Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Ik vind dat hij moet weigeren om met kerst naar zijn ouders te gaan’

relatietherapie-ik-vind-dat-hij-kerst-niet-bij-zijn-ouders-moet-vieren.jpg

Chantal (46) wordt gezien als de oorzaak van de scheiding van Joost (52). Daarom mag ze met kerst niet op het familiediner komen. Maar Joosts ex Simone wel. “Ik heb hem gezegd dat hij moet kiezen en moet weigeren naar zijn ouders te gaan als ik niet word uitgenodigd.”

Uit de praktijk van Annette Heffels

“Ik ben niet welkom met kerst bij de ouders van Joost”, zegt Chantal, “maar er wordt wel verwacht – of eigenlijk geëist – dat hij er wel is met de kinderen. Dus het is de bedoeling dat ik in mijn eentje kerst vier. Ik heb heel lang begrip en geduld gehad met Joost en zijn ouders, maar voor mij is nu de grens bereikt.”

Partij gekozen voor Simone

“De ouders van Joost hebben na zijn scheiding altijd partij gekozen voor Simone en niet voor hun eigen zoon. Ze pasten op de kinderen als Simone en Joost moesten werken en daar zijn ze mee doorgegaan. Dat vind ik logisch. Het blijven de grootouders van de kinderen. Maar ze hebben tegelijk ook heel veel contact gehouden met Simone. Want zij was zo zielig en zo alleen, terwijl zij degene was die verliefd was geworden op een collega en meer ruimte wilde voor zichzelf om uit te zoeken wat ze wilde.”

Zwak voor Joost

“Omdat het met die collega niks werd, wilde ze toen weer terug naar Joost, omdat ze tot de ontdekking was gekomen dat ze toch van hem hield. Maar voor hem was dat niet meer mogelijk omdat hij haar niet meer vertrouwde. Uiteindelijk had ze een jaar lang iets met een ander gehad en was ze daar niet eerlijk over geweest. Bovendien had hij mij leren kennen, maar hij zou nooit wat met mij begonnen zijn als zij niet had bedacht dat ze bij hem weg wilde.”

Tweede kans

“Dat zijn ouders Joost nu zien als degene die haar en de kinderen geen tweede kans wilde geven en die dus verantwoordelijk is voor de scheiding, vind ik echt ongelooflijk. Ik snapte aanvankelijk nog wel dat ze het moeilijk vonden om mij te ontvangen. Simone zal ongetwijfeld haar eigen versie van het verhaal hebben verteld en zal mijn rol daarin hebben gekleurd. Ik merk dat ook vaak aan de kinderen van Joost, als ze komen. Ik heb het idee dat ze mij best mogen, maar dat ze last hebben van hun loyaliteitsgevoel naar hun moeder.”

‘Hij moet kiezen’

“Het idee is dus nu dat Joost met de kinderen naar zijn ouders gaat op eerste kerstdag, want dat is hun traditie. Zijn broers en zussen komen dan ook. En nu komt het: via de kinderen heb ik gehoord dat Simone er ook bij zal zijn. En dat accepteer ik niet. Volgens mij probeert zijn moeder nog steeds om hen weer bij elkaar te brengen. Ik heb tegen Joost gezegd dat hij nu moet kiezen en moet weigeren te gaan als ik niet uitgenodigd word.”

Lees ook: Relatietheraphie: ‘Na al die jaren gedraagt hij zich nog steeds bot tegen mijn ex’

Laatste kerst met z’n allen

“Ik begrijp heel goed dat dit moeilijk is voor Chantal”, zegt Joost. “Ik zou zelf ook veel liever niet gaan, maar dat kan ik mijn ouders en met name mijn vader niet aandoen. Mijn vader is ernstig ziek en dit is waarschijnlijk de laatste kerst dat we met zijn allen samen zijn. Mijn broer die in Canada woont, in Toronto, komt ook over met zijn gezin, om die reden. Dat mijn ouders Simone uitgenodigd hebben lijkt misschien vreemd, maar is het eigenlijk niet.”

“Simone komt vanaf haar zestiende bij ons thuis. Ze had een slechte relatie met haar eigen ouders en heeft een tijd bij ons gewoond omdat het bij haar thuis niet meer ging. Zij heeft al lang geen contact meer met haar ouders. Mijn ouders zien haar echt als een dochter. Toen wij uit elkaar gingen vonden mijn ouders dat verschrikkelijk.”

‘Tijd nodig’

“Mijn moeder nam mij kwalijk dat ik Simone haar leugens niet kon vergeven. Ze vond dat ik aan de kinderen moest denken en dat iedereen een tweede kans verdiende. Ik kon dat niet meer en uiteindelijk heeft ze geprobeerd dat te accepteren. Ze heeft alleen tijd nodig, zegt ze. Daarom vindt ze het nog moeilijk om Chantal te ontmoeten, zeker op zo’n familiebijeenkomst. Ze wil eerst een paar keer contact gehad hebben met ons tweeën, zonder anderen erbij. Daarbij zal zeker meespelen dat ze het Simone niet wil aandoen om Chantal en mij samen te zien. Simone heeft het moeilijk met onze scheiding.”

Schuldgevoel

“Ik moet eerlijk zeggen dat ik blij was dat mijn moeder haar indertijd opving en er was voor de kinderen, want de eerste maanden kon ze echt helemaal niks en zat ze alleen maar op de bank te huilen. Ik vond het ellendig voor haar dat ze zich zo voelde, maar wist tegelijk dat ik de laatste persoon was die haar kon helpen, omdat ik er de oorzaak van was. Ik heb me enorm schuldig gevoeld, vooral ook naar de kinderen, die hun moeder vaak huilend aantroffen. Mijn moeder is er in die periode steeds voor haar geweest. Ze zorgde dat zij en de kinderen een maaltijd kregen en dat het huis werd schoongemaakt.”

Betere tijden

“Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en gaat het gelukkig beter. Simone is weer aan het werk en wij kunnen weer normaal met elkaar praten, met name als het over de kinderen gaat. Natuurlijk is ze boos op Chantal. Dat is natuurlijk onterecht, maar ze is ervan overtuigd dat wij weer bij elkaar zouden zijn als ik haar niet had leren kennen. Ik zal wel met kerst naar dat familiediner gaan. Ik kan het mijn ouders en kinderen niet aandoen om daar weg te blijven. Het gaat maar om een paar uurtjes en Chantal zit dan niet alleen. Ze kan naar haar ouders. Volgend jaar kerst zal het allemaal anders zijn.”

Persoonlijkheidstrekken

Ik ken Chantal al langer. Zij was een paar jaar geleden in therapie vanwege persoonlijkheidstrekken die haar in de omgang met andere mensen vaak in de problemen brachten. Ze reageerde vaak te heftig in situaties waarin ze het gevoel kreeg dat ze afgewezen of verlaten werd. Dit had alles te maken met opgroeien in een gezin waar veel strijd was tussen de ouders. Ze heeft in de therapie hard aan zichzelf gewerkt.

In plaats van een woedende scene te maken is ze nu veel beter in staat om te begrijpen dat onder haar boosheid veel angst of verdriet zit en kan ze op een rustiger manier onder woorden brengen wat ze nodig heeft. Immers boosheid kan heel terecht zijn, maar als je die onbeheerst eruit gooit kan het ervoor zorgen dat je meer afstand creëert ten opzichte van mensen die je juist probeert te bereiken.

Oude angst

De relatie met Joost en zijn manier om zich te voegen naar zijn ouders en Chantal roept bij haar de oude angst op. Ze is bang Joost te verliezen en vermoedt dat zijn moeder probeert om Simone en hem weer bij elkaar te krijgen. Door haar angst dreigt ze een beetje, gelukkig niet zo erg als vroeger, in haar oude valkuil te stappen en wel haar boosheid te uiten, maar niet haar angst. Joost reageert op haar stellingname met rationele argumenten die haar niet overtuigen waardoor beiden steeds dezelfde argumenten blijven herhalen.

Bewijzen van zijn liefde

In het gesprek dat ik met hen samen heb, probeer ik vooral om beiden op dat gevoelsmatige niveau naar elkaar te laten uiten wat ze nodig hebben. Voor Chantal is dit vooral de geruststelling dat hij echt voor haar gaat. Graag zou ze willen dat hij dit niet alleen zegt, maar ook een gebaar maakt naar zijn moeder en naar Simone door weg te blijven van de familiebijeenkomst. Ze heeft niet genoeg aan alleen woorden, vindt ze. Bewijzen wil ze hebben van zijn liefde.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Wikken en wegen

Voor Joost is het onmogelijk om te doen wat ze van hem vraagt, omdat hij zich daarover te schuldig zou voelen. Hij vindt dat hij het zich niet kan veroorloven om zijn moeder, die Simone zo geholpen heeft, nu af te wijzen. Hij wil ook zeker niet vragen of ze Simone niet zou willen uitnodigen omdat hij weet hoezeer zij zijn ouders nodig heeft. Vanuit medelijden vermengd met schuldgevoel ten opzichte van haar geeft hij toe.

Hij weet bovendien hoe belangrijk dit kerstfeest is voor zijn vader en moeder en hij weet dat zijn kinderen het fantastisch vinden om bij deze gelegenheid hun neefjes en nichtjes te zien. Eigenlijk verwacht hij begrip hiervoor van Chantal. Ze zou het hem niet nog moeilijker moeten maken, want doordat hij zijn gezin in de steek heeft gelaten en zijn ouders heeft teleurgesteld, voelt hij zich al verscheurd.

Kille kerst

Het lukt beiden niet echt om zich te verplaatsen in de ander. Waarschijnlijk omdat ze denken dat begrip voor het gevoel van de ander inhoudt dat je dan ook moet doen wat hij of zij wil. Dat is niet zo. Je kunt iemand begrijpen, maar het niet met hem eens zijn. Dat maakt het makkelijker om te verwerken dat de ander niet kan doen wat jij wil. Joost ‘wint’ deze keer. Hij gaat naar het kerstdiner, zonder Chantal. Maar eigenlijk verliezen ze beiden. Het zal een kille kerst worden.

Annette HeffelsAnnette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-50. Je kunt deze editie hier nabestellen

 

 

Ook interessant