Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Relatietherapie: ‘We waren beiden eenzaam in onze relatie’

relatietherapie-we-waren-beiden-eenzaam-in-onze-relatie.jpg

Deze week in Relatietherapie: het verhaal van Ellen (52), getrouwd met Jean (52), ouders van Evi (15) en Lisa (13). Ellen en Jean legden hun focus op de kinderen en het huishouden in plaats van hun relatie. Doordat hierdoor de intimiteit verdween voelden ze zich beiden eenzaam in hun relatie.

Uit de praktijk van psycholoog en relatietherapeut Annette Heffels

Ontrouw

“Toen je in het begin van de therapie vroeg hoe het was met onze seksuele relatie, zei ik dat dat wel goed ging”, zegt Ellen. “Ik wist natuurlijk ook wel dat het er weinig van kwam, maar ik zag de oorzaak daarvan in ons drukke leven en in het feit dat het verder niet goed ging tussen ons. Ik dacht dat het vanzelf wel goed zou komen met de intimiteit als die andere problemen tussen ons opgelost zouden zijn. We hebben het hier uitvoerig over die problemen gehad. Vooral over het feit dat Jean vreemd was gegaan, dat was de aanleiding dat we in therapie gingen, omdat ik dat niet kon verwerken. Maar het was daarvoor al niet goed.”

“Er waren heel veel irritaties waar we niet over praatten, omdat we beiden bang zijn voor ruzie. Ruzie hadden we zelden, maar we hadden verder ook niet zo veel meer. We waren bezig met ons werk en met de kinderen en het huishouden en ’s avonds ploften we naast elkaar op de bank en vielen in slaap voor de tv.”

Eenzaam in relatie

“Door de therapie is dat echt veranderd. We hebben echt kunnen praten over de ontrouw van Jean en ik heb gevoeld hoeveel spijt hij daarvan had en hoe erg hij het vond dat hij mij zo veel pijn had gedaan. Maar hij heeft mij ook kunnen uitleggen hoe weinig geliefd en belangrijk voor mij hij zich voelde. We waren beiden eenzaam in die relatie en het is ons gelukt dat te doorbreken door veel te praten en tijd te maken om samen dingen te doen.”

Intimiteit

“Maar de intimiteit tussen ons is niet terug. Het is bijna alsof er een soort gêne of verlegenheid is tussen ons. Of laat ik voor mezelf spreken: ik vind het niet zo makkelijk om initiatief te nemen om te vrijen. Ik wil veroverd of verleid worden. Dat is altijd wel een beetje zo geweest, zal wel samenhangen met mijn opvoeding, maar sinds Jean die andere relatie heeft gehad voel ik me helemaal onzeker. IAls wij vrijen ben ik bang dat hij mij vergelijkt met die andere vrouw. Hij zegt dat dat niet zo is, maar ik vind het moeilijk om dat te geloven. Het feit dat hij mij eigenlijk zelden nog aanraakt of duidelijk maakt dat hij wil vrijen of dat hij mij aantrekkelijk vindt, helpt daarbij niet.”

“Ik weet dat hij van me houdt, ik weet ook dat we echt opnieuw voor elkaar gekozen hebben, maar het lijkt alsof dit aspect van onze relatie er niet meer zo toe doet. Als ik heel eerlijk ben, weet ik ook niet of ik echt de seks mis, of dat het me vooral gaat over de geruststelling dat het weer helemaal goed is tussen ons. En seks hoort daar dan wel bij. Toch? Ik ben anders bang dat Jean toch misschien opnieuw gevoelens krijgt voor iemand anders die meer sexy of spannend is.”

‘Ik voelde me heel schuldig’

“Daar hoef je echt niet bang voor te zijn”, zegt Jean. “Het klopt dat het wel even spannend was met die andere vrouw en dat ik gevleid was dat zij mij kennelijk aantrekkelijk vond, maar in feite wist ik vanaf het begin dat dit niet was wat ik wilde. Ik was doodsbang dat het uit zou komen en toen dat uiteindelijk gebeurde was ik ergens blij, omdat de situatie toen wel moest stoppen.”

“Ik voelde me heel schuldig over het verdriet dat ik Ellen had aangedaan en ik schaamde me voor mijn leugens en voor de man die ik kennelijk was en die ik niet wilde zijn. Het is voor mij ook geen moment een vraag geweest of ik met Ellen verder wilde. Die keuze was voor mij duidelijk en ik begreep heel goed en was daar ook enorm bang voor dat zij niet met mij verder zou willen.”

Trots

“Ik ben trots op ons dat we het gehaald hebben. En dat het eigenlijk nu beter is tussen ons dan het in jaren is geweest. Maar het klopt dat er op seksueel gebied nog weinig toenadering is. We hebben over heel veel dingen gepraat, maar dit is toch nog een taboe kennelijk. Gek genoeg ging het tijdelijk beter vlak nadat mijn affaire was uitgekomen. Ik denk dat voor Ellen de seks toen troostend of geruststellend was, alsof ze op die manier de bevestiging wilde hebben dat ik van haar hield en voor haar gekozen had.”

“Vaak eindigde ons vrijen dan wel in een enorme huilbui van haar en in vragen en verwijten over wat ik met die andere vrouw had gedaan. Dat maakte dat ik het aan de ene kant fijn vond om weer te vrijen, want in de jaren daarvoor deden we dat nauwelijks, maar dat ik ook opzag tegen de emoties en de vragen daarna. Ik wilde het niet steeds oprakelen, had ook het idee dat dat niet hielp.”

Lees ook:
Relatietherapie: ‘Ik heb voortdurend bevestiging nodig’

Verleiden

“Pas sinds we er in de therapie heel uitvoerig over hebben gesproken en echt aan elkaar hebben kunnen vertellen wat het met ons gedaan heeft, heb ik het gevoel dat we het hebben kunnen afsluiten. Het is niet vergeten, ik weet dat dit het vertrouwen van Ellen in mij beschadigd heeft, maar ik hoop dat dat met de tijd zich zal herstellen. Ik hoor nu dat Ellen het moeilijk vindt om mij aan te halen of te verleiden. Eerlijk gezegd geldt dat voor mij ook.”

“In het verleden is het vaker voorgekomen dat ik wilde vrijen en dat ze me afwees of ontweek. Ik ben niet iemand die dat dan gaat forceren, dus heb ik me op een bepaald moment voorgenomen en ook gezegd dat ik me afwachtend zou opstellen. Dat gold zeker ook in de periode dat Ellen steeds die wanhopige huilbuien had na het vrijen. Ik had het gevoel dat ik haar dan steeds opnieuw pijn deed en dat wilde ik niet. Maar nu komt het erop neer dat we wachten op elkaar en beiden niet de eerste stap durven te zetten.”

Goedmaakseks

Annette Heffels: “Het is zeker zo dat het moeilijk is om met elkaar te vrijen als het in de relatie heel slecht gaat. Er zijn paren die goedmaakseks hebben na een heftige ruzie, maar de meeste paren die ik zie in therapie kunnen niet vrijen met elkaar als ze zich verder niet veilig of niet geliefd voelen door de ander. Op grond van mijn ervaringen met paren denk ik dat de prognose voor paren met veel ruzies, maar goede seks beter is dan die van paren die nooit ruzie hebben maar ook geen intimiteit.”

“Bij vrijwel alle paren die ik zie met emotionele problemen is het zo dat het op het gebied van intimiteit en seksualiteit ook niet goed gaat. Het is dan over het algemeen logisch om te beginnen met het bespreken en oplossen van de emotionele problemen. Heel vaak is het echter zo dat niet gebeurt wat Ellen verwacht had, namelijk dat de intimiteit dan ‘vanzelf’ goed komt.”

Strenge opvoeding

“Als ik met Ellen en Jean de ontwikkeling van hun seksualiteit voor en in de relatie doorneem, wordt duidelijk dat Ellen vrij streng is opgevoed en dat zij, voordat ze Jean ontmoette, geen ervaring had met seks. Ook had ze nooit zichzelf bevredigd en kende ze haar eigen lichaam slecht. Jean wist wel wat hij zelf prettig vond, maar had zijn kennis over wat vrouwen fijn vonden vooral uit boekjes en films. In het begin van hun relatie was het vrijen voor Ellen fijn, ook al lukte het haar niet om een orgasme te krijgen. Ze vond dit minder belangrijk, omdat ze zo verliefd was dat ze genoot van het feit dat Jean het zo fijn vond met haar.”

Spontaniteit

“Geleidelijk aan ontdekte ze wel hoe ze een orgasme kon krijgen, maar inmiddels waren er ook de kinderen en een drukke baan en wat meer irritaties omdat ze vaak het gevoel had dat ze er alleen voor stond en dat Jean uit zichzelf te weinig deed. En vragen vond ze moeilijk, maar met hem vrijen terwijl ze wrok koesterde ook. Dus begon ze seks af te houden en trok Jean zich ook meer terug van haar omdat hij niets wilde forceren.”

“Op het gebied van seksualiteit hopen mensen altijd erg dat het spontaan verandert. Maar meestal is het nodig, wanneer de intimiteit verdwenen is, om niet spontaan, maar op afspraak weer toenadering te zoeken en daarin initiatief te nemen in plaats van dat van elkaar te verwachten.”

Opbouwen

“Voor Ellen en Jean hielp het om eerst elkaar te vertellen hoe hun ideale liefdevolle en opwindende vrijpartij eruit zou zien. Daarna hebben ze de intimiteit in de relatie opgebouwd door eerst overdag elkaar aan te halen en iets liefs of opwindends te zeggen. Verder heb ik ze streeloefeningen meegegeven waarin ze konden ervaren en elkaar konden aanwijzen wat ze fijn vonden. Ik geloof dat ze die niet nodig gehad hebben.”

Annette Heffels

Annette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd en de afbeelding bovenaan is ter illustratie.

Tekst | Anette Heffels
Beeld | Getty Images

Margriet 19 ligt nu in de winkel! Met daarin deze week: een interview met Hugo de Jonge en zijn moeder, vier sprankelende moederdag make-overs, zeven pagina’s puzzelen, gezond & fit de zomer in en natuurlijk nog véél meer. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m online zonder verzendkosten.

Ook interessant