is natuurlijk puber en gewoon kwaad dat zijn leven zo veranderd is. Hij weet wel dat Alex vaak woedeaanvallen had, maar dat was vooral tegen mij.”

Dik, lelijk en saai

“Ik heb altijd geprobeerd de kinderen daar zoveel mogelijk tegen te beschermen. Voor de kinderen was de scheiding iets dat ze toch niet echt zagen aankomen. Dat hij andere relaties had naast mij… Dat hij van die vernederende opmerkingen kon maken, zeker als hij wat gedronken had… En dat hij seks eiste op een manier die ik niet wilde en waar hij me allemaal voor uitmaakte als ik dat niet kon… Dat heb ik uiteraard verborgen voor de kinderen. Hij vond en vindt dat ik hem dwing zijn heil bij anderen te zoeken, omdat hij bij mij niet terecht kan. Hij vond me dik, lelijk en saai en dat begon ik na een tijdje zelf ook te geloven.”

Spijt

”Ik hoopte dat ik me opgelucht zou voelen als ik met de kinderen op mezelf zou wonen, maar dat is niet zo. Verschrikkelijk vind ik het. Ik moet steeds denken aan de tijd dat het nog goed ging tussen ons en dan blijf ik me maar afvragen wat er mis ging, wat ik verkeerd heb gedaan. Want we hielden echt van elkaar, maar Alex lijkt echt veranderd. Hij zegt dat hij spijt heeft van de dingen die hij gezegd heeft.’’

Niet gelijkwaardig

“We hebben beiden fouten gemaakt”, reageert Alex. “De fout van Monique is geweest dat zij na de geboorte van de kinderen stil is blijven staan terwijl ik me verder ben blijven ontwikkelen. Monique is niet dom, maar ze heeft totaal geen ambitie en buiten het gezin ook niet veel belangstelling. Zij is niet echt een gelijkwaardige gesprekspartner voor mij.”

‘Ik ben het buiten de deur gaan zoeken’

“Kijk, Monique is een geweldige moeder, dat heb ik altijd gezegd, maar sinds de kinderen er zijn is al haar aandacht naar hen toe gegaan. Wat seks betreft: daarin is ze altijd nogal preuts geweest en weinig bereid om te verkennen hoe je het wat spannender kunt maken. Eigenlijk vond ze er na de kinderen niet veel meer aan, maar ik had wel mijn behoeftes. Dus ben ik dat buiten de deur gaan zoeken. Zij had daar moeite mee, dus hadden daar regelmatig toestanden over. Maar ze deed aan de andere kant geen enkele moeite om te zorgen dat ze er een beetje aantrekkelijk en sexy uit bleef zien. Ze is na Daan en Jolie minstens tien kilo zwaarder geworden, terwijl ze weet dat ik afknap op dikke vrouwen. Zeker als ze er dan ook nog bijlopen in van die zakkige, vormeloze kleding waar Monique een voorkeur voor heeft. Ik snap niet dat je je zo kunt laten gaan, maar goed: zo is ze nu eenmaal.”

Huiselijkheid

”Ik heb me gerealiseerd dat ze ook haar goede kanten heeft en dat ik haar op een bepaalde manier ook wel mis. Ik mis de huiselijkheid en ik mis de kinderen. Door mijn werk heb ik geen regelmatig leven, dus is het moeilijk om af te spreken met hen en dan verwatert het contact.
Mijn voorstel is dus dat ik terugkom naar huis en dat we elkaar meer accepteren zoals we zijn. Ik weet dat ik degene was die er genoeg van had en die is vertrokken. Ik had toen ook iets met een ander, maar had nooit het plan om met die vrouw verder te gaan.”

‘Ze voelt meer als een kameraad’

“Ik ga echter niet beloven dat ik voortaan eeuwig trouw zal blijven. Zeker, ik geef om Monique, ze is de moeder van mijn kinderen en ze is ook naar mij toe heel zorgzaam, maar mijn gevoelens voor haar zijn veranderd. Ik vind haar niet meer aantrekkelijk als vrouw, ik zie haar meer als kameraad. Dus mijn voorstel is dat we samenwonen, maar allebei ook ons eigen leven kunnen leiden. Voor haar en voor mijn kinderen heeft dat het voordeel dat we dezelfde levensstandaard kunnen aanhouden en dat zij in ons huis kan blijven wonen en mijn kinderen niet in zo’n achterafbuurt hoeven op te groeien. Het lijkt me voor iedereen de beste oplossing.”

Kille overeenkomst

”De eerste vraag die bij mij opkomt is of Monique het zelfde bedoelt met: ’We gaan het weer proberen samen’ als Alex met zijn voorstel om: ‘samen te wonen maar elk ons eigen leven te leiden’”, zegt therapeute Annette Heffels. “Wanneer ik hun vraag om concreter te maken wat de ‘regels’ zijn in hun nieuwe samenlevingsverband blijft dit vrij vaag. Ik denk dat Alex bedoelt dat hij de vrijheid wil hebben om seksuele relaties met anderen aan te gaan en dat Monique hoopt dat het weer meer zoals vroeger zal worden. Beiden lijken echter niet erg bereid om hier duidelijker over te worden. Waarschijnlijk bang om onder ogen te zien dat het wel een erg zakelijke en kille overeenkomst is. Monique levert zorg en krijgt daarvoor financiële zekerheid en Alex vraagt in ruil daarvoor een open relatie.”

Nooit goed genoeg

“In de gesprekken die ik eerder samen met hen heb gehad, vond Alex dat verdere gesprekken geen zin hadden, omdat de relatie ‘op’ was. Hij voelde niets meer. Monique reageerde hier paniekerig op. Ze was als kind al onzeker en verlegen en groeide op tot een vrouw met weinig gevoel van eigenwaarde. Door de denigrerende manier waarop Alex met haar omging was dit broze zelfvertrouwen verder afgebroken.

De eisen die Alex stelde op seksueel gebied, zowel wat de frequentie als de manier van vrijen betrof, riepen bij Monique afkeer op, maar uit angst om Alex te verliezen probeerde ze hem tegemoet te komen. Het was echter in zijn ogen nooit goed genoeg en hij liet haar op een vernederende manier weten dat ze als vrouw niks voorstelde.”

Beschadigde jeugd

“Ik probeerde steeds voor ogen te houden dat Alex een man is die in zijn jeugd beschadigd was door een liefdeloze opvoeding. En dat hij van daaruit bang is om te falen en verlaten te worden. Dat maakt het (enigszins) begrijpelijk dat hij bevestiging en bewondering afdwingt onder andere, maar niet alleen, op seksueel gebied en dat hij woedend reageert als hij hierin wordt afgewezen.

“Dit paar is een voorbeeld van een ongelukkige match. De onzekerheid van Monique wordt versterkt door zijn vreemdgaan en vernederingen. Alex overschreeuwt zijn verlangen naar liefde en verbondenheid en zal het daardoor nooit vervuld krijgen.”

Ongelukkig

“Ik probeer met hen te onderzoeken of deze ‘zakelijke overeenkomst’ waarin ze huis en financiën delen, voor de buitenwereld een stel blijven en samen de kinderen groot brengen, beter is dan een scheiding. Ze denken van wel. Voor Monique is het leven alleen met de kinderen, waarbij ze rond moeten komen van een minimuminkomen, een schrikbeeld. Ze is ervan overtuigd dat er nooit meer iemand zal zijn die met haar verder wil. Voor Alex riep het thuiskomen in een eenzaam appartement, zonder een gezin en zonder iemand die zorgde, de herinnering op aan een kille jeugd.

Ik had hun beiden, en eerlijk gezegd vooral Monique, meer gegund, maar zij kiezen hiervoor.”

Tekst | Annette Heffels

Beeld | Shutterstock

Meer lezen?

Vier simpele manieren om de vonk weer terug te krijgen in je relatie

M19 Cover

 

Dit artikel verscheen in 19/2019Wil je het hele nummer graag lezen? Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl of lezen via Blendle.

 

 

Ook interessant