Persoonlijk

Relatietherapie: ‘Ik heb niemand meer en nu neemt hij me mijn kinderen ook nog af’

relatietherapie-nu-neemt-hij-mijn-kinderen-ook-nog-van-me-af.jpg

De vechtscheiding waar Alice (54) en Robert (56) in verwikkeld zijn, gaat hun volwassen dochters Linn (22) en Nikki (20) niet in de koude kleren zitten. Nikki: “Ik wil niet met mijn vader over mijn moeder praten en omgekeerd, maar op de een of andere manier dwingen ze ons bijna om partij te kiezen.”

Uit de praktijk van Annette Heffels

“Mama komt al een tijd bij u voor gesprekken”, zegt Linn, “maar wij wilden graag een keer meekomen, omdat we denken dat u misschien niet een goed beeld heeft van de situatie. Wij maken ons namelijk heel veel zorgen, want het gaat helemaal niet goed met haar. Bovendien hoort u natuurlijk het verhaal maar van een kant.”

Slachtoffer

“Mijn moeder heeft het gevoel dat zij het slachtoffer is en dat mijn vader haar aan alle kanten bedriegt en benadeelt. Voor een deel is dat ook wel zo. Mijn vader wilde scheiden omdat hij verliefd was geworden op iemand anders, en in het begin heeft hij het naar mama doen voorkomen alsof hij er alles aan zou doen om te zorgen dat zij ook op een goede manier verder zou kunnen na de scheiding. Financieel dan, want daar gaat het nu altijd over.”

Alimentatie

“Volgens mijn moeder is zijn voorstel voor alimentatie, dat hij via de advocaat heeft gedaan, belachelijk. Hij verdient volgens haar veel meer dan hij nu beweert en bovendien heeft zijn vriendin een goede baan. Mijn vader zegt dat dat niet waar is, dat hij vanwege alle stress minder is gaan werken en dat de relatie met zijn vriendin nog niet zo hecht is dat zij willen samenwonen.”

“Mijn moeder wordt dan weer kwaad en vraagt aan ons of dat waar is en hoe vaak die vriendin daar dan is, of hij bij haar. Maar dat weten wij niet en willen we ook niet weten. Ze verwacht dan dat we tegen mijn vader zeggen dat hij gewoon moet betalen zodat die slepende echtscheiding, die haar en hem natuurlijk ook veel geld kost, een keer afgelopen is.”

‘Tussen hen instaan’

“Wij willen niet tussen hen instaan”, zegt Nikki. “Ik wil niet met mijn vader over mijn moeder praten en omgekeerd, maar op de een of andere manier dwingen ze ons bijna om partij te kiezen. Dat is pas heel erg geëscaleerd, omdat mijn vader ons heeft uitgenodigd om op kerstavond naar hem toe te komen en dan van hem uit naar mama te gaan, zodat we op eerste kerstdag ’s avonds bij haar zijn. Zij neemt ons dat vreselijk kwalijk.”

“Ze vindt het moeilijk om kerstavond alleen te zijn, maar het gaat er vooral om dat ze het mijn vader niet gunt dat wij dan daar zijn. Ze hebben namelijk net weer ruzie gehad, omdat mijn vader vindt dat het huis verkocht moet worden en nu vindt mama dat wij moeten zeggen dat wij dat niet willen omdat het ons ouderlijk huis is. En om hem duidelijk te maken hoe fout hij zit, moeten we daar niet heen met kerst.”

Lees ook: Relatietherapie: ‘Hij kan z’n handen niet thuis houden’

Wraak

“Dit is zo typisch Robert”, zegt Alice.”Hij is kwaad omdat ik niet akkoord ga met zijn plan om het huis te verkopen en dus neemt hij wraak via de kinderen. Door hen uit te nodigen, terwijl hij weet dat wij kerstavond altijd samen vieren. Voor mij is die avond belangrijker dan eerste kerstdag. Bovendien zijn de kinderen er dan ook niet voor het kerstontbijt, omdat ze pas ’s avonds naar mij toekomen. Dus neemt hij mij eigenlijk mijn hele kerst af, terwijl ik me op dat soort dagen toch al vreselijk voel.”

‘Ik ving ze op’

“Natuurlijk begrijp ik dat hij voor de kinderen hun vader is en blijft, al moet ik eerlijk zeggen dat hij zich de afgelopen jaren nooit veel met de meisjes bezig heeft gehouden. Hij had zijn werk, ik ook, maar ik had daarnaast de zorg voor het gezin. Ik was er als er problemen waren of als ze ziek waren.”

“Ik hielp met huiswerk en ving hen op als ze verdrietig waren. Het voelt alsof ik al die jaren in hen heb geïnvesteerd en hij plukt daar nu de vruchten van. Hij vindt ze eigenlijk nu interessant, nu ze volwassen zijn en studeren en hij gesprekken daarover met hen kan hebben.”

Het ouderlijk huis

“Ik heb de kinderen nooit verboden contact met hem te hebben en ik heb geprobeerd hen zo min mogelijk te betrekken bij onze problemen. Maar ik vond wel dat ik hen soms op de hoogte moest brengen van waar hij mee bezig was. Hij doet dat overigens ook. Hij houdt tegen hen een zielig verhaal dat hij geen huis kan kopen omdat ik per se in het oude huis wil blijven wonen. Ik wil dat niet alleen voor mezelf, maar ook voor de kinderen.”

“Het is het huis waarin zij zijn opgegroeid en waaraan zij gehecht zijn. Als zij een weekend thuis komen, vinden ze het fijn dat ze in hun oude kamer slapen. Robert vindt dat allemaal onzin, die verplaatst zich totaal niet in de kinderen en wat het voor hen betekent als ze niet alleen het gezin kwijt zijn, maar straks ook nog het huis waarin ze opgroeiden.”

‘Ons gezin kapot gemaakt’

“Ik weet dat hij mij zwart maakt tegenover de kinderen en zegt dat ik hem niks gun nu wij uit elkaar zijn. Hij zit zogenaamd krap financieel, en daarom kan hij mij niet kan betalen wat ik nodig heb om het huis te kunnen aanhouden, terwijl ik weet dat hij dit jaar al twee keer op vakantie is geweest en dat zijn vriendin een eigen huis heeft. Voor haar heeft hij ons gezin kapot gemaakt, maar nu kan hij zogenaamd niet bij haar intrekken.”

“Misschien zou ik die dingen niet tegen de kinderen moeten zeggen, maar ik moet mijn kant van het verhaal toch ook tegen iemand kwijt kunnen. Ik heb niemand meer en nu neemt hij mij de kinderen ook nog af door lelijk over mij te praten. Voor mij hoeft het allemaal niet meer. Er is niemand die mij zal missen als ik er niet meer zou zijn.”

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Elkaar trefffen via de kinderen

Iedereen weet dat het verschrikkelijk is om de strijd met je ex-partner uit te vechten via de kinderen. Ik denk dan ook dat elk scheidend paar zich voorneemt om dat niet te doen, maar toch zie ik het telkens weer gebeuren dat kinderen klem komen te zitten tussen hun ouders. Omdat die ouders ook mensen zijn. Mensen die ontredderd zijn en hun eigen verdriet en woede niet kunnen hanteren. Bovendien weten ze dat ze de ander het ergst kunnen treffen via de kinderen.

Verdriet van de kinderen

Alice is zo gekwetst en boos dat ze het verdriet van haar kinderen niet ziet. Als ze gezegd heeft dat haar leven geen zin meer heeft, lopen bij Nikki de tranen over haar wangen. Haar zus slaat een troostende arm om haar heen, Alice reageert niet.

Als ik haar vraag of ze ziet hoe bang haar dochters worden van die uitspraak, zegt ze: “Maar zij hebben hun eigen leven in Amsterdam. Ik zie ze nog maar heel af en toe. Logisch natuurlijk. Ze hebben mij niet meer nodig. Als ik hen bel omdat er weer iets gebeurd is met Robert, merk ik dat vooral Linn kortaf reageert. Ze zegt dan dat ze niet tussen ons in wil staan. Linn kan zo afstandelijk en rationeel zijn. Zij heeft het meeste van Robert. Nikki is net zoals ik, veel gevoeliger.”

Partij kiezen

Ik vraag Linn en Nikki hoe het voor hen is dat hun ouders uit elkaar zijn en wat het verdriet van hun moeder met hen doet. Nikki vertelt dat ze overwogen heeft om terug naar huis te gaan, en haar opleiding vanuit haar ouderlijk huis te vervolgen. Ze voelt zich schuldig als haar moeder vertelt hoe eenzaam ze is. Tegelijkertijd maakt het haar en Linn boos dat beide ouders op deze manier een beroep op hen doen om partij te kiezen en dat ze ingezet worden door de ene ouder om informatie te krijgen over de andere.

Linn – die volgens haar moeder de koele, rationele is van de twee dochters – is inmiddels ook in tranen. Ik zie twee meisjes die niet kunnen en willen kiezen en die door hun ouders betrokken worden in de strijd waar zij geen rol in willen hebben. En ik zie een moeder die geen moeder meer kan zijn, omdat ze zelf een kwetsbaar kind is. Ik begrijp haar paniek heel goed. Ze is bang voor het eenzame leven dat ze voor zich ziet. Maar ik confronteer haar, vanuit dat begrip, er ook voorzichtig mee, dat ze haar kinderen op deze manier verliest. Terwijl die kinderen ook een groot verlies hebben geleden en haar nodig hebben.

Mediator

Het is belangrijk dat Alice zelf ook steun krijgt, maar ze zal die vooral moeten vinden bij vriendinnen en familie. Allereerst zal ze de problemen moeten oplossen met Robert door te praten, niet door rechtszaken. Ik adviseer bemiddeling bij een mediator die ook goed op de hoogte is van financiële en juridische zaken. Daarnaast zal ik Alice steunen in deze moeilijke fase van haar leven en wil ik eventueel ook met haar en Robert samen praten. Beiden gaan daarop in, tot opluchting van hun dochters.

Annette HeffelsAnnette Heffels is psychologe. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-51. Je kunt deze editie hier nabestellen

 

 

Ook interessant