Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Haar ex-man loopt voortdurend binnen, bij voorkeur als ik er niet ben’

relatietherapie-2.jpg

Maartje (50) is moeder van Jolie (18) en Nikki (16). Ze is gescheiden van Max, de vader van haar dochters en woont nu samen met Lars (49). De band met haar ex zorgt voor spanning in hun relatie.

Maartje: “Lars is ziekelijk jaloers. Dat wil zeggen, ik vind het ziekelijk. Hij vindt dat hij alle reden heeft voor zijn wantrouwen. Toen wij elkaar vijf jaar geleden leerden kennen, waren we allebei nog getrouwd. Voor Lars was het meteen duidelijk dat hij met mij verder wilde. Ik was niet de oorzaak, maar wel de aanleiding dat hij de stap zette om te scheiden.”

Verzetten tegen gevoelens

“Mijn huwelijk met Max was niet echt slecht. We hadden geen ruzie, maar we deelden ook niet meer zo veel. Ik heb geprobeerd me te verzetten tegen mijn gevoelens voor Lars. Ik vond dat ik het niet kon maken om te scheiden. Niet tegenover de kinderen en niet tegenover Max. Niemand begreep het ook. Voor de buitenwereld waren Max en ik een prima stel. Maar uiteindelijk was mijn gevoel voor Lars te sterk en heb ik toch voor hem gekozen.”

Overhaaste beslissing

“Als ik eerlijk ben, heb ik die beslissing misschien wat overhaast genomen. Ik voelde me schuldig naar mijn gezin, maar ook naar Lars, omdat hij immers wel al bij zijn vrouw was weggegaan. Alsof ik vervolgens niet bij mijn gezin kon blijven. Het was een verwarrende, moeilijke tijd. Het verdriet van mijn kinderen vond ik vreselijk. Ze begrepen het niet. Wij hadden toch geen ruzie, waarom gingen we dan scheiden? Ze waren boos op mij. Dat kwam ook door hoe Max het bracht. Hij zei dat hij niet wilde scheiden, maar dat ik niet meer van hem hield.”

Nieuwe relatie geheimhouden

“Ik probeerde de kinderen uit te leggen dat ik nog wel hield van hun vader, alleen anders. Maar probeer dat naar eens duidelijk te maken aan pubers. Ik dacht dat ik beter niet kon vertellen dat er een ander in mijn leven was, vreesde dat het daardoor nog moeilijker zou worden. Dus ben ik eerst alleen gaan wonen. Al was ik natuurlijk veel bij Lars als de kinderen er niet waren. Max bleef in ons huis wonen en de kinderen waren deels bij mij en deels bij hem.”

De knoop doorgehakt

“Soms wilden ze niet komen, omdat ze in ons oude huis hun eigen kamer en spullen hadden. En omdat ze boos waren op mij. Ik vond hun verdriet en ook dat van Max zo moeilijk dat ik terug ben gegaan. Ik wilde het nog een keer proberen, vanwege de kinderen. Uiteindelijk ging dat niet en heb ik definitief voor Lars gekozen. Dat is nu drie jaar geleden en gelukkig is de relatie met Max en de kinderen inmiddels goed. Alleen blijft Lars me verwijten dat ik hem toen in de steek heb gelaten. Hij denkt dat ik nog gevoelens heb voor Max en dat ik hem veel meer op afstand moet houden. Maar dat kan niet. Hij is de vader van mijn kinderen en ik vind het belangrijk dat wij een vriendschappelijke relatie houden als ouders.”

De kant van Lars

Lars: “Maartje laat in haar verhaal belangrijke informatie weg. Volgens haar is het normaal dat haar ex-man voortdurend binnenloopt, bij voorkeur als ik er niet ben. En dat hij dan mee luncht of blijft hangen, omdat er zogenaamd iets besproken moet worden rondom de kinderen. De meisjes zijn oud genoeg om op de fiets of met de bus hierheen te komen, maar hij grijpt elke gelegenheid aan om ze te brengen en dan mee naar binnen te komen. Het komt herhaaldelijk voor dat ik thuiskom en hem aantref op de bank. Afgelopen zomer zat hij om de haverklap met een biertje in de tuin met Maartje te kletsen. Hij is mijn vriend niet en zal dat ook nooit worden. Ik weet dat hij het moeilijk heeft gehad met de scheiding en hij heeft er alles aan gedaan om Maartje terug te krijgen. Hij heeft daar ook de kinderen bij ingezet.”

De schuld van de scheiding

“Doordat hij de schuld van de scheiding bij mij legt, hebben de dochters van Maartje mij nooit een echte kans gegeven. Ze laten me voortdurend merken dat ik hun vader niet ben en dat ik niks over hen te zeggen heb. Ik vind dat ze zich vaak respectloos gedragen naar mij en Maartje spreekt hen daar niet op aan. Max heeft zelf twee keer een relatie gehad na zijn scheiding. In die tijd zagen we hem minder. Maar nu hij weer alleen is, hangt hij vanwege onbenullige dingen voortdurend aan de telefoon of komt langs. Dat vind ik heel vervelend. Als ik er iets van zeg, neemt Maartje het altijd voor hem op.”

Achterdochtig gedrag

“Ik ben volgens haar achterdochtig en zoek overal iets achter. Ik heb geen kinderen, dus begrijp ik niet dat het bij pubers nodig is om veel te overleggen. Volgens haar gaat het zo goed met de meiden doordat Max en zij zo vriendschappelijk met elkaar omgaan. Dat Maartje een aantal jaar geleden plotseling besloot dat ze toch terugging naar hem, mag ik nooit meer noemen. Dat is verleden tijd en het heeft haar geholpen om haar definitieve beslissing te nemen. Bovendien heb ik haar toen onder druk gezet, vindt ze. Ik heb haar gepusht om de scheiding door te zetten op een moment dat zij daar nog niet echt aan toe was.”

Ruzie over ex

“Ik denk dat de enige die haar toen onder druk heeft gezet, Max is. En nog steeds dringt hij zich op en wil hij volgens mij niets liever dan de relatie met haar weer herstellen. Maartje zegt dat dat niet aan de orde is en dat hij heeft geaccepteerd dat hun relatie voorbij is. Maar ik vind dat zij daar naïef in is. Volgens haar vertrouw ik haar niet, maar ik vertrouw vooral Max niet en ik wilde dat ik haar dat kon laten inzien. Wij krijgen hier tegenwoordig geregeld ruzie over, omdat zij weigert tegen hem te zeggen dat hij niet voortdurend en onaangekondigd welkom is bij ons.”

De relatietherapie: dit vindt Annette Heffels

Deel uitmaken van een samengesteld gezin is voor alle betrokkenen moeilijk. En er bestaat nog geen duidelijke handleiding voor. We weten dat het slecht is voor de kinderen als ouders met elkaar blijven bekvechten. Zeker wanneer ze hun kinderen inzetten in de strijd, kan dat uitermate schadelijk zijn. Dus als de ouders aardig tegen elkaar zijn, helpt dat om een scheiding zo goed mogelijk te doorstaan. Ook al is het voor kinderen dan soms moeilijk te begrijpen waarom hun ouders uit elkaar gaan.

Geen contact met eigen behoeften

Ouders blijven altijd ouders en moeten als het enigszins kan op een goede manier samenwerken in de opvoeding. Mogelijk is de samenwerking tussen Max en Maartje iets te intensief. Ik vind dat moeilijk te beoordelen. Het zou kunnen dat de kinderen en Max, doordat het contact zo vriendschappelijk is, gaan geloven dat herstel van het huwelijk mogelijk is.
Misschien dat Maartje, vanuit schuldgevoel naar Max en de kinderen, ook wat onduidelijk is en meer contact toelaat dan ze eigenlijk zou willen. In elk geval krijg ik de indruk dat ze erg gevoelig is voor de druk die anderen op haar uitoefenen en dat ze dan haar eigen behoeften niet meer voelt. Indertijd heeft ze zich te snel laten forceren tot de beslissing om te gaan scheiden, waarop ze later weer terugkwam. Nu gaat ze mogelijk te veel mee in de behoefte van Max en de kinderen.

Een onveilig gevoel

Ze wakkert daarmee de angst van Lars aan om haar te verliezen. Hij heeft dat eerder meegemaakt. Daardoor is een gevoel van onveiligheid ontstaan dat zich opdringt op het moment dat hij ‘het gezin van Maartje’ bij elkaar ziet.
De positie van een stiefouder is niet eenvoudig. De kinderen komen voor ouders op de eerste plaats, zij zijn immers verantwoordelijk voor hen. Lars voelt duidelijk dat hij geen ouder is en dat Max daardoor een band heeft met Maartje die hij nooit zal krijgen. Ook voor de kinderen is hij eerder een indringer dan een ouder, of zelfs maar een vriend.

Respect en liefde

Het onderhouden van een goede band met je ex zonder te veel inbreuk te doen aan je nieuwe relatie vereist veel tact, respect en liefde. De eerste stap om dit te bereiken is dat ik met Lars en Maartje bespreek wat het voor hen beiden betekende dat zij eerst koos voor hem en toen terugging naar haar gezin. Hoe was dat voor Lars, wat waren de motieven van Maartje?

Naar elkaar luisteren

Ze hebben hier nooit goed over gepraat. De gesprekken hierover verliepen volgens een vast patroon. Lars ondervroeg Maartje, op verwijtende toon. Hij wilde steeds weer weten of ze niet opnieuw twijfelde aan de relatie, omdat ze het in zijn ogen steeds opnam voor Max. Daarop schoot Maartje in de verdediging en zei tegen hem dat hij eindelijk eens moest ophouden daar steeds op terug te komen. Haar antwoorden stelden Lars niet gerust en zij ging deze ontsporende gesprekken steeds meer uit de weg. Door echt naar elkaar te luisteren en te horen welke gevoelens er toen bij allebei speelden, ontstaat er meer begrip. Maartje realiseert zich hoe bang Lars steeds is geweest haar te verliezen. En Lars krijgt meer begrip voor haar schuldgevoel ten aanzien van de kinderen. Dat heeft geholpen daarna de band tussen hen te versterken en de relatie met Max wat meer te begrenzen.

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-04. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.

 

Ook interessant