Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Mijn man is bijna een jaar lang vreemdgegaan met een kennis’

relatietherapie-mijn-man-is-bijna-een-jaar-lang-vreemdgegaan.jpg

Deze week in Relatietherapie: Miriam (56), getrouwd met Nico (58), ouders van Sasha (20) en Robin (18). Volgens Miriam investeert Nico niet genoeg in hun relatie én hij is bijna een jaar lang vreemdgegaan. Deze therapie ziet zij als zijn laatste kans, anders wil ze alleen verder gaan.

Uit de praktijk van psycholoog en relatietherapeut Annette Heffels

Miriam: “Ik heb tegen Nico gezegd dat therapie onze laatste kans is en dat hij dit moest regelen. Ik vond dat hij nu maar een keer de verantwoordelijkheid moest nemen, uiteindelijk zijn we door zijn schuld in deze ellende beland. Als hij dit niet gedaan had, dan was het voor mij duidelijk geweest. Dan kon ik net zo goed alleen verder, want hij wil kennelijk niet investeren in de relatie.”

‘Hij is vreemdgegaan’

“Ik heb al veel eerder gezegd dat we in therapie moesten. Meteen al nadat ik erachter was gekomen, vier jaar geleden, dat hij vreemd was gegaan. Hij vond dat niet nodig. Hij vond dat we het zelf moesten oplossen. Hij had voor mij gekozen, hij had gezegd dat het hem speet en dat het nooit meer zou gebeuren, dus dat moest maar genoeg zijn.”

“Voor mij was dat niet genoeg. Toen ik die mailtjes ontdekte van haar naar hem en van hem naar haar, toen had ik het gevoel dat de grond onder mijn voeten wegzakte. Als het een onenightstand was geweest met iemand die ik niet kende, dan had ik er misschien nog begrip voor kunnen hebben, maar dit heeft bijna een jaar geduurd.”

Vertrouwen kapot gemaakt

“Een jaar waarin hij mij belogen heeft, stiekem met haar heeft afgesproken in een hotel, of bij haar thuis als haar man weg was. Ik kreeg dan te horen dat het druk was op zijn werk, dat hij dingen moest afronden voor de volgende dag. Ik had dan met hem te doen, was bezorgd omdat hij het zo druk had.”

“Ik merkte wel dat er iets was, vond hem teruggetrokken en afwezig, maar ik dacht dat dat allemaal te maken had met problemen op zijn werk. Dat hij zo glashard kon liegen had ik nooit gedacht en dat maakt ook dat ik hem nooit meer kan geloven. Ik had altijd het gevoel dat we elkaar blind konden vertrouwen, zag dat als de basis van onze relatie en dat vertrouwen heeft hij kapot gemaakt.”

Belangrijke details

“Niet alleen het vertrouwen in hem, trouwens, maar ook dat in mezelf. Dat ik zo naïef ben geweest en me zo voor de gek heb laten houden. Wat ik ook zo erg vind, is dat hij het gedaan heeft met iemand die ik ken, die in onze kennissenkring zit. Zat, want ik heb haar natuurlijk meteen gebeld en ik heb haar man, die ook van niks wist, ingelicht.”

“Dat nam Nico me nog kwalijk ook, waardoor ik helemaal het idee had dat hij zich meer druk maakte om haar dan om mij en zijn eigen huwelijk. Hij wil mij tot op de dag van vandaag niet vertellen wat er precies gebeurd is: hoe vaak ze met elkaar naar bed zijn geweest, wanneer en waar. Volgens hem is dat niet belangrijk, maar ik moet het weten om het te begrijpen. Anders kan ik niet verder met hem.”

Lees ook:
Relatietherapie: ‘Mijn moeder wil het liefst alles samendoen’

Schuldgevoel

Nico: “Ik begrijp heel goed dat Miriam woedend was op mij, toen ze erachter kwam wat er gebeurd was. Ik heb niet alleen haar enorm teleurgesteld, maar ook mezelf. Ik heb mezelf nooit gezien als iemand die tot bedrog en ontrouw in staat was. Ik weet niet wat me bezielde. Ik heb me daar van het begin af aan heel schuldig over gevoeld.”

“Ik besef meteen dat dit niet mocht en niet kon en dat ik ermee moest stoppen. Ik wil het op geen enkele manier goedpraten, maar ik heb het geheim gehouden omdat ik steevast van plan was om ermee te stoppen. Ik hield mezelf voor dat Miriam het dan niet zou hoeven te weten en er geen verdriet van zou hebben. Natuurlijk is dat verkeerd, dat besef ik nu ook. Doordat zij er zelf achter is gekomen heb ik haar nog veel meer pijn gedaan.”

Bezinning

“Waarom ik ondanks mijn voornemen om ermee te stoppen toch steeds weer afsprak, kan ik niet goed uitleggen. Ik vond dat ook moeilijk naar Anne, die andere vrouw. Zij wilde niet stoppen. Ze wilde, denk ik, eigenlijk scheiden en een relatie met mij. Ik voelde me daardoor ook naar haar verantwoordelijk en schuldig. Kennelijk had ik haar een verkeerd idee gegeven over mijn bedoelingen. Ik heb wel tegen haar gezegd dat ik mijn huwelijk niet wilde stuk maken, maar zij reageerde daar heel emotioneel op en wilde dan weer afspreken om het erover te hebben wat ons contact dan voor mij betekende.”

“Natuurlijk vond ik het in het begin spannend en voelde ik me gevleid dat ze zo duidelijk liet merken dat ze me aantrekkelijk en interessant vond. Maar dat was in het begin. Ik kwam al snel tot bezinning, maar zij accepteerde dat niet. Uiteindelijk was ik bijna opgelucht dat Miriam het ontdekte, want toen was het meteen duidelijk dat dit moest stoppen.”

Verwijten en vragen

“Misschien heb je de indruk uit Miriams verhaal dat ik er daarna niet met haar over wilde praten. Dat is niet zo. Ik denk dat we er wel honderd gesprekken over hebben gehad. Ik heb minstens zo vaak gezegd dat het volledig mijn schuld was, dat het me oprecht speet en dat het nooit meer zou gebeuren. Ik heb zo veel mogelijk al haar vragen beantwoord, maar er waren ook dingen die ik niet meer precies wist en waarvan ik ook vond dat het haar en ons niet zou helpen om dat allemaal uit te spitten.”

“Ik begrijp dat ze tijd nodig heeft om mij weer te kunnen vertrouwen. Maar het is inmiddels vier jaar geleden en minstens een keer per week komt ze weer met haar verwijten en vragen. Ze blijft boos en blijft me op afstand houden. Ik weet niet meer wat ik nog kan doen om het goed te maken. Inmiddels ben ik genoeg gestraft en heb ik genoeg mijn spijt betuigd en boete gedaan. Het is niet wat ik wil, want ik hou van Miriam, maar als ze mij echt niet kan vergeven dan moeten we misschien inderdaad hiermee stoppen, want zo maken we elkaar doodongelukkig.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

De therapie

Annette Heffels: “De woede van Miriam laait onmiddellijk weer op als ze praat over de ontrouw van Nico. Het lijkt alsof die woede haar beschermt tegen de pijn, het verdriet en de angst die er ook zijn en die veel moeilijker te verdragen zijn. Ze reageert ook met boosheid op mij, wanneer ik iets zeg dat ze opvat als begrip voor de onmacht van Nico.”

“Het voordeel van die woede is dat ze minder pijn voelt, maar het nadeel is dat ze op die manier Nico steeds verder van zich wegjaagt, terwijl ze niets liever wil dan weer voelen dat hij van haar houdt en dat ze veilig is bij hem. Zo bang is ze, dat ze opnieuw gekwetst zal worden, als ze hem dichterbij laat komen.”

Blind vertouwen

“Ze is niet alleen het vertrouwen in hem kwijt, maar ook het vertrouwen in relaties en vriendschap in het algemeen en vooral het vertrouwen in zichzelf. Hoe kan het dat ze niet door heeft gehad wat er speelde. Achteraf ziet ze allerlei signalen, maar ze heeft blind vertrouwd op Nico.”

“Het feit dat dit haar zo onderuit heeft gehaald, heeft niet alleen te maken met Nico’s ontrouw, maar ook met het feit dat hij degene was die de verwaarlozing uit haar jeugd grotendeels had genezen. Een jeugd met ouders die er niet waren voor haar omdat ze te zeer met hun eigen problemen bezig waren, had haar het gevoel gegeven dat ze er niet toe deed. In haar huwelijk met Nico voelde ze zich gezien en geliefd door hem, en dat gevoel is ze nu kwijt.”

Luisteren

“Als ik haar vraag wat ze nodig heeft van Nico om hem te vergeven en weer toe te staan dat hij haar aan mag raken en kan troosten, zegt ze dat hij haar, steeds als ze erover praatten, gerust wilde stellen en het af wilde sluiten. Ze had echter nog nooit gevoeld dat hij echt begreep wat bij haar beschadigd was.”

“Ik hoor Nico machteloos zuchten als ik hem vraag of hij nog een keer op dit trauma van Miriam terug wil komen, maar dat hij in dit gesprek alleen maar moet luisteren en trachten te begrijpen, zonder zich te verdedigen of haar gerust te stellen.”

‘Elkaar terug vinden’

“Miriam help ik om niet alleen haar woede, maar vooral ook haar angst en verdriet te uiten. Ik merk dat het Nico aangrijpt om haar pijn te zien en toe te laten. Ik zie dat hij waarschijnlijk voor het eerst echt luistert naar haar en niet vooral bezig is met zijn eigen schuldgevoel en schaamte.”

“Belangrijker is dat ook Miriam dit voelt. Als hij uiteindelijk vraagt of hij haar mag vasthouden, kruipt ze bij hem weg, waarna hem de tranen over de wangen lopen. Het is na vier jaar het begin van de weg die ze moeten afleggen om elkaar terug te vinden.”

Annette Heffels

Annette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd en de afbeelding bovenaan is ter illustratie.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Annette Heffels
Beeld | Getty Images

Deze week ligt Margriet 12 in de winkel, met Bibian Mentel als gasthoofdredacteur. Een enorme eer, vinden wij. Het nummer is een kijkje in haar leven, en zoals Bibian zelf zegt: “Een herinnering aan mij voor mijn vrienden en mijn gezin, maar hopelijk ook een mooi document over omgaan met tegenslagen en de liefde voor het leven.” Het nummer ligt nu in de winkel en is te bestellen via deze link.

Ook interessant