Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Onze kinderen proberen de spanning tussen ons te sussen en te bemiddelen’

relatietherapie-onze-kinderen-proberen-de-spanning-tussen-ons-te-sussen-en-te-bemiddelen.jpg

Deze week in Relatietherapie het verhaal van Maarten (46) en zijn vrouw Esther (42) die veel spanningen ervaren in huis, waardoor hun kinderen Maxime (14) en Thomas (11) proberen te bemiddelen.

Opgegeven hoop 

“Ik begrijp echt niet waar die beslissing plotseling vandaan komt”, zegt Maarten. “We zijn net begonnen met therapie en nu wil zij ineens scheiden, zonder dat ze daar een goede reden voor geeft. Omdat wij niet bij elkaar zouden passen, we verschillen te veel van elkaar, ze kan niet meer tegen die ruzies, maar die ruzies wil ik ook niet, daarvoor zijn we nu juist hiernaartoe gekomen. Om onze communicatie te verbeteren. Omdat het niet goed voor ons is en niet voor de kinderen als er zo’n spanning in huis hangt. Ik weet dat zij daar last van hebben, vooral Maxime. Als wij problemen hebben, probeert zij te sussen en te bemiddelen. Dat is niet goed voor een kind. Ik sta er helemaal achter dat wij daaraan werken. Nogmaals: daarvoor zijn we hier, maar Esther geeft het al op voor we goed en wel begonnen zijn.”

De kinderen

“Als wij niet bij elkaar passen, waarom zijn we dan ooit bij elkaar gekomen en waarom hebben we het zo lang goed gehad met elkaar? Ik heb zeker mijn fouten, maar ik hou van Esther en ik wil haar niet kwijt. Esther is zelf een kind van gescheiden ouders. Zij heeft daaronder geleden. Ik begrijp niet dat ze haar eigen kinderen hetzelfde aan kan doen. We hebben bewust voor kinderen gekozen en dan moet je ze een veilige jeugd in een volledig gezin geven. Ik denk dat Esther zich moet realiseren dat de consequentie van haar besluit kan zijn dat de kinderen, en zeker Maxime, niet bij haar willen wonen. Maxime heeft aan mij gevraagd waarom wij gaan scheiden en wat er dan met haar en Thomas gaat gebeuren.”

Financiële zorg

“Ik heb eerlijk gezegd dat ik helemaal niet wil scheiden, maar dat hun moeder dat wil en dat zij zelf mag kiezen met wie ze mee gaat. Esther beseft niet hoe haar leven door een scheiding zal veranderen. Het betekent dat ze ons huis kwijtraakt, want zij kan dat in haar eentje niet betalen. Ik zal mijn uiterste best doen om het wel aan te houden, zodat de kinderen niet ook nog hun vertrouwde omgeving verliezen. Financieel zal het moeilijk voor haar worden, want ze hoeft er niet op te rekenen dat ik veel bijdraag. Dat zal ik namelijk niet kunnen, zeker niet als ik, zoals ik van plan ben, voor een groot deel de zorg voor de kinderen op me nemen zal. Dat betekent dat ik minder moet gaan werken en dus ook minder inkomen heb.”

Een affaire

“Ik heb overigens mijn eigen gedachten over de redenen van Esther om dit nu allemaal zo plotseling te willen doorzetten. Ik denk dat er een andere relatie speelt en ik heb ook een vermoeden wie dat is. Als dat zo blijkt te zijn, sta ik niet voor mezelf in.”

Lees ook: Relatietherapie: ‘De relatie met mijn man voelt verstikkend’

‘Voor Maarten is dit een therapie om de relatie te herstellen’

“Dat dreigen van hem maakt me angstig”, zegt Esther. “Het is echt niet zo, dat mijn besluit om bij Maarten weg te gaan plotseling is gekomen. En het is al helemaal niet waar dat er sprake is van een andere relatie. Ik moet daar niet aan denken, voorlopig. Ik wil allereerst rust voor mezelf en de kinderen. Het gaat al jaren niet goed tussen ons en het is niet de eerste keer dat we in therapie gaan. Ik heb echt geprobeerd om de relatie tussen ons te verbeteren en ik denk dat Maarten dat op zijn manier ook heeft geprobeerd, maar het gaat gewoon niet. Voor Maarten is dit een therapie om de relatie te herstellen, maar voor mij is het vooral een poging om op een goede manier uit elkaar te gaan, zonder te veel schade voor de kinderen.”

Kinderen de dupe

“Ik denk dat ze door de voortdurende spanningen en conflicten tussen ons al genoeg beschadigd zijn. Natuurlijk is een scheiding dramatisch voor kinderen, maar ik denk dat het nog slechter is voor hen om op te groeien met een vader die voortdurend vernederende en gemene dingen zegt tegen hun moeder. Naderhand kan hij dan wel beweren dat hij dat allemaal niet zo meent, maar wat geef ik voor voorbeeld aan mijn dochter als ik me zo laat behandelen? Het klopt dat vooral Maxime het moeilijk heeft met mijn besluit, vooral omdat zij door Maarten overal in betrokken wordt. Ik neem hem dat heel kwalijk. Hij klaagt bij haar dat mama niet meer van hem houdt en dat hij dat zo erg vindt. Dat hij geen zin meer heeft in een leven zonder zijn gezin.”

Verantwoordelijkheidsgevoel

“Natuurlijk raakt Maxime daarvan overstuur en is ze boos op mij, omdat ik papa in de steek laat. Want papa is zielig. Zo ziet ze dat, want zo heeft hij het haar uitgelegd. Ze heeft inderdaad ook tegen mij gezegd dat ze bij papa gaat wonen. Omdat ze zich zorgen over hem maakt als hij helemaal alleen zou achterblijven. Ik denk dat ze daar niet voor kiest omdat ze het graag wil, maar omdat ze zich verantwoordelijk voelt. Maxime is een heel gevoelig meisje en dit is een verantwoordelijkheid die veel te groot is voor haar. Ik heb geprobeerd daar met haar over te praten, maar ik kan die zorg niet van haar weg nemen. Ik ben net als zij ook bang voor wat Maarten gaat doen als ik straks eigen woonruimte gevonden heb.”

‘Hij heeft gezegd dat hij mijn leven kapot zal maken’

“Hij wisselt nu al van heel somber en suggereren dat hij misschien wel een eind aan zijn leven zou kunnen maken, naar dreigen dat ik er nog wel achter zal komen wat de gevolgen zijn als ik dit doorzet. Ik weet dat het een vechtscheiding gaat worden. Hij zal er alles aan doen om mij dwars te zitten. Voor mezelf hoef ik geen geld, maar ik vind het wel belangrijk dat hij een normale toelage betaalt voor de kinderen. Hij zegt nu dat hij ervoor gaat dat de kinderen bij hem in het huis blijven wonen en dat hem dat zal lukken omdat ik meer zal moeten gaan werken. Ik ben heel bang voor wat hij allemaal nog meer van plan is. Hij heeft gezegd dat hij mijn leven kapot zal maken als ik dit doorzet.”

Yeah, Margriet is genomineerd voor Website van het Jaar 2020!
Help jij ons winnen? Stem dan snel

Onderdanigheid

Psychologe Annette Heffels zegt: “Esther is in onze gesprekken heel duidelijk: ze is al lang ongelukkig in de relatie en gelooft niet meer in verbetering daarvan. De ruzies en de kwetsende dingen die Maarten dan tegen haar zegt, hebben haar gevoel voor hem stuk gemaakt. Hij verwijt haar dat ze te weinig met hem meegegroeid is, in de ontwikkeling die hij qua carrière heeft doorlopen, dat ze bekrompen is, niet verder kijkt dan haar gezin en haar familie, dat ze te weinig aandacht voor hem heeft, dat ze te dik is en zich niet weet te kleden, dat ze dom is. Deze mening formuleert hij aanzienlijk grover dan ik het nu weergeef. Uit angst voor zijn oordeel heeft Esther lang geprobeerd zich aan hem aan te passen. Mogelijk heeft haar onderdanigheid hem geprikkeld om haar nog meer te provoceren.”

De grens is bereikt

“De boosheid die zij probeerde te onderdrukken kwam op een meer passief agressieve manier tot uiting: ze ging Maarten steeds meer op afstand houden en reageerde zelden nog belangstellend of liefdevol op hem. Het patroon tussen hen is duidelijk, maar om dat patroon te doorbreken zijn twee mensen nodig en Esthers grens is bereikt. Maarten leek nog wel bereid om zijn woede te beheersen en op een andere manier tot haar door te dringen dan met grof geweld. Hij is onder zijn harde houding en zijn dreigementen onzeker en bang om Esther te verliezen. Even lukt het in de gesprekken om, voorbij zijn woede, bij die angst te komen. Als Esther daar niet ontvankelijk voor is, schetst hij gekrenkt wat de problemen zullen zijn die ze straks het hoofd zal moeten bieden als gescheiden vrouw.”

Een andere woning

“Ze zal zich zonder zijn hulp nauwelijks financieel kunnen redden in een huurwoning, waar hun kinderen, gewend aan rianter omstandigheden, het niet prettig zullen vinden.  Uiteindelijk besluit Esther om het toch nog te proberen. Ze merkt aan Maarten dat hij zijn best wil doen, zegt ze. Het is echter vooral haar zorg om Maxime, die besloten had om niet met haar mee te verhuizen maar bij papa te blijven, te ontzien. Zodoende heeft ze besloten de huurwoning die ze aangeboden had gekregen af te zeggen. “

Bij elkaar

“De therapie wil ze voorlopig ook afzeggen. Maarten heeft volgens haar het idee dat ze een nieuwe start moeten maken en dat het daarbij niet helpt als ze weer moeilijke gesprekken moeten gaan voeren. Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken. Of eigenlijk weet ik het wel. Bijna altijd denk ik dat een echtscheiding geen goede oplossing is. Maar in dit geval denk ik dat het mogelijk voor iedereen beter zou zijn geweest, omdat er in het patroon van intimideren en passief agressief verzet niets veranderd is. Zeker weten doe je dat natuurlijk nooit en ik hoop oprecht dat ik ongelijk heb.”

Annette Heffels

Annette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd en de afbeelding bovenaan is ter illustratie.

Tekst | Anette Heffels
Beeld | iStock

Ook interessant